nawigacja 

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 

budżet Działalnść lobbingowa Dziennik Urzędowy fundusze strukturalne kierownictwo kontakt leki majątek Minister Zdrowia MZ Narodowy Fundusz Zdrowia NFZ ogłoszenia Podsekretarz Stanu praca Program prac legislacyjnych projekt przetarg recepta refundacja refundowane regulamin rozporządzenie Sekretarz Stanu statut Świadczenia gwarantowane Świadczenia wysokospecjalistyczne zamówienia publiczne zdrowie

   Ogłoszenia 
 

PROJEKT USTAWY o sieci szpitali



06.02.2007 r. Informacja o konferencji uzgodnieniowej ze stroną społeczną

22.01.2007 r. Materiały na konferencję uzgodnieniową

16.01.2007 r. Uwagi i propozycje zgłoszone do projektu





Przekazany do uzgodnień zewnętrznych
w dniu 10 listopada 2006 roku

Termin zgłaszania uwag upływa
do dnia 10 stycznia 2007 r

Uwagi prosimy przesyłać na adres
e.mianowska@mz.gov.pl


P R O J E K T



Ustawa
z dnia ………
o sieci szpitali1)


Rozdział 1

Przepisy ogólne


Art.1.

W celu realizacji zadań państwa w zakresie zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych obywateli oraz w celu optymalizacji wykorzystania zasobów stacjonarnej opieki zdrowotnej, tworzy się sieć szpitali.


Art. 2.

Ustawa określa:
1) zasady tworzenia sieci szpitali;
2) wymagania, jakie muszą spełniać szpitale włączone do sieci szpitali;
3) szczególne warunki funkcjonowania oraz zasady finansowania szpitali włączonych do sieci szpitali;
4) zasady monitorowania i oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej i jakości świadczeń opieki zdrowotnej w szpitalach włączonych do sieci szpitali;
5) zasady i zakres sprawowania nadzoru i kontroli nad tworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali.


Art.3.

Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) potrzeby zdrowotne – potrzeby zdrowotne w rozumieniu art.5 pkt 29 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.2));
2) świadczenie wysokospecjalistyczne - świadczenie wysokospecjalistyczne w rozumieniu art.5 pkt 39 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;
3) 3) podmiot tworzący szpital – podmiot, który utworzył zakład opieki zdrowotnej w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 z późn. zm.3)).


Art.4.

Cele, o których mowa w art. 1, są realizowane w szczególności poprzez:
1) dostosowanie struktury opieki szpitalnej i jej potencjału diagnostyczno-terapeutycznego do sytuacji demograficznej i epidemiologicznej;
2) równomierne rozmieszczenie zasobów stacjonarnej opieki zdrowotnej i ich optymalne wykorzystanie, umożliwiające zwiększenie dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej o wysokiej jakości;
3) stałe utrzymywanie optymalnej liczby łóżek szpitalnych zabezpieczającej potrzeby zdrowotne obywateli, z uwzględnieniem zdarzeń nagłych destabilizujących funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia;
4) zapewnienie odpowiedniej bazy dla kształcenia kadr medycznych;
5) poprawę efektywności wykorzystania publicznych środków finansowych przeznaczonych w szczególności na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej.


Rozdział 2.

Zasady tworzenia sieci szpitali


Art.5.

1. Do sieci szpitali może być włączony szpital, jeżeli spełnia wymagania w zakresie:
1) optymalnej liczby łóżek szpitalnych;
2) wskaźnika średniego wykorzystania łóżek szpitalnych;
3) rodzaju i ilości udzielanych świadczeń zdrowotnych zapewniających kompleksowość i ciągłość opieki zdrowotnej, terapii i diagnostyki medycznej w określonym profilu działalności;
4) warunków lokalowych i wyposażenia właściwego do zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej;
5) liczby i kwalifikacji osób udzielających świadczeń opieki zdrowotnej w szpitalu;
6) utrzymania płynności finansowej;
7) określonego poziomu opieki szpitalnej;
8) uwarunkowań geograficznych.

2. Do sieci szpitali mogą być włączone szpitale, które nie spełniają wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli zostaną objęte regionalnymi planami działań dostosowawczych, o których mowa w rozdziale 3.

3. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do szpitali:
1) utworzonych przez publiczną uczelnię medyczną, publiczną uczelnię prowadzącą działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych oraz Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego;
2) prowadzących badania naukowe i prace badawczo-rozwojowe w powiązaniu z udzielaniem opieki zdrowotnej;
3) których podstawowa działalność obejmuje udzielanie świadczeń wysokospecjalistycznych.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z uwzględnieniem rodzaju i zakresu udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz celów, jakie ma szpital realizować w ramach sieci szpitali, mając na uwadze możliwości sprawnego zarządzania szpitalem, zapewnienie optymalnego wykorzystania zasobów kadrowych, aparatury medycznej i środków finansowych.

Art. 6.

1. Szpital włączany do sieci szpitali podlega kwalifikacji co do poziomu sprawowanej opieki szpitalnej, określającego jego kompetencje w zakresie określonych świadczeń opieki zdrowotnej, zapewniające odpowiednią kompleksowość terapii i diagnostyki.

2. Ustala się trzy poziomy opieki szpitalnej:
1) podstawowy;
2) rozszerzony;
3) wysokospecjalistyczny.

3.Kwalifikacji szpitala do określonego poziomu opieki medycznej dokonuje się na podstawie następujących kryteriów:
1) możliwości diagnostyczno-leczniczych szpitala, w tym kwalifikacji personelu medycznego oraz wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną;
2) zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, w tym świadczeń wysokospecjalistycznych;
3) kompleksowości terapii i diagnostyki w zakresie udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej;
4) działalności szpitala w zakresie realizacji zadań dydaktycznych i badawczych lub prowadzenia badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych w dziedzinie nauk medycznych;
5) potrzeb zdrowotnych populacji objętej opieką szpitalną.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria i sposób kwalifikowania szpitali do poszczególnych poziomów opieki szpitalnej, uwzględniając w szczególności świadczenia opieki zdrowotnej tego samego rodzaju, które powinny być wykonywane w ciągu roku na poszczególnych poziomach opieki szpitalnej, mając na uwadze zabezpieczenie potrzeb zdrowotnych obywateli oraz efektywność wykorzystania środków publicznych przeznaczonych na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Art. 7.

1. Decyzję w sprawie włączenia szpitala do sieci wydaje minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek kierownika szpitala, po uzyskaniu opinii Rady do Spraw Szpitalnictwa, uwzględniającej omówienie spełnienia przez szpital określonych w art. 5 wymagań lub możliwości realizacji planu działań dostosowawczych, jeżeli szpital został objęty takim planem, sporządzonej na podstawie oceny, o której mowa w ust. 6.

2. Decyzja w sprawie włączenia szpitala do sieci wymaga uzasadnienia.

3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się właściwy dla danego szpitala poziom opieki medycznej, zgodnie z przepisami art. 6.

4. W przypadku, gdy decyzja o włączeniu szpitala jest wydawana dla szpitala objętego planem działań dostosowawczych harmonogram, o którym mowa w art. 12 ust. 3, stanowi załącznik do decyzji.

5. Wniosek, o którym mowa ust. 1, kierownik szpitala składa za pośrednictwem Regionalnej Rady do Spraw Szpitali.

6. Regionalna Rada do Spraw Szpitali dokonuje oceny szpitala, zgodnie z arkuszem ocen, na podstawie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, oraz innych dokumentów i informacji udostępnionych przez kierownika szpitala lub podmiot tworzący ten szpital, biorąc pod uwagę:
1) spełnienie przez szpital wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1;
2) możliwości szpitala w zakresie realizacji zadań wynikających z regionalnego planu działań dostosowawczych;
3) możliwości szpitala w zakresie kształcenia kadr medycznych;
4) prowadzenie w zakresie działalności szpitala prac naukowo-badawczych i rozwojowych w dziedzinach medycznych;
5) udział szpitala w zakresie realizacji planu zabezpieczenia ratownictwa medycznego sporządzanego na podstawie przepisów o państwowym ratownictwie medycznym i możliwości realizacji zadań w ramach systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego;
6) wykonywanie przez szpital zadań w zakresie pobierania i przeszczepiania komórek, tkanek i narządów;
7) zakres udzielanych przez szpital świadczeń wysokospecjalistycznych;
8) potencjał diagnostyczno-leczniczy szpitala;
9) wykonywanie i upowszechnianie przez szpital nowych technologii medycznych i standardów medycznych opartych na oryginalnych danych naukowych;
10) możliwości realizacji przez szpital zadań z zakresu obronności i bezpieczeństwa wewnętrznego państwa.

7. W ocenie szpitala, o której mowa w ust. 6, Regionalna Rada do Spraw Szpitali wyraża swoje stanowisko w sprawie zakwalifikowania szpitala do odpowiedniego poziomu opieki szpitalnej.

Art. 8.

1. Wniosek, o którym mowa w art. 7 ust.1 i ocenę szpitala, o której mowa w art. 7 ust. 6, Regionalna Rada do Spraw Szpitali przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wraz z dokumentami i informacjami stanowiącymi podstawę sporządzenia tej oceny oraz regionalnym planem działań dostosowawczych, w części dotyczącej zgłaszanego szpitala, jeżeli szpital został objęty takim planem.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia wzór wniosku i wzór arkusza oceny szpitala, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 6, uwzględniając konieczność udokumentowania spełnienia przez szpital odpowiednich kryteriów i warunków oraz możliwości wykonywania zadań, o których mowa w art. 7 ust. 6 pkt 2-10.

Art. 9.

Minister właściwy do spraw zdrowia może odmówić włączenia szpitala do sieci szpitali, jeżeli na podstawie przedłożonych dokumentów, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 6, uzna, że szpital nie spełnia określonych w ustawie wymagań lub, że działalność szpitala nie ma istotnego znaczenia dla realizacji celów i zadań, o których mowa w art. 1 i art. 7 ust. 6 pkt 2-10.

Art. 10.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwieszczenia, wykaz szpitali będących w sieci szpitali, zawierający nazwę i adres szpitala oraz jego poziom opieki szpitalnej.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Rady do Spraw Szpitalnictwa albo po uzyskaniu negatywnej opinii, o której mowa w art. 43 ust. 2, wyłącza szpital z sieci szpitali, jeżeli stwierdzi, że przestał spełniać wymagania stanowiące podstawę jego włączenia do sieci szpitali lub naruszył obowiązki wynikające z przynależności do tej sieci, o których mowa w art. 7 ust. 6 pkt 2-10.

3. Rada do Spraw Szpitalnictwa wnioskuje o wykreślenie szpitala z sieci szpitali, jeżeli na podstawie przedłożonych przez Regionalną Radę do Spraw Szpitali dokumentów i informacji uzna, że zaistniały okoliczności, o których mowa w ust. 2.

Rozdział 3

Regionalne plany działań dostosowawczych


Art. 11.

1. Regionalny plan działań dostosowawczych, zwany dalej "planem" sporządza się dla danego województwa w celu określenia harmonogramów działań dostosowawczych dla szpitali, o których mowa w art. 5 ust. 2, gwarantujących efektywne funkcjonowanie sieci szpitali.

2. Plan powinien uwzględniać kierunki rozwoju infrastruktury szpitalnej, wynikające ze zmian demograficznych i epidemiologicznych, populacji oraz struktury i czasu hospitalizacji oraz zapewnienie należytej dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej o odpowiedniej jakości.

Art. 12.

1. Plan jest sporządzany przez Regionalną Radę do Spraw Szpitali na okres 5 – letni.

2. Plan na kolejne lata sporządza się na rok przed upływem okresu, na jaki sporządzony był poprzedni plan.

3. Regionalna Rada do Spraw Szpitali określa w planie szpitale oraz harmonogram działań dostosowawczych dla każdego szpitala, obejmujący wytyczne w zakresie przekształceń organizacyjnych zakładu oraz terminy dostosowania szpitala do określonych wymagań i do wykonywania określonych zadań.

4. Organy jednostek samorządu terytorialnego, organy administracji rządowej, szpitale oraz właściwy oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia są obowiązane do bezpłatnego sporządzania i dostarczania na pisemne żądanie Regionalnej Rady do Spraw Szpitali wszelkich informacji dla przygotowania planu lub jego zmiany.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb sporządzania planów, ramowy wzór planu, szczegółowy zakres danych nim objętych oraz kryteria kalkulacji kosztów realizacji działań objętych planem, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego planowania i nadzoru nad siecią szpitali oraz utrzymania przejrzystości i jednolitej konstrukcji planów.

Art. 13.

