nawigacja 

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 

budżet Działalnść lobbingowa Dziennik Urzędowy fundusze strukturalne kierownictwo kontakt leki majątek Minister Zdrowia MZ Narodowy Fundusz Zdrowia NFZ ogłoszenia Podsekretarz Stanu praca Program prac legislacyjnych projekt przetarg recepta refundacja refundowane regulamin rozporządzenie Sekretarz Stanu statut Świadczenia gwarantowane Świadczenia wysokospecjalistyczne zamówienia publiczne zdrowie

   Ogłoszenia 
 

Opinia zespołu ekspertów, powołanego przez Ministra Zdrowia w sprawie przeszczepienia komórek krwi pępowinowej u pacjenta Bartosza Misiaka.



Opinia zespołu ekspertów,
powołanego przez Ministra Zdrowia Pana Prof. Zbigniewa Religę
w sprawie przeszczepienia komórek krwi pępowinowej
u pacjenta Bartosza Misiaka.


Przeszczepienie komórek krwiotwórczych stosowane jest jako rutynowe postępowanie lekarskie w odpowiednich przypadkach ostrych białaczek u dorosłych. W ostrej białaczce szpikowej, zastosowanie tej procedury u chorych z dużej grupy ryzyka w drugiej i kolejnej remisji, może uratować życie choremu. W przypadku braku dobranego HLA dawcy rodzinnego (brat albo siostra) w grę wchodzi przeszczepienie od dawcy alternatywnego. Należy brać pod uwagę niespokrewnionego dawcę, niespokrewnioną krew pępowinową i genetycznie częściowo niezgodnego dawcę rodzinnego. Żaden z dawców alternatywnych nie jest dawcą idealnym. O wyborze dawcy decydują dwa elementy: dostępność i stopień doboru. Dobór dawcy niespokrewnionego trwa, można przewidzieć czas trwania doboru i następowego pobrania materiału do przeszczepienia na podstawie danych zawartych w międzynarodowym rejestrze dawców. Należy przewidywać, że czas doboru wynosi od 3 do 6 miesięcy, natomiast pozyskanie krwi pępowinowej zajmuje najwyżej 1 mies.( dane EBMT 2004, E.Gluckman).

Medyczny dorobek ogólnoświatowy wskazuje, że w sytuacji braku możliwości doboru i pozyskania materiału transplantacyjnego od dobranego dawcy niespokrewnionego w rozsądnym czasie (tzn. przed spodziewaną wznową) należy wziąć pod uwagę przeszczepienie krwi pępowinowej o ile krew taka jest natychmiast dostępna. Ograniczeniem skuteczności zastosowania krwi pępowinowej może być mała liczba komórek w preparacie. Współczesna medycyna rozwiązuje to przez równoczesne przeszczepienie dwóch preparatów krwi pępowinowej o optymalnej zgodności. Jest to zaaprobowane postępowanie medyczne. Odnośnie przeszczepienia od dawcy rodzinnego, jedynie brat lub siostra mogą być dawcami w pełni genetycznie dobranymi. Matka lub ojciec są genetycznie zgodni tylko w połowie odpowiedniej puli genów, niezależnie od tego jak wygląda zewnętrzne podobieństwo produktów badanych genów.

Pacjent Bartosz Misiak od 24.10.2002 roku chorował na ostrą białaczkę szpikową. Pomimo stosowania standardowego leczenia cytostatycznego nie udało się uzyskać całkowitej remisji choroby. Leczenie nie tylko nie pozwoliło na kontrolę choroby podstawowej, ale przebiegało z licznymi ciężkimi powikłaniami infekcyjnymi. W związku z tym zaistniała pilna potrzeba podjęcia decyzji o zaniechaniu nieskutecznego leczenia, związanego z dużym ryzykiem zgonu toksycznego lub jego kontynuacji wspomaganej przeszczepieniem komórek krwiotwórczych. Brak dostępności ojca – adnotacja na str.2 Historii choroby chorego – w znacznej mierze upośledził dochodzenie genetyczne dostępności dawcy. Brat chorego nie był zgodny w układzie HLA. W związku z tym możliwe było wzięcie pod uwagę dawcy niespokrewnionego lub krwi pępowinowej. Niestety, brak osiągnięcia remisji, pomimo trzykrotnych prób jej uzyskania, uniemożliwił podjęcie takiej decyzji we wcześniejszych fazach leczenia. Brak remisji dyskwalifikuje do podjęcia poszukiwania dawcy niespokrewnionego. W tej sytuacji zaszła konieczność wykonania przeszczepienia ratunkowego przy użyciu natychmiast dostępnego materiału, jakim była krew pępowinowa. Przeszczepienie wykonane było z dwóch porcji krwi pępowinowej, co na ówczesne czasy było postępowaniem nowatorskim, a obecnie jest działaniem medycznym opartym na faktach. Bezpośrednią przyczyną zgonu chorego była grzybica kropidlakowana ośrodkowego układu nerwowego w przebiegu grzybicy układowej. Stosowane leczenie przeciwgrzybicze było skuteczne w stosunku do zmian płucnych. Natomiast zdecydowanie gorsza biodostępność leków do ośrodkowego układu nerwowego zdecydowała o niepowodzeniu leczenia w tej lokalizacji. Tak więc, zgon chorego nie był związany z nieskutecznym zabiegiem transplantacyjnym lecz z ciężkim powikłaniem infekcyjnym dlugotrwałego procesu nowotworowego, jego leczeniem i związaną z tym głęboką immunosupresją. Powikłanie to w świetle piśmiennictwa światowego występuje nawet u do 20% chorych po transplantacjach. W tym konkretnym przypadku ryzyko ciężkiego powikłania infekcyjnego było szczególnie wysokie, ponieważ chory nigdy nie osiągnął całkowitej remisji hematologicznej.

Reasumując, przeszczepienie niespokrewnionej krwi pępowinowej u chorego z ostrą białaczką szpikową w kolejnej remisji i o złym rokowaniu, jest postępowaniem medycznie usankcjonowanym, jako alternatywa przeszczepienia od niespokrewnionego dawcy w przypadkach, kiedy czas oczekiwania na materiał przeszczepowy od niespokrewnionego dawcy jest dłuższy niż przewidywana gwałtowna wznowa choroby.





Wersja do drukuPowrót


Data publikacji:
       2007-03-08
Opublikowany przez: Małgorzata Woźniak-Juhre

Statystyka strony: 8107 wizyt

 
 

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniania na wniosek.

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Biuletyn Informacji Publicznej
 
2001-2019 © by Ministerstwo Zdrowia.