nawigacja 

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 

budżet Działalnść lobbingowa Dziennik Urzędowy fundusze strukturalne kierownictwo kontakt leki majątek Minister Zdrowia MZ Narodowy Fundusz Zdrowia NFZ ogłoszenia Podsekretarz Stanu praca Program prac legislacyjnych projekt przetarg recepta refundacja refundowane regulamin rozporządzenie Sekretarz Stanu statut Świadczenia gwarantowane Świadczenia wysokospecjalistyczne zamówienia publiczne zdrowie

   Ogłoszenia 
 

Pytania do ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń



1. Co oznacza pojęcie „wynagrodzenie”, którym posługuje się ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń? Czy wynagrodzenie obejmuje dodatki wypłacane pracownikom w tym wynagrodzenie za dyżury czy tez oznacza ono tylko wynagrodzenie zasadnicze?
Pojęcie „wynagrodzenie” zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 5 ustawy jako wynagrodzenie wypłacane osobom:
zatrudnionym u świadczeniodawcy na podstawie umowy o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy,
udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umowy ze świadczeniodawcom innej niż umowa o pracę, z wyłączeniem umów określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1, 2a i 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.
Pojęcie „wynagrodzenie” w odniesieniu do pracowników (osób zatrudnionych u świadczeniodawcy na podstawie umowy o pracę) obejmować, więc będzie wszystkie składniki wynagrodzenia należne danemu pracownikowi tj. wynagrodzenie zasadnicze oraz m.in. dodatki stażowe, za pracę w godzinach nadliczbowych, wynagrodzenie za dyżury medyczne.

2. Które grupy zawodowe i w jakim zakresie mogą otrzymać podwyżki na mocy ustawy o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń? Czy podwyżki należy udzielać tylko tym grupom zawodowym, które bezpośrednio udzielają świadczeń opieki zdrowotnej, a więc tylko lekarzom i pielęgniarkom, czy także pracownikom administracyjnym i pracownikom pomocniczym?
Ustawa stanowi, że podwyżka wynagrodzeń może zostać przyznana wszystkim osobom zatrudnionym u świadczeniodawcy objętego zakresem regulacji, bez względu na formę zatrudnienia oraz zakres obowiązków określonych formalnie i wykonywanych faktycznie. Jedyne wyłączenie dotyczy osób, których wysokość dotychczasowego wynagrodzenia osiągnęła poziom, co najmniej siedmiokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Oznacza to, że podwyżki wynagrodzeń mogą otrzymać zarówno osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, jak i umowy zlecenia czy kontraktu ( w dwóch ostatnich przypadkach – o ile w ramach umowy udzielają świadczeń zdrowotnych). Nie ma przy tym znaczenia, czy dana osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę wykonuje zawód medyczny i uczestniczy bezpośrednio w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej, czy też jest pracownikiem pomocniczym, administracyjnym lub technicznym. Zgodnie z ustawą krąg beneficjentów podwyżek obejmuje na równi lekarzy, pielęgniarki, diagnostów i techników laboratoryjnych, jak i osoby należące do wszystkich pozostałych grup zawodowych występujących w podmiotach posiadających kontrakty z NFZ.
Ustawa stanowi, że środki finansowe przekazywane świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń zarówno w 2006 jak i 2007 roku mogą być przeznaczone na podwyżki dla wszystkich grup zawodowych występujących w podmiotach posiadających kontrakty z NFZ. Wielkość i zakres podwyżki dla konkretnej osoby nie są, bowiem uzależnione ani od rodzaju wykonywanej pracy (czy udzielanych świadczeń zdrowotnych), ani od wielkości wzrostu wartości umowy z NFZ w poszczególnych rodzajach świadczeń opieki zdrowotnej. Podwyżki uposażeń z traktowanej łącznie zwiększonej puli środków na wynagrodzenia mogą objąć zarówno lekarzy, pielęgniarki, diagnostów i techników laboratoryjnych, jak i osoby należące do wszystkich pozostałych grup zawodowych, w tym pracowników administracyjnych czy technicznych.