1. Zmian w planie może dokonywać Regionalna Rada do Spraw Szpitali, w przypadku zaistnienia okoliczności wskazujących na potrzebę uwzględnienia w nim aktualnych wskaźników i prognoz lub sytuacji nagłych, mających wpływ na zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli.

2. Plan i zmiany w planie są podawane do publicznej wiadomości, w szczególności poprzez ich zamieszczanie w Biuletynie Informacji Publicznej.

Art. 14.

1. Regionalna Rada do Spraw Szpitali przekazuje plan albo zmianę planu Radzie do Spraw Szpitalnictwa, co najmniej na 6 miesięcy przed planowanym dniem rozpoczęcia ich realizacji, z wyjątkiem zmiany planu, której, ze względu na zaistniałe okoliczności, nie można było w takim czasie przewidzieć.

2. Rozpoczęcie realizacji planu i dokonanie w nim zmiany wymaga zgody ministra właściwego do spraw zdrowia wyrażonej po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady do Spraw Szpitalnictwa.

3. W przypadku negatywnej opinii w sprawie planu lub zmiany planu, Rada do Spraw Szpitalnictwa zwraca plan albo jego zmianę Regionalnej Radzie do Spraw Szpitali wraz ze swoimi zaleceniami.

4. Zalecenia Rady do Spraw Szpitalnictwa nie mogą powodować zwiększenia środków finansowych przewidzianych w danym okresie na realizację planu albo jego zmiany, chyba że będą realizowane ze środków budżetu państwa będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.

5. Opinia i zalecenia Rady do Spraw Szpitalnictwa są wiążące i Regionalna Rada do Spraw Szpitali jest obowiązana niezwłocznie dostosować plan albo jego zmianę do przekazanych zaleceń oraz wystąpić do Rady do Spraw Szpitalnictwa o ich akceptację.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw zdrowia wyraża zgodę na rozpoczęcie realizacji planu albo na jego zmianę po akceptacji przez Radę do Spraw Szpitalnictwa realizacji zaleceń.

Rozdział 4

Rada do Spraw Szpitalnictwa i Regionalne Rady do Spraw Szpitali.



Art.15.

1.Tworzy się Radę do Spraw Szpitalnictwa będącą organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawach związanych z tworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali.

2. W skład Rady do Spraw Szpitalnictwa wchodzą przedstawiciele wskazani przez:
1) ministra właściwego do spraw zdrowia – trzy osoby;
2) Ministra Obrony Narodowej – jedna osoba;
3) ministra właściwego do spraw wewnętrznych – dwie osoby - w tym jedna osoba jako przedstawiciel administracji rządowej w województwie;
4) Związek Powiatów Polskich – dwie osoby;
5) Związek Województw Rzeczpospolitej Polskiej – dwie osoby;
6) Konferencję Rektorów Uczelni Medycznych – dwie osoby;
7) Narodowy Fundusz Zdrowia – dwie osoby
- których wiedza i doświadczenie daje rękojmię prawidłowego wykonywania powierzonych im zadań.

3. Przewodniczącym Rady do Spraw Szpitalnictwa jest przedstawiciel ministra właściwego do spraw zdrowia.

4. Kadencja Rady do Spraw Szpitalnictwa trwa 5 lat.

5. Członków Rady do Spraw Szpitalnictwa powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw zdrowia.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje członka Rady do Spraw Szpitalnictwa w przypadku:
1) złożenia rezygnacji;
2) nieusprawiedliwionej nieobecności na 2 kolejnych posiedzeniach Rady.
3) utraty zdolności do pełnienia powierzonych obowiązków na skutek choroby, trwającej co najmniej sześć miesięcy;
4) złożenia wniosku o jego odwołanie przez podmiot, którego osoba ta jest przedstawicielem;
5) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo albo umyślne przestępstwo skarbowe.

7. W przypadku odwołania członka Rady do Spraw Szpitalnictwa albo jego śmierci przed upływem kadencji minister właściwy do spraw zdrowia powołuje, na wniosek właściwego podmiotu, nowego członka na okres do końca tej kadencji.

8. Pierwsze posiedzenie Rady do Spraw Szpitalnictwa zwołuje minister właściwy do spraw zdrowia.

9. W posiedzeniach Rady do Spraw Szpitalnictwa, na zaproszenie Przewodniczącego Rady, mogą uczestniczyć, w celu zaprezentowania swojego stanowiska, bez prawa do głosowania, eksperci, których wiedza i doświadczenie będą pomocne w trakcie obrad Rady oraz w zakresie spraw dotyczących danego województwa przedstawiciel właściwego wojewody i dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

10. Osoby, o których mowa w ust. 9 uczestniczą w posiedzeniach Rady do Spraw Szpitalnictwa na zaproszenie Przewodniczącego Rady.

Art.16.

1.Członkowi Rady do Spraw Szpitalnictwa przysługuje zwolnienie z wykonywania obowiązków w ramach stosunku pracy na czas uczestniczenia w posiedzeniu Rady.

2. Członkowi Rady do Spraw Szpitalnictwa przysługuje wynagrodzenie miesięczne w wysokości dwukrotnego średniego wynagrodzenia w sferze budżetowej w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego w formie komunikatu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski”.

3.Obsługę administracyjno-techniczną Rady do Spraw Szpitalnictwa zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw zdrowia.

4. Wynagrodzenia członków Rady do Spraw Szpitalnictwa oraz obsługa, o której mowa w ust. 3, są finansowane ze środków budżetu państwa będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.

5.Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia regulamin działania Rady do Spraw Szpitalnictwa określający strukturę organizacyjną, formy działania i sposób zwoływania posiedzeń Rady do spraw Szpitalnictwa, tryb jej pracy i podejmowania uchwał, mając na uwadze zakres i rodzaj czynności wykonywanych przez Radę oraz jej sprawne i efektywne funkcjonowanie.


Art.17.

Do zadań Rady do Spraw Szpitalnictwa należy:
1) wyrażanie opinii w zakresie włączenia do sieci szpitali zgłoszonych przez Regionalne Rady do Spraw Szpitali albo wyłączenia szpitala z sieci szpitali;
2) wnioskowanie do ministra właściwego do spraw zdrowia o włączenie szpitala do sieci szpitali albo wyłączenie szpitala z sieci szpitali oraz przedkładanie w tym zakresie opinii;
3) opiniowanie regionalnych planów działań dostosowawczych oraz zmian tych planów, przedstawionych przez Regionalne Rady do Spraw Szpitali;
4) opiniowanie raportów sporządzanych przez Regionalne Rady do Spraw Szpitali i przedkładanie ich ministrowi właściwemu do spraw zdrowia;
5) opiniowanie w sprawach związanych z bieżącym zarządzaniem siecią szpitali i monitorowaniem regionalnych działań dostosowawczych;
6) wykonywanie innych zadań dotyczących tworzenia i funkcjonowania sieci szpitali na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia;
7) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie.

Art. 18.

1. Przy wojewodzie działa Regionalna Rada do Spraw Szpitali realizująca zadania w zakresie spraw dotyczących tworzenia i funkcjonowania sieci szpitali na obszarze danego województwa.

2. Przewodniczącym Regionalnej Rady do Spraw Szpitali jest przedstawiciel wojewody.

3. W skład Regionalnej Rady do Spraw Szpitali wchodzą przedstawiciele wskazani przez:
1) ministra właściwego do spraw zdrowia – dwie osoby,
2) Ministra Obrony Narodowej – jedna osoba,
3) ministra właściwego do spraw wewnętrznych – jedna osoba,
4) Związek Powiatów Polskich – dwie osoby,
5) Związek Województw Rzeczypospolitej Polskiej – dwie osoby,
6) Konferencję Rektorów Uczelni Medycznych – dwie osoby,
7) właściwego wojewodę – jedna osoba,
8) dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia – dwie osoby,
- których wiedza i doświadczenie daje rękojmię prawidłowego wykonywania powierzonych im zadań.

4. Kadencja Regionalnej Rady do Spraw Szpitali trwa 5 lat.

5. Członków Regionalnej Rady do Spraw Szpitali powołuje i odwołuje wojewoda.

6. Wojewoda odwołuje członka Regionalnej Rady do Spraw Szpitali w przypadku:
1) złożenia rezygnacji;
2) nieusprawiedliwionej nieobecności na 2 kolejnych posiedzeniach Rady lub nieuczestniczenia w pracach Rady;
3) utraty zdolności do pełnienia powierzonych obowiązków na skutek choroby, trwającej co najmniej sześć miesięcy;
4) złożenia wniosku o jego odwołanie przez podmiot, którego osoba ta jest przedstawicielem;
5) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo albo umyślne przestępstwo skarbowe.

7. W przypadku odwołania członka Rady do Spraw Szpitalnictwa albo jego śmierci przed upływem kadencji wojewoda powołuje, na wniosek właściwego podmiotu, nowego członka na okres do końca tej kadencji.

8. Pierwsze posiedzenie Regionalnej Rady do Spraw Szpitali zwołuje wojewoda.

9. W posiedzeniach Regionalnej Rady do Spraw Szpitali, na zaproszenie Przewodniczącego Rady, mogą uczestniczyć, w celu zaprezentowania swojego stanowiska, bez prawa do głosowania, eksperci których wiedza i doświadczenie będą pomocne w trakcie obrad Rady.

10. Osoby, o których mowa w ust. 9 uczestniczą w posiedzeniach Regionalnej Rady do Spraw Szpitali na zaproszenie Przewodniczącego Rady.

Art. 19.

1.Członkowi Regionalnej Rady do Spraw Szpitali przysługuje zwolnienie z wykonywania obowiązków w ramach stosunku pracy na czas uczestniczenia w posiedzeniu Rady.

2. Członkowi Regionalnej Rady do Spraw Szpitali, za udział w posiedzeniach przysługuje wynagrodzenie miesięczne w wysokości półtorakrotnego średniego wynagrodzenia w sferze budżetowej w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego w formie komunikatu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

3. Obsługę administracyjno-techniczną Regionalnej Rady do Spraw Szpitali zapewnia właściwy urząd wojewody.

4. Wynagrodzenia członków Regionalnej Rady do Spraw Szpitali, wynagrodzenie ekspertów i biegłych uczestniczących, w zakresie określonym w ustawie, w realizacji zadań Regionalnej Rady do Spraw Szpitali oraz obsługa, o której mowa w ust. 3, są finansowane ze środków budżetu państwa będących w dyspozycji wojewody.

5. Wojewoda określi regulamin działania Regionalnej Rady do Spraw Szpitali, określający strukturę organizacyjną, formy działania i sposób zwoływania posiedzeń Rady, tryb jej pracy i podejmowania uchwał, mając na uwadze zakres i rodzaj czynności wykonywanych przez Radę oraz jej sprawne i efektywne funkcjonowanie.

Art. 20.

1. Do zadań Regionalnej Rady do Spraw Szpitali należy w szczególności:
1) koordynowanie działań związanych z utworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali na obszarze danego województwa;
2) sporządzanie planu;
3) przedkładanie planu do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia;
4) prowadzenie w sposób ciągły oceny szpitali w zakresie realizacji planu;
5) dokonywanie systematycznej analizy kondycji finansowej szpitali włączonych do sieci szpitali oraz monitorowanie ich sytuacji ekonomiczno-finansowej.

2. Regionalna Rada do Spraw Szpitali sporządza półroczne i roczne raporty z realizacji planu oraz z realizacji działań i zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5, w terminie odpowiednio do dnia 30 września oraz do dnia 31 marca roku następnego i przedkłada je ministrowi właściwemu do spraw zdrowia za pośrednictwem Rady do Spraw Szpitalnictwa.

Rozdział 5.

Szczególne warunki funkcjonowania oraz zasady finansowania szpitali włączonych do sieci szpitali


Art. 21.

1. Szpital włączony do sieci szpitali ma obowiązek:
1) udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) oraz
2) pozostawania w stałej gotowości do podjęcia koniecznych działań w przypadku nagłych zdarzeń destabilizujących funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia.

2. Na realizację zadań, o których mowa w ust. 1, szpital włączony do sieci szpitali uzyskuje środki finansowe na zasadach określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Art. 22.

Szpital włączony do sieci szpitali ma obowiązek realizować plan w zakresie, w jakim został nim objęty.

Art. 23.

1. Zaciąganie przez szpital włączony w sieci szpitali zobowiązań w postaci kredytów, pożyczek oraz emisji papierów wartościowych, powyżej kwoty 5 000 000 złotych, w zakresie realizacji zadań finansowanych ze środków publicznych, wymaga opinii Regionalnej Rady do Spraw Szpitali.

