nawigacja 

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 

budżet Działalnść lobbingowa Dziennik Urzędowy fundusze strukturalne kierownictwo kontakt leki majątek Minister Zdrowia MZ Narodowy Fundusz Zdrowia NFZ ogłoszenia Podsekretarz Stanu praca Program prac legislacyjnych projekt przetarg recepta refundacja refundowane regulamin rozporządzenie Sekretarz Stanu statut Świadczenia gwarantowane Świadczenia wysokospecjalistyczne zamówienia publiczne zdrowie

   Ogłoszenia 
 

INFORMACJA z przebiegu realizacji ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 78, poz. 684, z 2006 r. Nr 137, poz. 971 oraz z 2007 r. Nr 158, poz. 1104) → wrzesień 2007 r.



Wstęp
I. Pożyczka Skarbu Państwa
II. Realizacja ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej - wrzesień 2007 r.
III. Informacja z Banku Gospodarstwa Krajowego
IV. Umorzenie pożyczki Skarbu Państwa
V. Informacja o zadłużeniu sp zoz
VI. Informacja z zakresu monitorowania regulowania zobowiązań wobec pracowników wynikających z tytułu tzw. „ustawy 203”
VII. Zagrożone postępowania restrukturyzacyjne
VIII. Rozwiązania nowelizacji ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej
IX. Restrukturyzacja finansowa zakładów opieki zdrowotnej w ujęciu retrospektywnym
X. Dotacja
XI. Podsumowanie
XII. Wniosk
Załączniki 15



Wstęp


Ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 78, poz. 684, z 2006 r. Nr 137, poz. 971 oraz z 2007 r. Nr 158, poz. 1104) wprowadziła mechanizmy umożliwiające restrukturyzację zobowiązań samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz jednostek badawczo-rozwojowych, które zatrudniały na dzień 1 stycznia 2001 r. powyżej 50 osób. Restrukturyzacja zobowiązań wymagała podjęcia przez zakłady szeregu działań naprawczych służących poprawie ich sytuacji ekonomiczno - finansowej.

Zadłużone zakłady opieki zdrowotnej, zgodnie z art. 4 ustawy, mogły uczestniczyć w procesie restrukturyzacji finansowej, który obejmował zobowiązania (znane, powstałe w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2004 r.) publicznoprawne i cywilnoprawne, w tym dotyczące roszczeń pracowniczych z tytułu tzw. „ustawy 203”. I tak:
w zakresie indywidualnych roszczeń pracowników wynikających z tzw. „ustawy 203” - ustawa dała możliwość uregulowania tych zobowiązań (z pożyczki Skarbu Państwa) i mogła wiązać się z zawarciem przez zakład indywidualnych ugód z pracownikami,
w zakresie zobowiązań publicznoprawnych – restrukturyzacja polegała na ich umorzeniu wraz z odsetkami po zakończonym procesie restrukturyzacji (jeśli zakład spełnił warunki określone w decyzji organu restrukturyzacyjnego) lub polegała na uregulowaniu zobowiązań publicznoprawnych z pożyczki Skarbu Państwa,
w zakresie zobowiązań cywilnoprawnych – restrukturyzacja polegała m.in. na zawarciu przez zakład ugody restrukturyzacyjnej z wierzycielami, określającej sposób uregulowania zobowiązań (rozłożenie spłaty na raty, umorzenie części lub całości zobowiązań).

Celem uzyskania środków na restrukturyzację finansową, zakład mógł zaciągnąć pożyczkę z budżetu państwa, emitować obligacje oraz zaciągać kredyty bankowe. Zgodnie z art. 8 ustawy budżetowej z dnia 25 stycznia 2007 r. (Dz. U. Nr 15, poz. 90), Minister Finansów upoważniony został do udzielenia ze środków budżetu państwa wypłat z tytułu pożyczek udzielonych samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej oraz jednostkom badawczo-rozwojowym do kwoty 700 000 tys. zł, przy jednoczesnym założeniu, że suma dokonanych wypłat z tego tytułu w latach budżetowych 2005, 2006 i 2007 nie przekroczy łącznej kwoty 2 200 000 tys. zł.