3. Czy ustawa dotyczy pracowników odbywających w szpitalu staże i rezydentury?
Lekarze rezydenci oraz lekarze stażyści nie zostali objęci zakresem przedmiotowym ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń. Podwyżki przysługiwać będą jedynie tym podmiotom, które zostały wskazane w ustawie. Środki na wynagrodzenia dla tych grup pracowników nie pochodzą z Narodowego Funduszu Zdrowia, który jest podmiotem finansującym podwyżki przyznawane na mocy omawianej regulacji. Środki na wynagrodzenia dla lekarzy rezydentów oraz lekarzy stażystów są określane w budżecie państwa, natomiast zasady ich wynagradzania zostały określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. Nr 213, poz. 1779) oraz w rozporządzeniu z dnia 24 marca 2004 r. w sprawie stażu podyplomowego lekarza i lekarza stomatologa (Dz. U. Nr 57, poz. 553, z późn. zm.).

4. Czy wysokość środków finansowych, które na mocy przepisów ustawy otrzyma świadczeniodawca na wzrost wynagrodzeń zależy od stanu zatrudnienia?
Wysokość środków finansowych, które na mocy przepisów ustawy otrzyma świadczeniodawca na wzrost wynagrodzeń nie jest uzależniona od stanu zatrudnienia. Zależy ona od wysokości kontraktu zawartego przez danego świadczeniodawcę z Narodowym Funduszem Zdrowia oraz od zakresu świadczeń, na których wykonywanie zawarty jest kontrakt (załącznik do ustawy przewiduje różne wskaźniki udziału kosztów pracy w kosztach poszczególnych rodzajów świadczeń zdrowotnych).

5. Jakie będą źródła finansowania podwyżek w roku 2008 r. i latach następnych?
Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń (Dz. U. Nr 149, poz. 1076) określa zasady przekazania świadczeniodawcom środków na podwyższenie wysokości wynagrodzeń w 2006 i 2007 r. Określenie ustawowe okresu obowiązywania ww. regulacji nie oznacza, że po 2007 r. środki na podwyższenie wynagrodzeń zostaną wycofane z systemu. Ukształtowane w wyniku zastosowania ustawy wynagrodzenia w roku 2008 i latach kolejnych będą mogły być podwyższane w ramach wzrostu wartości kontraktów z NFZ (zmiana wyceny poszczególnych procedur, wartości punktów itd.).
Należy ponadto wskazać, iż zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 maja 2006 r. powołany został Międzyresortowy Zespół do Spraw Opracowania Zasad Zatrudniania i Wynagradzania w Ochronie Zdrowia. Przedmiotem prac Zespołu jest opracowanie propozycji nowych podstaw prawnych zatrudniania i wynagradzania w ochronie zdrowia. W szczególności Zespół prowadzi prace nad określeniem sposobu waloryzacji wynagrodzeń pracowników ochrony zdrowia.

6. Wynagrodzenia za jaki okres należy uwzględniać przy obliczaniu maksymalnej kwoty wzrostu wynagrodzenia danej osoby (przepis art. 5 ust. 10 ustawy)?
Ustawa weszła w życie dnia 6 września 2006 r. a więc w III kwartale 2006 r., dlatego też przepis art. 5 ust. 10 ustawy należy odnosić do II kwartału 2006 r., czyli ostatniego kwartału przed dniem wejścia w życie ustawy.