2. Rozpoczęcie przez szpital włączony do sieci szpitali nowych inwestycji finansowanych ze środków publicznych, których całkowity koszt przekracza kwotę 5 000 000 złotych, wymaga opinii Regionalnej Rady do Spraw Szpitali.

3. Regionalna Rada do Spraw Szpitali wydaje opinie, o których mowa w ust.1 i 2, na podstawie wniosku składanego przez kierownika szpitala oraz w oparciu o analizę przedłożonych dokumentów.

4. Kierownik szpitala składa wniosek, o którym mowa w ust. 3, po jego zaakceptowaniu przez podmiot tworzący szpital.

5. W zakresie uzyskiwania przez Regionalną Radę do Spraw Szpitali informacji mających znaczenie lub niezbędnych do wydania opinii, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 ust. 4. W szczególności Regionalna Rada do Spraw Szpitali może zwrócić się do właściwego, wojewódzkiego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia o opinię na temat prognoz finansowych sporządzonych przez szpital.

6. Wydając opinię, o której mowa w ust. 1, Regionalna Rada do Spraw Szpitali, ocenia w szczególności, czy cel, na którego realizację zaciągane jest zobowiązanie, jest zbieżny z celami planu.

7. Wydając opinię, o której mowa w ust.2, Regionalna Rada do Spraw Szpitali, ocenia w szczególności, czy planowana inwestycja mieści się w ramach planu.

8. Informację o wydanych opiniach, o których mowa w ust. 1 i 2, wojewoda podaje do publicznej wiadomości.

Art. 24.

1. Szpital włączony do sieci szpitali jest obowiązany do prowadzenia wewnętrznego systemu zarządzania jakością.

2. System, o którym mowa w ust. 1, jest wdrażany według modelu określonego przez kierownika szpitala, z uwzględnieniem możliwości organizacyjnych i finansowych szpitala.

3. Zadaniem systemu, o którym mowa w ust. 1, jest prowadzenie stałej, krytycznej analizy oceny jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i zapewnienie takich warunków opieki, aby przy określonych możliwościach organizacyjnych i finansowych w szpitalu osiągane były maksymalnie korzystne efekty dla pacjenta.

Art. 25.

Szpital włączony do sieci szpitali podlega monitorowaniu w zakresie sytuacji ekonomiczno-finansowej na zasadach określonych w ustawie.

Art. 26.

Szpital włączony do sieci szpitali jest objęty zewnętrznym systemem oceniającym spełnienie kryteriów jakości, mającym na celu monitorowanie jakości świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w ustawie.

Art. 27.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, wojewodowie oraz organy i inne podmioty, które utworzyły szpital włączony do sieci szpitali, mogą finansować lub dofinansować nakłady na inwestycje oraz wdrożenie systemów jakości, które są niezbędne dla realizacji zadań szpitala, wynikających z planu.


2. Środki na realizację zadań, o których mowa w ust. 1, szpital włączony do sieci szpitali uzyskuje w szczególności w ramach środków przeznaczonych na:
1) restrukturyzację szpitali;
2) realizację programów profilaktycznych i programów zdrowotnych;
3) realizację celowych programów pomocowych
- uzyskiwanych na zasadach określonych w przepisach odrębnych oraz może uzyskiwać na podstawie wieloletnich programów ustanawianych na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych.


Rozdział 6.

Monitorowanie i ocena sytuacji ekonomiczno-finansowej szpitali włączonych do sieci


Art. 28.


1. Działalność szpitala włączonego do sieci szpitali podlega monitorowaniu i ocenie w zakresie sytuacji ekonomiczno-finansowej.

2. Monitorowaniu podlegają dane finansowe, a w szczególności dane ze sprawozdań finansowych.

3. Monitorowaniu podlega w szczególności:
1) realizacja harmonogramu działań dostosowawczych
2) przebieg realizacji inwestycji
- w zakresie, w jakim wymienione działania wpływają na sytuację finansową szpitala.

4. Oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej dokonuje się w szczególności przy zastosowaniu analizy wskaźnikowej, opartej na wykorzystaniu następujących wskaźników:
1) zyskowności - służących do oceny efektywności działania szpitala;
2) płynności – mierzących zdolność szpitala do wywiązywania się z krótkoterminowych zobowiązań;
3) efektywności zarządzania – informujących, w jakich cyklach szpital spłaca zobowiązania, odnawia zapasy oraz otrzymuje należności z tytułu wykonania świadczeń;
4) zadłużenia – informujących o zadłużeniu szpitala, jego strukturze oraz o zdolności szpitala do obsługi tego zadłużenia.

5. W wyniku oceny, o której mowa w ust. 4, szpital zaliczany jest do określonej kategorii stabilności ekonomiczno-finansowej, która jest brana pod uwagę przy ustalaniu kwoty zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia wobec szpitala, wynikającą z umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Art. 29.

1. Monitorowanie i ocenę sytuacji ekonomiczno-finansowej szpitali prowadzi Regionalna Rada do Spraw Szpitali.

2. Regionalna Rada do Spraw Szpitali może zlecić wykonywanie zadań związanych z monitorowaniem i oceną sytuacji ekonomiczno-finansowej szpitali ekspertom, których wiedza i doświadczenie daje rękojmię prawidłowego wykonania zadań.

3. Kierownik szpitala objętego monitorowaniem lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani zapewnić warunki do sprawnego prowadzenia monitorowania oraz udostępniać dokumenty i udzielać wszelkich informacji niezbędnych do dokonywania systematycznej oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej szpitala i jej monitorowania.

4. Jeżeli przeprowadzenie oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej szpitala wymaga dodatkowych danych i informacji, Regionalna Rada do Spraw Szpitali może zwrócić się o ich udostępnienie, w szczególności do:
1) właściwego, oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia – w zakresie opinii o przebiegu realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;
2) instytucji finansowych, które finansują działalność szpitala w formie kredytu lub w innej postaci, które udzieliły szpitalowi poręczeń lub gwarancji oraz, które są organizatorami emisji papierów wartościowych szpitala – w zakresie o opinii o wywiązywania się szpitala z obowiązków wynikających z umów zawartych z tymi instytucjami;
3) wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych i cywilnoprawnych – w zakresie opinii o regulowaniu przez szpital swoich zobowiązań;
4) instytucji odpowiedzialnych za realizację programów pomocowych, profilaktycznych, zdrowotnych i innych, w których bierze udział szpital – w zakresie opinii o wywiązywania się szpitala z obowiązków wynikających z umów zawartych z tymi instytucjami.

Art. 30.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy sposób monitorowania i oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej szpitali, oraz dokumentowania wyników tych działań;
2) sposób i terminy przekazywania przez szpitale danych podlegających monitorowaniu;
3) szczegółowy podział wskaźników, o których mowa w art. 28 ust. 4 i sposoby ich interpretacji oraz kategorie stabilności ekonomiczno-finansowej szpitali
- uwzględniając specyfikę systemu ochrony zdrowia.


Rozdział 7.

Monitorowanie i ocena jakości świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych przez szpitale włączone do sieci


Art. 31.

Świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez szpital włączony do sieci szpitali podlegają monitorowaniu i ocenie na podstawie wskaźników:
1) strukturalnych dotyczących:
a) organizacji szpitala,
b) wykształcenia i kompetencji personelu,
c) możliwości materialnych szpitala,
d) jakości technicznej budynków i wyposażenia;
2) oceny przebiegu leczenia (procesów) dotyczących:
a) relacji między personelem a pacjentem w zakresie zastosowanych procedur diagnostycznych i leczniczych,
b) ryzyka powikłań występujących w wyniku zastosowanych procedur,
c) c) stopnia występowania zakażeń wewnątrzszpitalnych;
3) rezultatów odnoszących się do uzyskanych efektów w różnych przedziałach czasowych dotyczących:
a) zachorowalności,
b) śmiertelności,
c) komfortu życia,
d) satysfakcji pacjenta.

Art. 32.

Monitorowanie prowadzi Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia w Krakowie, zwanej „Centrum Monitorowania”, utworzone przez ministra właściwego do spraw zdrowia na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 33.

1. Monitorowanie przeprowadza się na podstawie:
1) rocznego planu monitorowania, zwanego dalej „planem monitorowania”.
2) w uzasadnionych przypadkach, w szczególności na żądanie:
a) ministra właściwego do spraw zdrowia,
b) Regionalnych Rad do Spraw Szpitali albo Rady do Spraw Szpitalnictwa
- monitorowanie przeprowadza się poza planem monitorowania.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Szpitalnictwa, zatwierdza plan monitorowania przedstawiony przez kierownika Centrum Monitorowania.

3. Plan monitorowania zawiera w szczególności:
1) wskazanie nie mniej niż 10% szpitali włączonych do sieci szpitali, które w danym okresie objęte będą monitorowaniem;
2) harmonogram realizacji monitorowania;
3) zakres i rodzaj czynności objętych monitorowaniem;
3) wzory formularzy ocen, określające kryteria jakości świadczeń opieki zdrowotnej;
4) program szkolenia wizytatorów w zakresie planowanego monitorowania.

4. Kierownik Centrum Monitorowania przedstawia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia:
1) plan monitorowania na rok następny - do dnia 31 października każdego roku;
2) sprawozdanie z wykonania planu monitorowania za dany rok, w tym wnioski wynikające z przeprowadzonego monitorowania szpitali oraz ocenę monitorowanych szpitali w zakresie spełniania kryteriów jakości - do dnia 31 marca następnego roku.

Art. 34.

1. Czynności z zakresu monitorowania wykonują wizytatorzy, na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej z Centrum Monitorowania.

2. Kierownik Centrum Monitorowania upoważnia wizytatora do przeprowadzenia wizytacji. W upoważnieniu do przeprowadzenia wizytacji Kierownik określa przedmiot i zakres wizytacji oraz wskazuje osoby uprawnione do przeprowadzenia wizytacji.

3. Wizytatorem może być osoba, która:
1) ma obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
2) ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;
3) nie została prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
4) posiada wyższe wykształcenie;
5) odbyła szkolenie w zakresie monitorowania, o którym mowa w art. 33 ust. 3 pkt 4.

4. Wizytator nie może:
1) pozostawać w stosunku pracy z monitorowanym szpitalem;
2) świadczyć pracy lub usług na rzecz monitorowanego szpitala na podstawie innego tytułu prawnego;
3) pełnić funkcji z wyboru w zakładowej organizacji związkowej działającej w monitorowanym szpitalu;
4) wykonywać innych zajęć, które pozostawałyby w sprzeczności z jego obowiązkami albo mogłyby wywołać podejrzenie o stronniczość.

Art. 35.

1. Przed rozpoczęciem monitorowania, wizytator zawiadamia kierownika szpitala o zakresie, rodzaju i czasie trwania monitorowania.

2. Kierownik szpitala, w którym jest prowadzone monitorowanie lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani zapewnić warunki do sprawnego przeprowadzenia monitorowania, w tym przeprowadzenia okresowych wizytacji szpitala i ocen w zakresie spełniania kryteriów jakości, określonych w formularzu oceny, udostępniać wizytatorowi żądane dokumenty oraz udzielać wszelkich informacji niezbędnych dla przeprowadzenia monitoringu.

4. Wyniki monitorowania wizytator przedstawia w sprawozdaniu z przeprowadzenia monitorowania szpitala.

5. Sprawozdanie z przeprowadzenia monitorowania szpitala wizytator sporządza w dwóch egzemplarzach i przekazuje kierownikowi Centrum Monitorowania oraz kierownikowi monitorowanego szpitala.

6. Kierownikowi monitorowanego szpitala lub osobie przez niego upoważnionej przysługuje prawo zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń, w zakresie spraw objętych sprawozdaniem, do kierownika Centrum Monitorowania.

7. Kierownik Centrum Monitorowania jest obowiązany dokonać analizy zgłoszonych zastrzeżeń i przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, mające na celu ustalenie stanu faktycznego.

8. Wynik postępowania wyjaśniającego wizytator uwzględnia w sprawozdaniu z przeprowadzonego monitorowania szpitala.

Art. 36.

1. Centrum Monitorowania prowadzi rejestr monitorowanych szpitali.

2. W rejestrze gromadzone są dane i informacje uzyskane w wyniku monitorowania szpitala w zakresie określonych wskaźników jakościowych.

3. W wyniku monitorowania szpital zaliczany jest do określonej kategorii jakościowej, która jest brana pod uwagę przy ustalaniu kwoty zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia wobec szpitala, wynikającą z umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób prowadzenia monitorowania jakości szpitali, sposób przeprowadzania wizytacji i kontroli, oraz szczegółowy zakres danych i informacji objętych rejestrem, mając na uwadze ciągły proces rejestrowania i poprawiania jakości świadczeń opieki zdrowotnej przez szpitale będące w sieci szpitali.