I. Pożyczka Skarbu Państwa


1. Pożyczka
Pożyczka udzielana była na wniosek zakładu opieki zdrowotnej, złożony do Banku Gospodarstwa Krajowego, który w dniu złożenia wniosku o pożyczkę spełniał następujące warunki:
1) uzyskał postanowienie o wszczęciu postępowania restrukturyzacyjnego,
2) posiadał projekt programu restrukturyzacyjnego pozytywnie zaopiniowany przez Ministra Skarbu Państwa (w odniesieniu do zakładów utworzonych przez ministra, centralny organ administracji rządowej lub wojewodę),
3) ustanowił zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa na wypadek roszczeń wynikających z niewypełnienia warunków umowy o pożyczkę (w postaci zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in blanco lub zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot),
4) złożył pisemne oświadczenie o wysokości średniorocznego zatrudnienia w zakładzie w latach 2001 i 2002.
Środki z pożyczki, zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy, można było przeznaczyć na spłatę:
1) w pierwszej kolejności - należności głównej wobec pracowników z tytułu tzw. „ustawy 203” za lata 2001-2004,
2) zobowiązań publicznoprawnych, które nie podlegają umorzeniu, tj. składek na ubezpieczenie emerytalne, zdrowotne oraz społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego,
3) należności z tytułu zobowiązań cywilnoprawnych objętych ugodą restrukturyzacyjną.
Wypłata środków następowała w trzech ratach:
1) pierwsza rata w wysokości 50% kwoty pożyczki – nie później niż w okresie miesiąca od dnia podpisania umowy o pożyczkę,
2) druga rata w wysokości 25% kwoty pożyczki – nie później niż w okresie 3 miesięcy od dnia podpisania umowy o pożyczkę, pod warunkiem że zakład przeznaczył pierwszą ratę pożyczki na zaspokojenie należności głównych z tytułu roszczeń pracowników wynikających z tzw. „ustawy 203” albo udokumentował, że zaspokoił roszczenia pracowników wynikające z tej ustawy,
3) trzecia rata w wysokości 25% kwoty pożyczki, jest wypłacana po uzyskaniu prawomocnej decyzji o warunkach restrukturyzacji.
2. Zwiększenie środków z pożyczki, tzw. „IV transza”
IV transza pożyczki Skarbu Państwa udzielana była na wniosek zakładu opieki zdrowotnej, złożony do Banku Gospodarstwa Krajowego w terminie do dnia 1 września 2006 r. Maksymalna kwota zwiększenia nie mogła być wyższa niż suma należności głównych i odsetek za zwłokę z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez zakład w związku z zaspokojeniem przez zakład, po wszczęciu postępowania restrukturyzacyjnego, należności głównych z tyt. tzw. „ustawy 203”. Zakład w dniu złożenia wniosku musiał spełniać łącznie następujące warunki:
1) korzystał z pożyczki Skarbu Państwa w latach 2005 – 2006,
2) uzyskał decyzję o warunkach restrukturyzacji,
3) złożył oświadczenie o wysokości należności głównych i odsetek za zwłokę z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez zakład w związku z zaspokojeniem przez zakład, po wszczęciu postępowania restrukturyzacyjnego, należności głównych z tytułu indywidualnych roszczeń pracowników,
4) ustanowił odpowiadające kwocie zwiększenia pożyczki, zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa na wypadek roszczeń wynikających z niewypełnienia warunków zmienianej umowy o pożyczkę w postaci zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in blanco lub zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot.
Środki uzyskane w wyniku zwiększenia kwoty pożyczki (tzw. „IV transzę”), zgodnie z art. 35b ust. 5 można było przeznaczyć na zaspokojenie:
1) w pierwszej kolejności – należności głównych i odsetek za zwłokę z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez zakład w związku z zaspokojeniem przez zakład, po wszczęciu postępowania restrukturyzacyjnego, należności głównych z tytułu indywidualnych roszczeń pracowników,