7. Czy w przypadku wzrostu wynagrodzenia w stosunku rocznym wyższym niż 40% przeciętnego wynagrodzenia danej osoby w ostatnim kwartale poprzedzającym wejście w życie ustawy, koszty związane z tym przekroczeniem pokrywa szpital z własnych środków, czy też wzrost wynagrodzenia jest niedopuszczalny?
W przypadku, gdy wzrost wynagrodzenia danego pracownika w 2006 r. będzie wyższy niż 40% jego przeciętnego wynagrodzenia w ostatnim kwartale poprzedzającym wejście w życie ustawy (tj. 2 kwartale 2006 r.) koszty związane z przekroczeniem pokrywać będzie sam świadczeniodawca. W sytuacji, gdy świadczeniodawca jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej zatrudniającym powyżej 50 pracowników musi on pamiętać, że podwyższając wynagrodzenia powyżej wskaźnika wskazanego w art. 5 ust. 10 ustawy nie może naruszyć przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych. Wyłączenie zawarte w art. 5 ust. 9 odnosi się, bowiem wyłącznie do wzrostu wynagrodzeń przeprowadzanego na zasadach i w ramach środków przekazanych na mocy ustawy o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń.

8. Jak w świetle art. 7 należy dokumentować wydatkowanie środków finansowych otrzymanych od NFZ z przeznaczeniem na wzrost wynagrodzeń, a w szczególności w przypadku zakładów, które dokonały podwyżek wynagrodzeń przed wejściem w życie ustawy?
Art. 7 ustawy o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń nadaje Narodowemu Funduszowi Zdrowia uprawnienia kontrolne w zakresie wykorzystania przekazanych świaczeniodawcy środków finansowych, o których mowa w ustawie. Kontrola wykorzystania środków będzie przeprowadzana na zasadach wynikających z ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.). Zgodnie z art. 64 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych, może przeprowadzić kontrolę świadczeniodawców. Przepisy ustawy o świadczeniach wskazują, iż podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń ze środków publicznych w upoważnieniu do prowadzenia kontroli określa przedmiot i zakres kontroli. W chwili obecnej prowadzone są prace mające na celu ustalenie sposobu przeprowadzania kontroli wykorzystania przez świadczeniodawców środków przekazanych na wzrost wynagrodzeń.
Ustawa nie określa jednoznacznie zasad dotyczących ewidencjonowania przekazanych środków na wzrost wynagrodzeń. W związku z powyższym należy przyjąć, iż ewidencjonowanie ww. środków będzie odbywało się na podstawie przepisów określających działalność finansową zakładów opieki zdrowotnej.

9. Czy w związku z koniecznością dokonania wzrostu wynagrodzeń osób udzielających świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umów ze świadczeniodawcą innych niż umowa o pracę, dopuszczalna jest zmiana wysokości wynagrodzeń tych osób, wprowadzona aneksem do umów zawartych w wyniku konkursu?
Ustawa nie wskazuje szczególnej formy, w jakiej świadczeniodawca ma dokonać podwyższenia wynagrodzeń osób udzielających świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umów ze świadczeniodawcą innych niż umowa o pracę. Podwyższenie wynagrodzenia tych osób dokonywane więc będzie w formie właściwej dla danej umowy na podstawie której osoba wskazana w art. 2 pkt 5 lit b udziela u danego świadczeniodawcy świadczeń zdrowotnych.

10. W jaki sposób należy ustalać wynagrodzenie danej osoby w celu stwierdzenia czy jest ona wyłączona z zakresu podwyżki udzielanej na mocy ustawy zgodnie z art. 5 ust. 2?
W celu stwierdzenia czy wynagrodzenie danej osoby odpowiada kwocie co najmniej siedmiokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym RP „Monitor Polski” dla celów emerytalnych, należy zsumować wszystkie wynagrodzenia uzyskiwane przez tą osobę u danego świadczeniodawcy.
Przykładowo, gdy lekarz jest zatrudniony w zakładzie opieki zdrowotne na podstawie umowy o prace oraz na podstawie umowy cywilnoprawnej dla określenia czy objęty jest on zakresem przepisu art. 5 ust. 2 należy zsumować wynagrodzenia przysługujące mu z obu tych tytułów.