Rozdział 8.

Nadzór nad tworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali oraz kontrola szpitali


Art. 37.

1. Nadzór nad tworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia.

2. Do zadań ministra właściwego do spraw zdrowia należy w szczególności:
1) przeprowadzanie analizy i oceny potrzeb zdrowotnych na terenie kraju oraz czynników powodujących ich zmiany;
2) zgłaszanie zastrzeżeń i uwag do planów;
3) wyrażanie zgody na rozpoczęcie realizacji planu i dokonanie w nim zmiany;
4) monitorowanie działań w zakresie stopnia dostosowania sieci szpitali poszczególnych województw do odpowiednich wymagań, kryteriów i wskaźników ekonomiczno-finansowych i jakościowych oraz podejmowanie w tym zakresie decyzji mających na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania sieci szpitali.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia w ramach sprawowanego nadzoru jest uprawniony do żądania od wojewody, organów jednostek samorządu terytorialnego, podmiotów tworzących szpitale, szpitali oraz organów Narodowego Funduszu Zdrowia bezpłatnego sporządzenia i przekazania wszelkich informacji, wyjaśnień i dokumentów dotyczących wykonywanych zadań.

Art. 38.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia może w każdym czasie przeprowadzać kontrolę szpitala zgłoszonego do sieci szpitali lub będącego w sieci szpitali w zakresie spełniania wymagań stanowiących podstawę włączenia go do sieci szpitali, realizacji planu lub prowadzenia działalności zgodnie z wymaganiami określonym dla tych szpitali.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli określa przedmiot i zakres kontroli oraz wskazuje osobę uprawnioną do przeprowadzenia kontroli.

3. Szpital kontrolowany jest obowiązany do przedkładania osobie upoważnionej do przeprowadzenia kontroli żądanej dokumentacji oraz udzielania wszelkiej informacji i pomocy, niezbędnych w związku z prowadzoną kontrolą.

4.Wyniki przeprowadzanej kontroli, osoba przeprowadzająca kontrolę przedstawia w protokole kontroli, który zawiera opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli szpitala, w tym ustalonych nieprawidłowości, przyczyn ich powstania, skutków, które mogą wywołać oraz osób odpowiedzialnych za ich powstanie.

5. Protokół kontroli podpisują osoba przeprowadzająca kontrolę i kierownik szpitala kontrolowanego, a w razie jego nieobecności osoba przez niego upoważniona.

Art. 39.

1. Osobą przeprowadzającą kontrolę może być pracownik ministerstwa obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia lub inna osoba, której wiedza i doświadczenie daje rękojmię prawidłowego wykonania celów kontroli.

2. Osoba przeprowadzająca kontrolę nie może być jednocześnie:
1) pracownikiem szpitala;
2) świadczeniodawcą, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;
3) pracownikiem świadczeniodawcy, o którym mowa w pkt 3;
4) osobą współpracującą ze świadczeniodawcą, o którym mowa w pkt 3;
5) członkiem organów lub pracownikiem podmiotu, który utworzył szpital.

3. Osoba przeprowadzająca kontrolę podlega wyłączeniu od udziału w kontroli z mocy ustawy, jeżeli:
1) pozostaje ze szpitalem kontrolowanym w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że wynik kontroli może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki;
2) kontrola dotyczy jego małżonka lub krewnych i powinowatych do drugiego stopnia;
3) kontrola dotyczy osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.

4. Powody wyłączenia, o których mowa w ust. 3, trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki i kurateli.

5. Niezależnie od przyczyn wymienionych w ust. 3 minister właściwy do spraw
zdrowia wyłącza osobę przeprowadzającą kontrolę na jego żądanie lub na wniosek szpitala kontrolowanego, jeżeli między nim a jednostką kontrolowaną zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności kontrolera.

6. Wyłączona osoba przeprowadzająca kontrolę powinien podejmować tylko czynności niecierpiące zwłoki ze względu na interes społeczny lub ważny interes szpitala kontrolowanego.

Art. 40.

1. Kierownikowi kontrolowanego szpitala lub osobie przez niego upoważnionej przysługuje prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych zastrzeżeń, co do ustaleń zawartych w protokole, na piśmie w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli.

2. W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 1, osoba przeprowadzająca kontrolę jest obowiązana dokonać ich analizy i w miarę potrzeby podjąć dodatkowe czynności kontrolne, a w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń – zmienić lub uzupełnić odpowiednią część protokołu kontroli.

3. W przypadku nie uwzględnienia zastrzeżeń w całości lub w części osoba przeprowadzająca kontrolę przekazuje na piśmie swoje stanowisko zgłaszającemu zastrzeżenia.

4. Kierownik kontrolowanego szpitala może w terminie 7 dni od dnia otrzymania stanowiska, o którym mowa w ust. 3, zgłosić na piśmie umotywowane zastrzeżenia do ministra właściwego do spraw zdrowia.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia rozpatruje niezwłocznie zastrzeżenia i doręcza informacje o ich rozpatrzeniu, wraz z uzasadnieniem, zgłaszającemu zastrzeżenia.

Art. 41.

1. Kierownik kontrolowanego szpitala lub osoba przez niego upoważniona może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania pisemne wyjaśnienie tej odmowy.

2. W razie zgłoszenia zastrzeżeń termin do złożenia wyjaśnienia o odmowie podpisania protokołu liczy się od dnia otrzymania stanowiska w sprawie rozpatrzenia tych zastrzeżeń.

3. O odmowie podpisania protokołu kontroli i złożeniu wyjaśnienia czyni się wzmiankę w protokole kontroli.

4. Odmowa podpisania protokołu kontroli, przez osobę wymienioną w ust. 1 nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez sporządzającego protokół i realizacji ustaleń kontroli.

Art. 42.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia sporządza wystąpienie pokontrolne zawierające ocenę kontrolowanych zadań lub działalności wynikającą z ustaleń opisanych w protokole kontroli i zalecenia mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, które przekazuje kierownikowi kontrolowanego szpitala, Radzie do Spraw Szpitalnictwa oraz właściwej Regionalnej Radzie do Spraw Szpitali.

2. Kierownik kontrolowanego szpitala lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego, do poinformowania ministra właściwego do spraw zdrowia o sposobie wykorzystania uwag i wykonania zaleceń pokontrolnych oraz o podjętych działaniach lub przyczynach niepodjęcia tych działań.

Art. 43.

1. Kierownikowi kontrolowanego szpitala lub osobie przez niego upoważnionej, w ciągu 7 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego, przysługuje prawo odwołania się do ministra właściwego do spraw zdrowia od zawartych w wystąpieniu pokontrolnym ocen, uwag, wniosków i zaleceń.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia rozpatruje odwołanie w ciągu 14 dni od dnia jego otrzymania i zajmuje stanowisko.

3. Stanowisko ministra właściwego do spraw zdrowia jest ostateczne i wraz z uzasadnieniem jest przekazywane kontrolowanemu szpitalowi, Radzie do Spraw Szpitalnictwa oraz właściwej Regionalnej Radzie do Spraw Szpitali.

Art. 44.

1. W razie niewykonania zaleceń, o których mowa w art. 42 ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia występuje do Rady do spraw Szpitalnictwa o wydanie opinii w zakresie celowości włączenia szpitala do sieci szpitali lub jego dalszego funkcjonowania w sieci.

2. Negatywna opinia Rady do Spraw Szpitalnictwa stanowi podstawę odmowy włączenia szpitala do sieci szpitali bądź podstawę wyłączenia szpitala z sieci.

Art. 45.

Uprawnienia nadzorcze i kontrolne, o których mowa w art. 37-44 przysługują również ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz Ministrowi Obrony Narodowej wobec szpitali, dla których są podmiotami, które te szpitale utworzył.

Art. 46.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 38, uwzględniając realizację celów kontroli oraz jej skuteczność.


Rozdział 9

Zmiany w przepisach obowiązujących


Art. 47.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 dodaje się pkt 18a w brzmieniu:
„18a) sieć szpitali – sieć szpitali utworzona na podstawie ustawy z dnia.......o sieci szpitali (Dz.U. Nr...poz...);”;
2) art. 136 otrzymuje brzmienie:
„Art. 136. 1. Umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej określa w szczególności:
1) rodzaj i zakres udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej;
2) warunki udzielania świadczeń opieki zdrowotnej;
3) wymagania dla podwykonawców inne niż techniczne i sanitarne, określone w odrębnych przepisach;
4) zasady rozliczeń pomiędzy Funduszem a świadczeniodawcami;
5) kwotę zobowiązania Funduszu wobec świadczeniodawcy;
6) zasady rozpatrywania kwestii spornych;
7) postanowienie o odstąpieniu od umowy, które może nastąpić za uprzednim nie krótszym niż 3 miesiące okresem wypowiedzenia, chyba że strony postanowią inaczej;
8) postanowienie o karze umownej w przypadku niezastosowania terminu i trybu określonych w pkt 7.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, zawierana ze świadczeniodawcą, będącym szpitalem włączonym do sieci szpitali zawiera ponadto:
1) postanowienia o konieczności pozostawania szpitala w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych;
2) postanowienia dotyczące realizacji przez szpital zadań z zakresu prowadzenia kształcenia podyplomowego.
3. Kwota zobowiązania, o której mowa w ust. 1 pkt 5, wobec szpitala włączonego do sieci szpitali obejmuje:
1) kwotę wynikającą z wyceny świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ust.1 pkt 1, której dokonuje się w oparciu o standaryzację świadczeń opieki zdrowotnej i procedur medycznych dokonaną zgodnie z odrębnymi przepisami oraz
2) 1% kwoty, o której mowa w pkt 1, za pozostawanie szpitala w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych;
3) 1% kwoty, o której mowa w pkt 1, za realizację przez szpital zadań z zakresu prowadzenia kształcenia podyplomowego;
4) 2% kwoty, o której mowa w pkt 1, za posiadanie certyfikatu akredytacyjnego, o którym mowa w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej;
5) 1,5% kwoty, o której mowa w pkt 1, za posiadanie certyfikatu jakości ISO 9001 – 2001 dla całej jednostki;
6) 1% kwoty, o której mowa w pkt 1, za osiągnięcie każdej kolejnej kategorii ekonomiczno-finansowej;
7) 1,5% kwoty, o której mowa w pkt 1, jako ekwiwalent za osiągnięcie każdej kolejnej kategorii jakościowej.”;
3) po art. 137 dodaje się art. 137 a w brzmieniu:
„Art. 137a. Do umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawieranych ze szpitalem włączonym do sieci szpitali nie stosuje się przepisów art. 137, w części dotyczącej określania sposobu wyceny tych świadczeń.”.



Rozdział 10.

Przepisy przejściowe, dostosowawcze i końcowe


Art. 48.


1. Podmioty właściwe, o których mowa w art. 15 ust. 2 i 18 ust. 3 przedstawiają kandydatów na członków pierwszej Rady do Spraw Szpitalnictwa i pierwszych Regionalnych Rad do Spraw Szpitali w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia oraz wojewodowie powołają pierwszą Radę do Spraw Szpitalnictwa oraz pierwsze Regionalne Rady do Spraw Szpitali nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 49.

1. Regionalne Rady do Spraw Szpitali przedłożą Radzie do Spraw Szpitalnictwa pierwsze regionalne plany działań dostosowawczych nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

2. Plany, o których mowa w ust. 1, sporządzane są na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. i powinny obejmować wszystkie szpitale objęte pierwszym zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 3.

3. Regionalne Rady do Spraw Szpitalnictwa dokonają pierwszego zgłoszenia szpitali do sieci szpitali i przedłożą dane i informacje, o których mowa w art. 8 ust. 1, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

4. Rada do Spraw Szpitalnictwa przedłoży ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wnioski o włączenie szpitali do sieci, o których mowa w art.7 ust. 3, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminu określonego w ust. 3.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi pierwszy wykaz szpitali włączonych do sieci szpitali, o którym mowa w art. 10, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust.4.

Art. 50.

1. W okresie realizacji przez szpital zgłoszony albo włączony do sieci szpitali pierwszego regionalnego programu działań dostosowawczych jego zadania w zakresie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej są finansowane na dotychczasowych zasadach.

2. Zakres i rodzaj świadczeń opieki zdrowotnej oraz procedury medyczne wykonywane przez szpital, o którym mowa w ust. 1, określone w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej na podstawie przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, podlegają weryfikacji po upływie dwóch lat od dnia rozpoczęcia przez szpital realizacji pierwszego regionalnego planu działań dostosowawczych.

3. Weryfikacja, o której mowa w ust. 2, polega na odstąpieniu od finansowania ze środków publicznych świadczeń opieki zdrowotnej, które zgodnie z harmonogramem realizacji pierwszego regionalnego planu działań dostosowawczych szpital powinien zaprzestać wykonywać i włączeniu do finansowania ze środków publicznych tych świadczeń, które w wyniku dokonanych przekształceń organizacyjnych i funkcjonalnych stały się przedmiotem jego działania.

Art. 51.


Ustawa wchodzi w życie z dniem ………………………, z wyjątkiem:
1) ………………
2) ………………………………………………..




1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2005r. Nr 94, poz. 788, Nr 132, poz. 1110, Nr 138, poz. 1154, Nr 157, poz. 1314, Nr 164, poz. 1366 i Nr 179, poz. 1485 oraz z 2006r. Nr 75, poz. 519, Nr 104, poz. 708, Nr 104, poz. 711 i Nr 143, poz.1030.
3)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111, poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382, 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 124, poz. 1151 i 1152, Nr 171, poz. 1663, Nr 213, poz. 2081 i Nr 223, poz. 2215, z 2004r r. Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, Nr 169, poz. 1420, Nr 239, poz. 2020 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 518 i Nr 143, poz. 1032.





UZASADNIENIE


Projektowana ustawa przewiduje utworzenie sieci szpitali.
Projekt utworzenia Sieci Szpitali stanowi priorytet działań Ministra Zdrowia. Jest to również jeden z priorytetów programowych Klubu Parlamentarnego „Prawo i Sprawiedliwość” w obszarze ochrony zdrowia.
Jednym z istotniejszych problemów sektora zdrowotnego jest niewłaściwa struktura łóżek w opiece stacjonarnej. Analizy i dane statystyczne wskazują na zbyt małą liczbę łóżek opieki długoterminowej wobec nadmiernej ich liczby w opiece krótkoterminowej, tzw. łóżek „ostrych”. W Polsce wskaźnik liczby łóżek krótkoterminowych w przeliczeniu na 1000 mieszkańców w 2003 r. wyniósł 5,1 łóżek, podczas gdy w innych krajach OECD przyjął wartość 3,7 w Wielkiej Brytanii, 3,8 w Francji. Najmniej łóżek w przeliczeniu na 1000 mieszkańców miały następujące kraje: Hiszpania i Stany Zjednoczone (2,8), Norwegia i Portugalia (3,1), Szwecja (2,2). Obserwuje się stałą tendencję spadkową liczby łóżek krótkoterminowych, poza nielicznymi wyjątkami, gdzie wartość wskaźnika wzrasta sukcesywnie tj. Korea, Turcja, nie są to jednak państwa porównywalne do Polski. Zważywszy na obserwowaną światową tendencję spadkową liczby łóżek krótkoterminowych, warunkowaną przede wszystkim rozwojem nowych technologii medycznych, czyli bardziej efektywnych metod leczenia pozwalających zminimalizować konieczność hospitalizacji na rzecz świadczeń specjalistycznych udzielanych w warunkach ambulatoryjnych, wskaźnik ten jest wysoce niezadowalający.
Z problemem nadmiernej ilości łóżek o charakterze krótkoterminowym wiąże się niewłaściwa ich struktura. Występuje regionalna asymetria w dostępie do świadczeń specjalistycznych wynikająca z przerostu bazy łóżkowej w pewnych specjalnościach, np. na oddziałach pediatrycznych, chorób zakaźnych, ginekologii, położnictwa, oraz niewystarczająco rozwiniętego zaplecza infrastrukturalnego w innych, np. kardiologii czy chorób wewnętrznych.
W związku z szybkim postępem technologicznym oraz rosnącymi wymaganiami odnośnie jakości świadczeń zdrowotnych zmniejsza się także średnia długość hospitalizacji, która w Polsce w 2002 r. wynosiła 7,9 dnia i spadła w porównaniu z rokiem 1990 o 4,6 dnia, przy zachowaniu tendencji w kolejnych latach. Na tle innych krajów, jeśli w metodologii uwzględniamy jedynie łóżka opieki krótkoterminowej, wyliczając wskaźnik dla przypadków „ostrych”, Polska wypadła pod tym względem stosunkowo niekorzystnie. Wartość wskaźnika w 2003 roku dla Polski była zbliżona do wartości osiąganych w Belgii (7,3), Słowacji (7,9) i Czechach (8,3), oraz wyższa niż w USA (5,7), we Włoszech (6,8), na Węgrzech (6,7), w Wielkiej Brytanii i Hiszpanii (6,9).
Problemem jest także niskie wykorzystanie łóżek. Do 2002 roku stopień wykorzystania łóżek krótkoterminowych w Polsce sukcesywnie wzrastał, natomiast analiza po tym roku (na podstawie danych PZH i CSIOZ) wyraźnie wskazuje na stopniowy, niekorzystny spadek wskaźnika. Średnio ok. 30%, w zależności od specjalności, łóżek szpitalnych „ostrych” pozostaje w Polsce niewykorzystanych. Nawet po uwzględnieniu konieczności dysponowania odpowiednią „rezerwą łóżkową” na wypadek sytuacji nadzwyczajnych oraz uwzględniając specyfikę wybranych specjalności (np. sezonowość zachorowań), wartość wskaźnika w przypadku naszego kraju jest nie do końca satysfakcjonująca. Najniższy stopień wykorzystania łóżek, średnio na poziomie 60% w 2004 r., obserwowano na oddziałach okulistycznych, chirurgii szczękowo-twarzowej, pediatrycznych, obserwacyjno – zakaźnych, a także ginekologiczno-położniczych. Najwyższy wskaźnik dotyczył oddziałów hematologicznych, onkologicznych, nefrologicznych (średnio na poziomie 80%).
Problemem jest także niewłaściwa struktura organizacyjna szpitali pod względem specjalistycznego poziomu opieki szpitalnej (oddziały/kliniki wysokospecjalistyczne utworzone w lokalnych szpitalach) oraz niewłaściwa, nierównomierna lokalizacja jednostek opieki szpitalnej.
Dotychczas podejmowane próby kreowania zachowań rynkowych, a zwłaszcza strategie finansowania świadczeń zdrowotnych, nie wymusiły dostatecznie efektywnych mechanizmów dostosowawczych, samo reorganizacji i zmian w strukturze jednostek stacjonarnej opieki zdrowotnej dokonującej się w ścisłej zależności od zmieniających się potrzeb zdrowotnych. W obecnej sytuacji wyraźnie widoczne jest niedostosowanie struktury i zasobów szpitali (strony podażowej) do faktycznych potrzeb zdrowotnych (strony popytowej). Na zmianę sytuacji nie wpłynęły również dotychczas prowadzone działania na szczeblu władz państwowych na rzecz pobudzenia i rozwoju inwestycji w sektorze ochrony zdrowia, które nie zlikwidowały istniejących dysproporcji pomiędzy poszczególnymi szpitalami w zakresie struktury, stanu technicznego i wyposażenia w aparaturę medyczną.
Faktycznie utrzymywanie aktualnej struktury opieki szpitalnej to zgoda na nieracjonalne zarządzanie zasobami ochrony zdrowia, w tym na niegospodarne wydatkowanie publicznych funduszy i zadłużanie się zakładów opieki zdrowotnej (szpitali), de facto akceptacja braku kontroli nad funkcjonowaniem systemu i możliwości wpływania na jego strukturę i sprawne działanie.
Jak pokazują powyższe informacje sprawne i efektywne funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia wymaga szeregu zmian. Jedną z propozycji jest utworzenie sieci szpitali.
Wprowadzeniu regulacji dotyczących sieci szpitali towarzyszyć muszą zmiany w zakresie wprowadzenia wyceny procedur medycznych, opracowania katalogu świadczeń opieki zdrowotnej przysługujących pacjentowi w ramach ubezpieczenia zdrowotnego, przygotowania rozwiązań dotyczących dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych oraz systemowe rozwiązanie zadłużenia szpitali.
Sieć szpitali tworzy się w celu realizacji ciążącego na władzy publicznej obowiązku zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych ludności. Cel ten będzie osiągnięty poprzez dostosowanie struktury opieki szpitalnej i jej potencjału diagnostyczno-terapeutycznego do uwarunkowań demograficznych i epidemiologicznych, równomierne rozmieszczenie zasobów ochrony zdrowia i ich optymalne wykorzystanie, umożliwiające zwiększenie dostępności do świadczeń zdrowotnych o wysokiej jakości.

Ustawa reguluje następujące kwestie:
1. zasady tworzenia sieci szpitali,
2. wymagania, jakie muszą spełniać szpitale włączone do sieci szpitali,
3. szczególne warunki funkcjonowania oraz zasady finansowania szpitali włączonych do sieci szpitali,
4. zasady monitorowania i oceny sytuacji ekonomiczno - finansowej szpitali i jakości świadczeń opieki zdrowotnej w szpitalach włączonych do sieci szpitali,
5. zasady i zakres sprawowania nadzoru i kontroli nad tworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali.