11. Jak należy rozumieć art. 5 ust. 10 ustawy?
Opinia ze strony internetowej MZ poszerzona o przykład:
„Przykładowo, przy założeniu, że przeciętne wynagrodzenie danej osoby w ostatnim kwartale poprzedzającym wejście w życie ustawy stanowiło równowartość 2 000 zł, maksymalny wzrost wynagrodzenia miesięcznego może wynieść maksymalnie 800 zł (2000 x 40% = 800). Kierownik zakładu będzie mógł więc takiemu pracownikowi podwyższyć wynagrodzenie od dnia 1 października 2006 r. o 40 % (800 zł), co skutkować będzie tym iż wynagrodzenie za miesiąc październik i miesiące następne wynosić będzie 2800 zł.”

12. Jak należy rozumieć przepis art. 10 ustawy?
Przepis art. 10 ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń pozwala świadczeniodawcom na zaliczenie na poczet podwyżek dokonywanych na mocy ustawy wzrostów wynagrodzeń, których dokonali oni w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 6 września 2006 r., tj. do dnia wejścia w życie ustawy.
Warunkiem koniecznym dla zaliczenia wzrostów wynagrodzeń dokonanych we wskazanym wyżej okresie na poczet podwyżek przeprowadzanych w drodze ustawy jest stwierdzenie, że wzrosty te odbywały się na podstawie porozumień zawartych z zakładowymi organizacjami związkowymi lub innymi organizacjami reprezentującymi pracowników.

13. Jak należy rozumieć przepis art. 5 ust. 9 ustawy?
Art. 5 ust. 9 wyłączający stosowanie przepisów ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw do wzrostów wynagrodzeń dokonywanych na mocy ustawy ma na celu usunięcie kolizji norm zawartych w tych aktach prawnych. Dzięki wyłączeniu zawartemu w art. 5 ust. 9 ustawy samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej dokonując podwyższenia wynagrodzeń nie będą w szczególności związane maksymalnymi wskaźnikami wzrostu wynagrodzeń określonymi na mocy ustawy z 16 grudnia 1994 r., a kierownicy tych zakładów nie będą podlegli przepisom art. 44 ust 7 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej tj. organy założycielskie zakładów którymi oni kierują nie będą mogły rozwiązać z nimi bez wypowiedzenia umowy o pracę lub odwołać ich ze stanowiska za przekroczenie maksymalnych wskaźników wzrostu przeciętnych wynagrodzeń.

14. Czy podwyżki obejmą pracowników, którzy zostali zatrudnieni w III kwartale br.?
Pracownicy zatrudnieni po II kwartale br. nie będą objęci przepisami ustawy. Ustawa nie przewiduje bowiem mechanizmu, który pozwalałby na określenie maksymalnej kwoty podwyżki, która może być im udzielna. Art. 5 ust. 10 ustawy określający ten mechanizm odnosi się do ostatniego kwartału przed wejściem w życie ustawy, tj. do II kwartału 2006 r.
Należy jednak pamiętać o ustanowionej w Kodeksie pracy zasadzie jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości. Zasada ta zobowiązuje pracodawcę do przyznania pracownikowi zatrudnionemu po II kwartale 2006 r. wynagrodzenia w wysokości porównywalnej do podwyższonego na mocy ustawy wynagrodzenia innych pracowników zatrudnionych na danym stanowisku (jeżeli wykonują pracę jednakową lub o tej samej wartości).

15. Czy przewidziane są podwyżkami dla pracowników Regionalnych Centrów Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa?
Regionalne Centra Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, nie zostały objęte zakresem ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń. Ww. podmioty nie funkcjonują w oparciu o umowę zawieraną z Narodowym Funduszem Zdrowia, który jest dysponentem środków finansowych na podwyższenie wynagrodzeń pracowników ochrony zdrowia. Ustawa wskazuje natomiast, że przekazanie środków na wzrost wynagrodzeń może nastąpić jedynie na podstawie umowy o udzielanie świadczeń zawartej pomiędzy świadczeniodawcą a Funduszem. Obecnie obowiązujące przepisy prawa nie przewidują innej możliwości przekazania środków pozostających w dyspozycji Funduszu podmiotom udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej.
Równocześnie podkreślić należy, iż powołany zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 maja 2006 r. Międzyresortowy Zespół do Spraw Opracowania Zasad Zatrudniania i Wynagradzania w Ochronie Zdrowia, opracowuje propozycje nowych podstaw prawnych zatrudniania i wynagradzania w ochronie zdrowia. W chwili obecnej Zespół opracowuje między innymi analizę statusu prawnego pracowników ochrony zdrowia zatrudnionych w podmiotach nieposiadających umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia.