Zasady tworzenia sieci szpitali
Uwzględniając konstytucyjną zasadę równości wszystkich podmiotów, do sieci może być włączony każdy szpital, jeżeli spełni wymagania określone w ustawie.
Szpital włączony do sieci szpitali podlega kwalifikacji co do poziomu opieki szpitalnej. Ustawa ustala trzy poziomy opieki szpitalnej: podstawowy, rozszerzony i wysokospecjalistyczny. Zakwalifikowanie szpitala do określonego poziomu opieki medycznej dokonuje się na podstawie następujących kryteriów: możliwości diagnostyczno-leczniczych szpitala, w tym kwalifikacji personelu medycznego oraz wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, w tym świadczeń wysokospecjalistycznych, kompleksowości terapii i diagnostyki w zakresie udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, działalności szpitala w zakresie realizacji zadań dydaktycznych i badawczych lub prowadzenia badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych w dziedzinie nauk medycznych oraz potrzeb zdrowotnych populacji objętej opieką szpitalną.
Decyzję o włączeniu szpitala do sieci podejmuje Minister Zdrowia, na wniosek kierownika szpitala składany za pośrednictwem Regionalnej Rady do Spraw Szpitali, po uzyskaniu opinii Rady do Spraw Szpitalnictwa, uwzględniającej spełnienie przez szpital określonych w ustawie wymagań lub możliwości realizacji planu działań dostosowawczych, jeżeli szpital został objęty takim planem. W decyzji tej określa się właściwy dla danego szpitala poziom opieki medycznej. W przypadku szpitala objętego planem działań dostosowawczych, załącznik do decyzji stanowi harmonogram obejmujący wytyczne w zakresie przekształceń organizacyjnych oraz termin dostosowania szpitala do określonych wymagań i do wykonywania określonych zadań.
Opinia sporządzana przez Radę do Spraw Szpitalnictwa dokonywana jest na podstawie oceny szpitala dokonanej przez Regionalną Radę do Spraw Szpitali, zgodnie z arkuszem ocen, na podstawie danych zawartych we wniosku oraz innych dokumentów i informacji udostępnionych przez kierownika szpitala lub podmiot tworzący ten szpital, biorąc pod uwagę spełnienie przez szpital wymagań włączenia do sieci szpitali, o których mowa w ustawie, możliwości szpitala w zakresie realizacji zadań wynikających z regionalnego planu działań dostosowawczych, możliwości kształcenia kadr medycznych, prowadzenia prac naukowo-badawczych i rozwojowych w dziedzinach medycznych, realizacji planu zabezpieczenia ratownictwa medycznego, realizacji zadań w zakresie pobierania i przeszczepiania komórek, tkanek i narządów, zakres udzielanych przez szpital świadczeń wysokospecjalistycznych, potencjał diagnostyczno-leczniczy szpitala, wykonywanie i upowszechnianie przez szpital nowych technologii medycznych i standardów medycznych opartych na oryginalnych danych naukowych oraz realizacji zadań z zakresu obronności i bezpieczeństwa wewnętrznego państwa.
W ocenie szpitala, Regionalna Rada do Spraw Szpitali wyraża swoje stanowisko w sprawie zakwalifikowania szpitala do odpowiedniego poziomu opieki szpitalnej.
Regionalna Rada do Spraw Szpitali dokonuje pierwszego zgłoszenia szpitali do sieci szpitali nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. W terminie 6 –ciu miesięcy od upływu terminu do dokonania zgłoszenia przez Regionalną Radę do Spraw Szpitali, Rada do Spraw Szpitalnictwa przedłoży Ministrowi Zdrowia wnioski o włączenie szpitali do sieci. Pierwszy wykaz szpitali będących w sieci Minister Zdrowia ogłosi nie później niż w terminie 6-ciu miesięcy od upływu terminu do zgłoszenia wniosków przez Radę do Spraw Szpitalnictwa.
Wniosek oraz ocenę szpitala przekazuje Regionalna Rada do Spraw Szpitali Ministrowi Zdrowia wraz z dokumentami i informacjami stanowiącymi podstawę sporządzonej oceny szpitala oraz regionalnym planem działań dostosowawczych, w części dotyczącej zgłaszanego szpitala, jeżeli szpital został objęty takim planem.
Minister Zdrowia może odmówić włączenia szpitala do sieci szpitali, jeżeli na podstawie przedłożonych dokumentów uzna, że szpital nie spełnia określonych w ustawie wymagań lub, że działalność szpitala nie ma istotnego znaczenia dla realizacji celów i zadań określonych w ustawie, tj. w celu optymalizacji wykorzystania zasobów stacjonarnej opieki zdrowotnej oraz możliwości szpitala w zakresie realizacji zadań wynikających z regionalnego planu działań dostosowawczych, możliwości kształcenia kadr medycznych, prowadzenia prac naukowo-badawczych i rozwojowych w dziedzinach medycznych, realizacji planu zabezpieczenia ratownictwa medycznego, realizacji zadań w zakresie pobierania i przeszczepiania komórek, tkanek i narządów, zakres udzielanych przez szpital świadczeń wysokospecjalistycznych, potencjał diagnostyczno-leczniczy szpitala, wykonywanie i upowszechnianie przez szpital nowych technologii medycznych i standardów medycznych opartych na oryginalnych danych naukowych oraz realizacji zadań z zakresu obronności i bezpieczeństwa wewnętrznego państwa.
Wykaz szpitali będących w sieci szpitali Minister Zdrowia ogłasza w drodze obwieszczenia.
Ustawa reguluje także zasady wyłączenia szpitala z sieci szpitali. Wyłączenia dokonuje Minister Zdrowia na wniosek Rady do Spraw Szpitalnictwa albo po uzyskaniu negatywnej opinii tejże Rady stanowiącej podstawę odmowy włączenia szpitala do sieci szpitali bądź podstawę wyłączenia szpitala z sieci. Rada do Spraw Szpitalnictwa wnioskuje o wykreślenie szpitala z sieci szpitali, jeżeli na podstawie przedłożonych przez Regionalną Radę do Spraw Szpitali dokumentów i informacji stwierdzi, że zaistniały okoliczności, które dotyczą nie spełnienia wymagań stanowiących podstawę jego włączenia do sieci szpitali lub naruszył obowiązki wynikające z przynależności do tej sieci.
W celu określenia harmonogramów działań dostosowawczych dla szpitali utworzonych przez publiczną uczelnię medyczną, publiczną uczelnię prowadzącą działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych albo Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, do szpitali prowadzących badania naukowe i prace badawczo-rozwojowe w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, a także do szpitali, których podstawowa działalność obejmuje udzielanie świadczeń wysokospecjalistycznych, gwarantujących efektywne funkcjonowanie sieci szpitali, sporządza się regionalny plan działań dostosowawczych dla danego województwa. Plan powinien uwzględniać kierunki rozwoju infrastruktury szpitalnej, wynikające ze zmian demograficznych i epidemiologicznych, populacji oraz struktury i czasu hospitalizacji oraz zapewnienie należytej dostępności do świadczeń zdrowotnych o odpowiedniej jakości. Plan jest sporządzany przez Regionalną Radę do Spraw Szpitali na okres 5 – letni. Plan na kolejne lata sporządza się na rok przed upływem okresu, na jaki sporządzony był poprzedni plan.
Regionalna Rada do Spraw Szpitali w planie określa szpitale oraz harmonogram działań dostosowawczych dla każdego szpitala, obejmujący wytyczne w zakresie przekształceń organizacyjnych szpitali oraz harmonogram dostosowania ich do wymagań i wykonywania określonych zadań wskazanych w ustawie. W zakresie tworzenia planu Regionalna Rada do Spraw Szpitali współpracuje z jednostkami samorządu terytorialnego, organami administracji rządowej, szpitalami oraz właściwymi oddziałami wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, które są obowiązane do bezpłatnego sporządzania i dostarczania na pisemne żądanie Regionalnej Rady do Spraw Szpitali wszelkich informacji dla przygotowania planu lub jego zmiany.
Zmian w planie może dokonywać Regionalna Rada do Spraw Szpitali, w przypadku zaistnienia okoliczności wskazujących na potrzebę uwzględnienia w nich aktualnych wskaźników i prognoz lub sytuacji nagłych, mających wpływ na zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli. Regionalna Rada do Spraw Szpitali przekazuje plan albo zmianę planu Radzie do Spraw Szpitalnictwa, co najmniej na 6 miesięcy przed planowanym dniem rozpoczęcia ich realizacji, z wyjątkiem zmiany planu, której, ze względu na zaistniałe okoliczności, nie można było w takim czasie przewidzieć.
Rozpoczęcie realizacji planu i dokonanie w nim zmian wymaga zgody Ministra Zdrowia wyrażonej po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady do Spraw Szpitalnictwa. W przypadku negatywnej opinii, Rada do Spraw Szpitalnictwa zwraca plan albo jego zmianę do Regionalnej Rady do Spraw Szpitalnictwa wraz ze swoim zaleceniami, które nie mogą powodować zwiększenia środków finansowych przewidzianych w danym okresie na realizację planu albo jego zmiany, chyba że będą realizowane ze środków budżetu państwa będących w dyspozycji Ministra Zdrowia. Opinia i zalecenia Rady do Spraw Szpitalnictwa są wiążące i Regionalna Rada do Spraw Szpitali jest obowiązana niezwłocznie dostosować plan albo jego zmianę do przekazanych zaleceń oraz wystąpić do Rady do Spraw Szpitalnictwa o ich akceptację (w tym przypadku Minister Zdrowia wyraża zgodę na rozpoczęcie realizacji planu albo na jego zmianę po akceptacji przez Radę do Spraw Szpitalnictwa realizacji zaleceń).
Pierwsze regionalne plany działań dostosowawczych Regionalne Rady do Spraw Szpitali przedłożą Radzie do Spraw Szpitalnictwa nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Plany sporządzone zostaną na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. i powinny objąć wszystkie szpitale objęte pierwszym zgłoszeniem dokonanym przez Regionalne Rady do Spraw Szpitali.
Ustawa reguluje również zasady funkcjonowania Rady do Spraw Szpitalnictwa i Regionalnych Rad do Spraw Szpitali. Członków od Rady Spraw Szpitalnictwa powołuje i odwołuje Minister Zdrowia. W jej skład wchodzą przedstawiciele Ministra Zdrowia, Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, przedstawiciele organizacji zrzeszających podmioty tworzące zakłady opieki zdrowotnej, a także przedstawiciele Narodowego Funduszu Zdrowia.
Przewodniczącym Rady do Spraw Szpitalnictwa jest przedstawiciel Ministra Zdrowia. Kadencja Rady do Spraw Szpitalnictwa trwa 5 lat.
Członkowi Rady do Spraw Szpitalnictwa, za udział w posiedzeniach przysługuje miesięczne wynagrodzenie w wysokości dwukrotnego średniego wynagrodzenia w sferze budżetowej w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego w formie komunikatu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Obsługę administracyjno-techniczną Rady do Spraw Szpitalnictwa zapewnia urząd obsługujący Ministra Zdrowia ze środków finansowych będących w dyspozycji Ministra.
Do zadań Rady do Spraw Szpitalnictwa należy wyrażanie opinii w zakresie włączenia do sieci szpitali zgłoszonych przez Regionalne Rady do Spraw Szpitali albo wyłączenia szpitala z sieci szpitali, wnioskowanie do Ministra Zdrowia o włączenie szpitala do sieci szpitali albo wyłączenie szpitala z sieci szpitali, wnioskowanie od Ministra Zdrowia o włączenie szpitala do sieci szpitali albo wyłączenia szpitala z sieci szpitali oraz przedkładanie w tym zakresie opinii, opiniowanie regionalnych planów działań dostosowawczych przedstawionych przez Regionalne Rady do Spraw Szpitali, opiniowanie okresowych raportów i sprawozdań, w tym z realizacji planów sporządzanych przez Regionalne Rady do spraw Szpitali i ich przedkładanie Ministrowi Zdrowia, opiniowanie w sprawach związanych z bieżącym zarządzaniem siecią szpitali i monitorowaniem regionalnych działań dostosowawczych, wykonywanie innych zadań dotyczących tworzenia i funkcjonowania sieci szpitali na wniosek Ministra Zdrowia, wykonywanie innych zadań określonych w ustawie.
Regionalna Rada do Spraw Szpitali działa przy wojewodzie. Członków tej Rady powołuje i odwołuje wojewoda. W jej skład wchodzą przedstawiciele Ministra Zdrowia, Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, wojewody, przedstawiciele organizacji zrzeszających podmioty tworzące zakłady opieki zdrowotnej, a także przedstawiciel dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
Kadencja Regionalnej Rady do Spraw Szpitali trwa 5 lat. Członków Regionalnej Rady do Spraw Szpitali powołuje i odwołuje wojewoda. Przewodniczącym Regionalnej Rady do Spraw Szpitali jest przedstawiciel wojewody.
Członkowi, za udział w posiedzeniach przysługuje miesięczne wynagrodzenie w wysokości półtorakrotnego średniego wynagrodzenia w sferze budżetowej w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego w formie komunikatu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Obsługę administracyjno-techniczną Regionalnej Rady do Spraw Szpitali zapewnia urząd wojewody. Wynagrodzenia członków Regionalnej Rady do Spraw Szpitali oraz obsługa administracyjno-techniczna są finansowane z budżetu państwa będących w dyspozycji wojewody.
Do zadań Regionalnej Rady do Spraw Szpitali należy w szczególności: koordynowanie działań na terenie województwa związanych z utworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali, sporządzanie projektu regionalnego planu dla szpitali zakwalifikowanych do sieci szpitali, przedkładanie projektu regionalnego planu do zatwierdzenia Ministrowi Zdrowia, prowadzenie w sposób ciągły oceny szpitali w zakresie stopnia ich dostosowania do określonych w ustawie wymagań, dokonywanie systematycznej oceny kondycji finansowej szpitali będących w sieci szpitali oraz monitorowanie wskaźników finansowo-ekonomicznych, sporządzanie rocznych raportów z realizacji planu oraz w zakresie sprawowanego nadzoru i koordynacji działań związanych z tworzeniem i funkcjonowaniem na terenie województwa sieci szpitali i przedkładanie ich Radzie do Spraw Szpitalnictwa i Ministrowi Zdrowia, sporządzanie sprawozdań z realizacji planu i przedkładanie ich Radzie do Spraw Szpitalnictwa i Ministrowi Zdrowia.

Wymagania, jakie muszą spełniać szpitale włączone do sieci szpitali
Szpital może być włączony do sieci, jeżeli spełni wymagania w zakresie optymalnej liczby łóżek szpitalnych, wskaźnika średniego wykorzystania łóżek szpitalnych, rodzaju i ilości udzielanych świadczeń zdrowotnych zapewniające kompleksowość i ciągłość opieki zdrowotnej, terapii i diagnostyki medycznej w określonym profilu działalności, warunków lokalowych i wyposażenia właściwego do zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń zdrowotnych, liczby i kwalifikacji osób udzielających świadczeń zdrowotnych w szpitalu, utrzymania płynności finansowej, określonego poziomu opieki szpitalnej oraz uwarunkowań geograficznych.
Do sieci szpitali mogą być włączone szpitale, które nie spełniają wymagań dotyczących optymalnej liczby łóżek szpitalnych oraz wskaźnika średniego wykorzystania łóżek szpitalnych, jeżeli zostaną objęte regionalnymi planami działań dostosowawczych. Powyższa kwestia dotyczy szpitali utworzonych przez publiczną uczelnię medyczną, publiczną uczelnię prowadzącą działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych albo Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, do szpitali prowadzących badania naukowe i prace badawczo-rozwojowe w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, a także do szpitali, których podstawowa działalność obejmuje udzielanie świadczeń wysokospecjalistycznych.
Za przyjęciem takiego rozwiązania przemawia specyfika działalności tego typu jednostek oraz ich rola w zapewnieniu potrzeb zdrowotnych w zakresie opieki specjalistycznej na najwyższym poziomie, jak również ich znaczenie we wdrażaniu nowych technologii medycznych, promowaniu zasad dobrej praktyki lekarskiej i upowszechnianiu standardów medycznych. Jednostki te jednakże powinny zapewniać dostosowana do profilu swojej działalności kompleksowość i ciągłość opieki zdrowotnej, terapii i diagnostyki.

Szczególne warunki funkcjonowania oraz zasady finansowania szpitali włączonych do sieci szpitali
Szpital włączony do sieci będzie miał obowiązek udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz pozostawania w stałej gotowości do podjęcia koniecznych działań w przypadku nagłych zdarzeń destabilizujących funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia. Na realizację tych zadań szpital włączony do sieci szpitali uzyskuje środki finansowe na zasadach określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Kwota zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia w stosunku do szpitala włączonego do sieci obejmuje kwotę wynikającą z wyceny świadczeń zdrowotnych, której dokonuje się w oparciu o standaryzację świadczeń zdrowotnych i procedur medycznych a dodatkowo:
1% kwoty wynikającej z wyceny świadczeń zdrowotnych za pozostawanie szpitala w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych,
1% kwoty wynikającej z wyceny świadczeń zdrowotnych za realizację przez szpital zadań z zakresu prowadzenia kształcenia podyplomowego,
2% kwoty wynikającej z wyceny świadczeń zdrowotnych za posiadanie akredytacji,
1,5% kwoty wynikającej z wyceny świadczeń zdrowotnych za posiadanie certyfikatu jakości ISO 9001-2001 dla całej jednostki,
1% kwoty wynikającej z wyceny świadczeń zdrowotnych za osiągnięcie każdej kolejnej kategorii ekonomiczno-finansowej,
1,5% kwoty wynikającej z wyceny świadczeń zdrowotnych za osiągnięcie każdej kolejnej kategorii jakościowej.

Szpital włączony do sieci jest obowiązany do prowadzenia wewnętrznego systemu zarządzania jakością. System ten jest wdrażany na zasadach określonych przez kierownika zakładu, z uwzględnieniem możliwości organizacyjnych i finansowych szpitala.
Szpital włączony do sieci podlega także monitorowaniu i ocenie w zakresie sytuacji ekonomiczno-finansowej, jest także objęty zewnętrznym systemem jakości świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych w szpitalu.
Jednocześnie ustawa wprowadza ograniczenia w zakresie zaciągania zobowiązań przez szpital będący w sieci oraz ograniczenia w zakresie rozpoczęcia nowych inwestycji. Zaciąganie przez szpital będący w sieci zobowiązań w postaci kredytów, pożyczek oraz emisji papierów wartościowych, powyżej kwoty 5 000 000 zł, w zakresie realizacji zadań finansowanych ze środków publicznych, wymaga opinii właściwej Regionalnej Rady do Spraw Szpitali.
Rozpoczęcie przez szpital będący w sieci, nowych inwestycji finansowanych ze środków publicznych, których całkowity koszt przekracza kwotę 5 000 000 złotych, wymaga opinii właściwej Regionalnej Rady do Spraw Szpitali.
Regionalna Rada do Spraw Szpitali wyraża swoją opinię o możliwości zaciągnięcia przez szpital zobowiązań, ocenia w szczególności, czy cel, na którego realizację zaciągane jest zobowiązanie, jest zbieżny z celami regionalnego planu dostosowawczego.

Zasady monitorowania i oceny sytuacji ekonomiczno - finansowej szpitali i jakości świadczeń opieki zdrowotnej w szpitalach włączonych do sieci szpitali
Szpital włączony do sieci szpitali podlega monitorowaniu i ocenie w zakresie sytuacji ekonomiczno-finansowej. Monitorowaniu podlegają dane finansowe, w szczególności dane ze sprawozdań finansowych, a także realizacja harmonogramu działań dostosowawczych, przebieg realizacji inwestycji w zakresie, w jakim te działania wpływają na sytuację finansową szpitala. Ocena sytuacji ekonomiczno-finansowej dokonuje się w szczególności przy zastosowaniu analizy wskaźnikowej, opartej na wskaźnikach zyskowności, płynności, efektywności zarządzania, zadłużenia. Dokonanie powyższej oceny kwalifikuje szpital do określonej kategorii stabilności ekonomiczno-finansowej.
Monitorowania i oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej dokonują Regionalne Rady do Spraw Szpitali. W tym zakresie, Rada może zlecić wykonywanie zadań związanych z tym procesem ekspertom. Kierownik szpitala objętego monitorowaniem lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani zapewnić warunki do sprawnego prowadzenia monitorowania oraz udostępniać dokumenty i udzielać wszelkich informacji niezbędnych do dokonywania systematycznej oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej szpitala i jej monitorowania.
Jeżeli przeprowadzenie oceny sytuacji ekonomiczno-finansowej szpitala wymaga dodatkowych danych i informacji, Regionalna Rada do Spraw Szpitali może zwrócić się o ich udostępnienie do właściwego, oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, instytucji finansowych, które finansują działalność szpitala w formie kredytu lub w innej postaci, które udzieliły szpitalowi poręczeń lub gwarancji oraz, które są organizatorami emisji papierów wartościowych szpitala, wierzycieli wierzytelności publicznoprawnych i cywilnoprawnych, instytucji odpowiedzialnych za realizację programów pomocowych, profilaktycznych, zdrowotnych i innych, w których bierze udział szpital.
Szpital włączony do sieci szpitali podlega monitorowaniu jakości świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie wskaźników strukturalnych, oceny przebiegu leczenia oraz rezultatów.
Monitorowanie prowadzi Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia w Krakowie. Monitorowanie przeprowadza się na podstawie rocznego planu monitorowania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności na żądanie Ministra Zdrowia, Regionalnych Rad do Spraw Szpitali albo Rady do Spraw Szpitalnictwa, monitorowanie przeprowadza się poza planem monitorowania. Plan sporządza Centrum i zatwierdza Minister Zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rady do Spraw Szpitalnictwa. Plan zawiera w szczególności wskazanie nie mniej niż 10% szpitali będących w sieci szpitali, które w danym okresie objęte będą monitorowaniem; harmonogram realizacji monitorowania, zakres i rodzaj czynności objętych monitorowaniem wzory formularzy oceny, określające kryteria jakości świadczeń opieki zdrowotnej oraz program szkolenia wizytatorów w zakresie planowanego monitorowania.
Czynności z zakresu monitorowania wykonuje wizytator na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej z Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia. Wizytatorem może być osoba, która: ma obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych, nie został prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, posiada wyższe wykształcenie, odbyła szkolenie w zakresie monitorowania.
Wizytator nie może pozostawać w stosunku pracy z monitorowanym szpitalem, świadczyć pracy lub usług na rzecz monitorowanego szpitala na podstawie innego tytułu prawnego, pełnić funkcji z wyboru w zakładowej organizacji związkowej działającej w monitorowanym szpitalu, wykonywać zajęć, które pozostawałyby w sprzeczności z jego obowiązkami albo mogłyby wywołać podejrzenie o stronniczość lub interesowność.
Przed rozpoczęciem monitorowania, wizytator zawiadamia kierownika szpitala o zakresie, rodzaju i czasie trwania monitorowania. Kierownik szpitala, w którym jest prowadzone monitorowanie lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani zapewnić warunki do sprawnego przeprowadzenia monitorowania, w tym przeprowadzenia okresowych wizytacji szpitala i ocen w zakresie spełniania kryteriów jakości, określonych w formularzu oceny, udostępniać wizytatorowi żądane dokumenty oraz udzielać wszelkich informacji niezbędnych dla przeprowadzenia monitoringu. Wyniki monitorowania wizytator przedstawia w sprawozdaniu z przeprowadzenia monitorowania szpitala.
Jednocześnie ustawa nakłada na Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia obowiązek prowadzenia rejestru szpitali monitorowanych. W wyniku monitorowania szpital zaliczany jest do określonej kategorii stabilności jakościowej.

Zasady i zakres sprawowania nadzoru i kontroli nad tworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali
Nadzór nad tworzeniem i funkcjonowaniem sieci szpitali na terenie kraju sprawuje Minister Zdrowia, do którego zadań należy w szczególności przeprowadzanie analizy i oceny potrzeb zdrowotnych na terenie kraju oraz czynników powodujących ich zmiany, zgłaszanie zastrzeżeń i uwag do projektów planów, wyrażanie zgody na rozpoczęcie realizacji planu i dokonanie w nim zmiany, monitorowanie działań w zakresie stopnia dostosowania sieci szpitali poszczególnych województw do odpowiednich wymagań, kryteriów i wskaźników oraz podejmowanie w tym zakresie decyzji mających na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania sieci szpitali.
Minister Zdrowia w ramach sprawowanego nadzoru jest uprawniony do żądania od wojewody, organów jednostek samorządu terytorialnego, podmiotów tworzących szpitale, szpitali oraz organów Narodowego Funduszu Zdrowia bezpłatnego sporządzenia i przekazania wszelkich informacji, wyjaśnień i dokumentów dotyczących wykonywanych zadań.
Minister Zdrowia może w każdym czasie przeprowadzać kontrolę szpitala zgłoszonego do sieci szpitali lub będącego w sieci szpitali w zakresie spełniania wymagań stanowiących podstawę włączenia go do sieci szpitali, realizacji planu lub prowadzenia działalności zgodnie z wymaganiami określonym dla tych szpitali.
Szpital kontrolowany jest obowiązany do przedkładania osobie upoważnionej do przeprowadzenia kontroli żądanej dokumentacji oraz udzielania wszelkiej informacji i pomocy niezbędnych w związku z prowadzona kontrolą.
Wyniki przeprowadzanej kontroli, osoba przeprowadzająca kontrolę przedstawia w protokole kontroli, który zawiera opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli szpital, w tym ustalonych nieprawidłowości, przyczyn ich powstania i ich zakresu oraz skutków i osób za nie odpowiedzialnych.
Ustawa określa wymagania, co do osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie kontroli w szpitalach. Osoba taka nie może być jednocześnie pracownikiem szpitala, świadczeniodawcą, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, pracownikiem świadczeniodawcy bądź osobą z nim współpracującą oraz członkiem organów lub pracownikiem podmiotu, który utworzył szpital. Minister Zdrowia, niezależnie od przyczyn określonych w ustawie, wyłącza osobę przeprowadzającą kontrolę na jego żądanie lub na wniosek szpitala kontrolowanego, jeżeli między nim a jednostką kontrolowaną zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności kontrolera.
Kierownikowi kontrolowanego szpitala lub osobie przez niego upoważnionej przysługuje prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych zastrzeżeń, co do ustaleń zawartych w protokole, na piśmie w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli. W razie zgłoszenia osoba przeprowadzająca kontrolę jest obowiązana dokonać ich analizy i w miarę potrzeby podjąć dodatkowe czynności kontrolne, a w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń – zmienić lub uzupełnić odpowiednia część protokołu kontroli. W przypadku nie uwzględnienia zastrzeżeń w całości lub w części osoba przeprowadzająca kontrolę przekazuje na piśmie swoje stanowisko zgłaszającemu zastrzeżenia. Kierownik kontrolowanego szpitala może w terminie 7 dni od dnia otrzymania stanowiska zgłosić na piśmie umotywowane zastrzeżenia do Ministra Zdrowia. Minister Zdrowia rozpatruje niezwłocznie zastrzeżenia i doręcza informacje o ich rozpatrzeniu, wraz z uzasadnieniem, zgłaszającemu zastrzeżenia.
Kierownik kontrolowanego szpitala lub osoba przez niego upoważniona może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania pisemne wyjaśnienie tej odmowy. W razie zgłoszenia zastrzeżeń termin do złożenia wyjaśnienia o odmowie podpisania protokołu liczy się od dnia otrzymania ostatecznej decyzji w sprawie rozpatrzenia tych zastrzeżeń. O odmowie podpisania protokołu kontroli i złożeniu wyjaśnienia czyni się wzmiankę w protokole kontroli. Odmowa podpisania protokołu kontroli nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez sporządzającego protokół i realizacji ustaleń kontroli.
Minister Zdrowia sporządza wystąpienie pokontrolne zawierające ocenę kontrolowanych zadań lub działalności wynikającą z ustaleń opisanych w protokole kontroli i zalecenia mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, które przekazuje kierownikowi szpitala, Radzie do Spraw Szpitalnictwa oraz właściwej Radzie.
Kierownik kontrolowanego szpitala lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego, do poinformowania ministra właściwego do spraw zdrowia o sposobie wykorzystania uwag i wykonania wniosków pokontrolnych oraz o podjętych działaniach lub przyczynach niepodjęcia tych działań.
Kierownikowi kontrolowanego szpitala lub osobie przez niego upoważnionej, w ciągu 7 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego, może odwołać się do Ministra Zdrowia od zawartych w wystąpieniu pokontrolnym ocen, uwag, wniosków i zaleceń.
Minister Zdrowia rozpatruje odwołanie w ciągu 14 dni od dnia jego otrzymania i zajmuje stanowisko.
Stanowisko Ministra Zdrowia jest ostateczne i wraz z uzasadnieniem jest przekazywane szpitalowi kontrolowanemu, Radzie do spraw Szpitalnictwa oraz właściwej Radzie. W razie niewykonania zaleceń, Minister Zdrowia występuje do Rady do spraw Szpitalnictwa o wydanie opinii w zakresie celowości włączenia szpitala do sieci szpitali lub jego dalszego funkcjonowania w tej sieci. Negatywna opinia Rady do spraw Szpitalnictwa stanowi podstawę odmowy włączenia szpitala do sieci szpitali albo wyłączenia szpitala z tej sieci. Uprawnienia nadzorcze i kontrolne przysługują również Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministrowi Obrony Narodowej wobec szpitali, dla których są podmiotami, które te szpitale utworzył.