16. Czy świadczeniodawca ma podwyższyć wynagrodzenia pracownikom podnosząc ich wynagrodzenia zasadnicze, czy też może zrobić to w formie dodatku do wynagrodzenia?
Ustawodawca nie określił formy dokonania podwyższenia wynagrodzenia pracownikom. W związku z tym, świadczeniodawca może podwyższyć zarówno wynagrodzenie zasadnicze pracowników jak i przekazać im kwoty uzyskane na mocy ustawy dodatku do wynagrodzenia. Decyzja o formie i wysokości podwyższenia wynagrodzenia pracodawca obowiązany jest podjąć w uzgodnieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi w razie ich braku z przedstawicielem wybranym przez załogę. W przypadku, gdy ww. uzgodnienie nie doszło do skutku w terminie 30 dni od dnia przekazania propozycji sposobu dokonania podwyżek, pracodawca sam podejmuje decyzję o sposobie podziału środków na wzrost wynagrodzenia. W każdym przypadku podział kwoty na podwyższenie wynagrodzeń dokonywany musi być w zgodzie z obowiązującymi u danego pracodawcy zasadami wynagradzania, wynikającymi w szczególności z układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania.

17. Czy właściciele niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej (np. osoby fizyczne, które utworzyły zakład opieki zdrowotnej w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 7 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej) mogą skorzystać z podwyższenia wynagrodzenia na mocy ustawy o przekazywaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń? (aktualizacja 8 listopada 2006 r.)
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 1 ustawy środki finansowe przekazywane są na mocy ustawy zakładom opieki zdrowotnej będącym świadczeniodawcami z przeznaczeniem na wzrost wynagrodzeń w okresie październik-grudzień 2006 r. i w 2007 r. Pojęcie wynagrodzenie zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 5 jako wynagrodzenie wypłacane osobom zatrudnionym u świadczeniodawcy na podstawie umowy o pracę lub udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej ze świadczeniodawcą (z wyjątkiem umów, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, 2a i 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej). W związku z powyższym, w przypadku zakładów opieki zdrowotnej beneficjentami ustawy będą jedynie te osoby, które mieszczą się w granicach wskazanych wyżej norm, tj. pozostają z zakładem opieki zdrowotnej w stosunku pracy lub udzielają świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie zawartej z zakładem umowy cywilnoprawnej.
Osoby będące właścicielami niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej mogą otrzymać wzrost wynagrodzenia na mocy ustawy, o ile wiąże je z zakładem umowa, która przewiduje udzielanie przez nich świadczeń opieki zdrowotnej za wynagrodzeniem.
W przypadku jednak, gdy osoby będące właścicielami niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej, nie pobierają wynagrodzenia w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy, nie będą one mogły skorzystać ze wzrostu wynagrodzenia na zasadach określonych w przedmiotowej ustawie. Należy podkreślić, że środki finansowe uzyskane na drodze ustawy niewykorzystane na cele określone w art. 5 ust. 1 powinny być zwrócone do właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (zgodnie z art. 6 ustawy).





Wersja do drukuPowrót


Data publikacji:
       2006-09-14
Opublikowany przez: Małgorzata Woźniak-Juhre

Statystyka strony: 52938 wizyt

 
 

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniania na wniosek.

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Biuletyn Informacji Publicznej
 
2001-2019 © by Ministerstwo Zdrowia.