Ocena Skutków Regulacji


I. Podmioty, na które oddziałuje projektowana regulacja.
Zakłady opieki zdrowotnej, będące szpitalami, funkcjonujące w formie publicznych i niepublicznych placówek. Wśród publicznych zakładów opieki zdrowotnej będą szpitale (samorządowe i kliniczne) funkcjonujące jako samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej a także jednostki badawczo – rozwojowe realizujące zadania określone w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej. Projektowana regulacja oddziaływuje na działalność podmiotów, które utworzyły zakłady opieki zdrowotnej, Narodowy Fundusz Zdrowia oraz Ministra Zdrowia, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministra Obrony Narodowej, Wojewodę a także Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia. .

II. Konsultacje społeczne.
Projekt będzie przedmiotem szerokich konsultacji społecznych. Projekt będzie przesłany do zaopiniowania m.in. wojewodom, samorządom zawodów medycznych, reprezentatywnym związkom zawodowym, przedstawicielom podmiotów tworzących zakłady opieki zdrowotnej, w tym związkom jednostek samorządu terytorialnego oraz uczelniom medycznym. Będzie również zamieszczony na stronach internetowych Ministerstwa Zdrowia.

III. Analiza skutków regulacji.
1. Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego.
Dokładne koszty jakie będą musiały być poniesione przez budżet państwa, jak również budżety podmiotów tworzących zakłady opieki zdrowotnej oraz szpitale będą znane po zaakceptowaniu przez Ministra Zdrowia regionalnych planów działań dostosowawczych.
Szacowane koszty będą także znacznie zróżnicowane w zależności od etapu realizacji projektu sieci szpitali. Wyższe prognozowane są w początkowym i końcowym okresie pierwszego etapu procesu, niższe w okresie przejściowym i etapie drugim – po zakończeniu pierwszego, pięcioletniego okresu. Zakłada się, że wydatki Narodowego Funduszu Zdrowia wynikające ze zmian w finansowaniu, dokonanych w związku z wprowadzeniem sieci szpitali, pozostaną na niezmienionym poziomie. Istniała będzie natomiast konieczność dokonania zmian w sposobie finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej (modyfikacja mechanizmu finansowania).
Konieczność wydatkowania środków z budżetu państwa będzie wiązała się z:
1) powołaniem i funkcjonowaniem Rady ds. Szpitalnictwa przy Ministrze Zdrowia,
2) powołaniem i funkcjonowaniem regionalnych rad ds. szpitalnictwa,
3) wdrożeniem systemu oceny jakości,
4) programami osłonowymi.
1) Koszty związane z powołaniem i działalnością Rady ds. Szpitalnictwa
Rada powinna składać się maksymalnie z 14 osób, zakłada się, że wynagrodzenie jej członków będzie wynosić miesięcznie dwukrotność średniego miesięcznego wynagrodzenia w sferze budżetowej tj. 2501,48 zł brutto (średnio w 2005r., GUS). Rocznie koszty związane z wynagrodzeniem Rady szacuje się na ok. 840 tys. zł (2501,48 zł x 2 x 12 m-cy x 14 osób). Obsługa organizacyjno-techniczna Rady, realizowana przez właściwą komórkę organizacyjną Ministerstwa Zdrowia, szacowana jest na 12 tys. zł miesięcznie, rocznie – 144 tys. zł.
Ponadto należy zabezpieczyć środki finansowe na konieczne analizy i opracowania zewnętrzne wykorzystywane przez Radę w związku z pełnioną przez nią funkcją ciała opiniodawczego Ministra. Aktualnie analizy o założonym stopniu trudności kosztują średnio ok. 300 tys. zł. Szacuje się, że na tę część działalności należy zarezerwować środki w wysokości ok. 3 mln zł. Jak już wcześniej zaznaczono analizy będą wymagane prawdopodobnie jednorazowo pod koniec pierwszego roku po wejściu w życie ustawy, czyli na koniec 2007r. lub, co jest bardziej prawdopodobne, na początku 2008r. i będą konieczne tylko w przypadku nieopracowania planu działań dostosowawczych przez regionalne rady, jednak muszą być uwzględnione.
Podsumowując roczne koszty funkcjonowania Rady ds. Szpitalnictwa w początkowym, najdroższym okresie jej działalności będą wynosić - ok. 4 mln zł.
2) Koszty związane z powołaniem i funkcjonowaniem Regionalnych Rad ds. Szpitalnictwa
Regionalna rada będzie składała się z 11 lub 13 osób. Wynagrodzenie członków rady wynosić będzie 1,5 krotność średniego miesięcznego wynagrodzenie w sferze budżetowej. Roczne koszty związane z wynagrodzeniem członków wojewódzkich rad będą wynosiły 9,5 mln zł. Kwotę tę wyliczono w sposób następujący 16 x (2501,48 zł x 1,5 x 12 m-cy x 13 osób). Obsługę regionalnej rady będzie prowadził urząd wojewódzki. Koszty obsługi organizacyjno-technicznej szacuje się na 10 tys. zł miesięcznie – 120 tys. zł. rocznie, środki te powinny pochodzić z budżetu państwa. W skali całego kraju koszty obsługi administracyjno technicznej wynosić będą 1.92 mln. zł.
Podobnie jak w przypadku Rady ds. Szpitalnictwa niezbędne będą środki na opracowania i ekspertyzy zewnętrzne, których wysokość w przypadku każdego z województw należy określić na ok. 300 tys. zł – w skali kraju - 4,8 mln zł.
Koszty działalności i funkcjonowania Regionalnej Rady ds. Szpitalnictwa (rocznie, w trakcie pierwszego okresu w jednym województwie) wynosić będą:
wynagrodzenie (13 osób): 590 tys. zł
obsługa administracyjno-techniczna: 120 tys. zł
analizy i opracowani zewnętrzne: 300 tys. zł
Razem: ok. 1, 01 mln zł.
W związku z powyższym szacuje się, iż na funkcjonowanie i działalność regionalnych rad będzie należało przeznaczyć ok. 16,2 mln zł rocznie.
3) Koszty związane z wdrożeniem systemu oceny jakości
Koszty wdrożenia systemu kontroli jakości w szpitalach będą związane z realizacją dodatkowych działań przez jednostkę budżetową Ministra Zdrowia – Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia. Działanie te będą wymagały przyznania minimum 10 dodatkowych etatów w Centrum ze średnim miesięcznym wynagrodzeniem wynoszącym 3000 zł brutto, co rocznie będzie kosztowało 360 tys. zł (10 osób x 3000 zł x 12 m-cy). Dodatkowo składki ZUS po stronie pracodawcy wynosić będą ok. 20% wynagrodzenia, czyli kwotę 72 tys. zł. Łącznie daje to kwotę 432 tys. zł. Początkowe koszty techniczne zatrudnienia ww. osób związane z organizacją nowych miejsc pracy będą wynosiły ok. 60 tys. zł.
Ponadto należy zarezerwować środki na wynagrodzenia dla wizytatorów przeprowadzających zewnętrzne oceny jednostek sieci. Zakładając, że rocznie ocenie zostanie poddanych 10% wybranych losowo szpitali (ok. 80 szpitali), oraz że ocena jednostki będzie dokonywana średnio przez 3 osoby, których wynagrodzenie będzie wynosić 2 000 zł za pojedynczą kontrolę, należy na ten cel przeznaczyć 480 tys. zł. Wynagrodzenie to ma pokryć wszystkie koszty związane z przeprowadzeniem kontroli (koszty delegacji i zakwaterowania).
Podsumowując szacowane koszty wdrożenia zewnętrznego systemu oceny jakości będą wynosiły ok. 1 mln zł/rok.
4) Koszty związane z programami osłonowymi
W związku z realizacją projektu Sieci Szpitali należy zaplanować dodatkowe środki finansowe na przeprowadzenie działań dostosowawczych (działania osłonowe i zmiany organizacyjno-strukturalne). Realizacja projektu będzie wymagała przeprofilowania części jednostek, a zatem również przekwalifikowania personelu medycznego (kursy specjalizacyjne głównie dla pielęgniarek i położnych na uczelniach medycznych). Dofinansowanie z budżetu państwa kursów przekwalifikowania zawodowego dla około 10.000 osób oszacowano na 55.000 tys. zł (przy założeniu średniej ceny kursu na poziomie 5,5 tys. zł).
Wydatki związane z reorganizacją szpitali będą możliwe do oszacowania po przedstawieniu Ministrowi, przez regionalne rady, projektów planów działań dostosowawczych i zaplanowane na kolejne lata realizacji projektu.

2. Wpływ regulacji na rynek pracy.
Zmiany strukturalne, które będą musiały przeprowadzić szpitale w ramach prac nad stworzeniem ogólnokrajowej sieci szpitali, niewątpliwie nie pozostaną bez wpływu na liczbę i strukturę zasobów kadrowych. Zmiany te powinny przede wszystkim sprzyjać racjonalizacji zatrudnienia, przy czy zasadniczo związanej z przekwalifikowaniem bądź poszerzeniem aktualnych umiejętności i kwalifikacji zawodowych personelu medycznego. Incydentalnie zmiany te będą się wiązać z redukcją zatrudnienia personelu pionu medycznego administracyjnego. Działaniem uzupełniającym będzie uruchomienie programów osłonowych oraz programów edukacyjnych służących do przekwalifikowania się części kadry medycznej zakładów opieki zdrowotnej.

3. Wpływ regulacji na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki. Brak wpływu.

4. Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionalny.
Szpitale udzielają świadczeń zdrowotnych w większości ludności danego regionu. Jednakże są zakłady (a takimi są szpitale kliniczne i instytuty), których działalność ma charakter strategiczny, ponieważ udzielają świadczeń zdrowotnych ludności całego kraju. Dlatego też regulacja ta, której jednym z podstawowych celów jest dostosowanie zasobów opieki szpitalnej do potrzeb świadczeniodaców danego regionu i całego kraju ma istotne znaczenie dla tych zakładów, a tym samym dla sytuacji danego regionu, a nawet dla bezpieczeństwa zdrowotnego ludności kraju. W konsekwencji przewidywane rozwiązania maja poprawić także sytuacje finansową szpitali danego regionu.

5. Wpływ regulacji na ochronę zdrowia ludności.
Regulacja będzie mieć wpływ na poprawę bezpieczeństwa zdrowotnego ludności kraju. Cel ten zostanie osiągnięty w szczególności poprzez:
dostosowanie struktury opieki szpitalnej i jej potencjału diagnostyczno-terapeutycznego do uwarunkowań demograficznych i epidemiologicznych, co umożliwi optymalne wykorzystanie zasobów ochrony Zdrowia,
zwiększenie dostępności do świadczeń zdrowotnych o wysokiej jakości.,
poprawę efektywności wykorzystania publicznych środków finansowych systemu ochrony zdrowia.


IV. Skutki prawne regulacji.
Skutkiem regulacji będzie utworzenie ogólnokrajowej sieci szpitali, realizującej cele określone w ustawie.

V. Zgodność regulacji z prawem Unii Europejskiej.
Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.




Wersja do drukuPowrót


Data publikacji:
       2006-11-14
Opublikowany przez: Małgorzata Woźniak-Juhre
Data ostatniej zmiany:
       2007-02-06
Ostatnio zmieniony przez:
       Monika Latoszek

Pokaż rejestr zmian


Schowaj rejestr zmian
Data modyfikacji Modyfikowany przez Akcja
2007-02-06Monika Latoszek 
2007-01-22Małgorzata Woźniak-Juhre 
2007-01-16Monika Latoszek 

Statystyka strony: 19970 wizyt

 
 

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniania na wniosek.

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Biuletyn Informacji Publicznej
 
2001-2019 © by Ministerstwo Zdrowia.