2) należności głównych i odsetek za zwłokę z tytułu zobowiązań publicznoprawnych, o których mowa w art. 7 ustawy, tj. składek na ubezpieczenie emerytalne, składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne,
3) należności z tytułu zobowiązań cywilnoprawnych objętych ugodą restrukturyzacyjną w zakresie rozłożonych spłat tych zobowiązań na raty oraz odroczonych terminów spłat tych zobowiązań, z wyłączeniem odsetek za zwłokę oraz kwot z tytułu opłaty prolongacyjnej, opłaty dodatkowej, kosztów upomnienia oraz kosztów egzekucyjnych.
Wnioski o zwiększenie kwoty pożyczki Skarbu Państwa można było składać do 1 września 2006 r., przy czym jeżeli przed dniem 1 sierpnia 2006 r. wpłynął wniosek wierzyciela wierzytelności cywilnoprawnych o uchylenie ugody restrukturyzacyjnej do organu restrukturyzacyjnego, zakład mógł wnioskować o zwiększenie środków z pożyczki w terminie miesiąca od prawomocnego orzeczenia sądu w tej sprawie.
Wypłata środków pożyczki następowała jednorazowo w terminie miesiąca od dnia podpisania umowy o zmianie umowy o pożyczkę.
Spłata należności głównej z tytułu zwiększenia kwoty pożyczki Skarbu Państwa (tzw. IV transza) musi nastąpić w ciągu 10 lat od dnia podpisania umowy o pożyczkę.
3. Pożyczka dla jednostek badawczo-rozwojowych
Pożyczka Skarbu Państwa udzielana była jednostkom badawczo-rozwojowym, jeżeli jednostki te w dniu złożenia wniosku o pożyczkę spełniały łącznie następujące warunki:
1) uzyskały postanowienie o wszczęciu postępowania restrukturyzacyjnego,
2) posiadały projekt programu restrukturyzacyjnego pozytywnie zaopiniowany przez Ministra Skarbu Państwa,
3) ustanowiły zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa na wypadek roszczeń wynikających z niewypełnienia warunków umowy o pożyczkę w postaci zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in blanco lub zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot;
4) złożyły pisemne oświadczenie o wysokości przeciętnego rocznego zatrudnienia w zakładzie w roku 2004.
Środki z pożyczki, zgodnie z art. 35a ust. 4, jednostki badawczo-rozwojowe mogły przeznaczyć na spłatę:
1) w pierwszej kolejności – należności głównych i odsetek za zwłokę z tytułu zobowiązań publicznoprawnych (tj. składek na ubezpieczenie emerytalne, składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne),
2) należności z tytułu zobowiązań cywilnoprawnych objętych ugodą restrukturyzacyjną w zakresie rozłożonych spłat tych zobowiązań na raty oraz odroczonych terminów spłat tych zobowiązań, z wyłączeniem odsetek za zwłokę oraz kwot z tytułu opłaty prolongacyjnej, opłaty dodatkowej, kosztów upomnienia oraz kosztów egzekucyjnych,
3) pokrycie kosztów opłaty prowizyjnej za podejmowane czynności przez Bank Gospodarstwa Krajowego.
Wypłata środków następowała w dwóch równych ratach:
1) pierwsza rata – nie później niż w okresie miesiąca od dnia podpisania umowy o pożyczkę,
2) druga rata – po uzyskaniu prawomocnej decyzji o warunkach restrukturyzacji.
Spłata pożyczki musi nastąpić w ciągu 10 lat od dnia podpisania umowy o pożyczkę.
Pożyczka jest oprocentowana w wysokości 3% w stosunku rocznym.
Wszystkie czynności związane z udzieleniem pożyczki podejmowane są w imieniu Skarbu Państwa przez Bank Gospodarstwa Krajowego.



II. Realizacja ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej - wrzesień 2007 r.


1. Restrukturyzacja finansowa przeprowadzana jest w zakładach, dla których organem restrukturyzacyjnym jest Minister Zdrowia oraz w zakładach jednostek samorządu terytorialnego, dla których organem restrukturyzacyjnym jest Wojewoda.

Wysokość zobowiązań zakładów opieki zdrowotnej objętych procesem restrukturyzacji finansowej wyniosła ogółem 4,1 mld zł, z czego:
447 zakładów opieki zdrowotnej zawarło ugody cywilnoprawne obejmujące zobowiązania na sumę 2 mld zł,
351 zakładów wykazało zobowiązania publicznoprawne na kwotę 1,3 mld zł podlegające umorzeniu lub spłacie, w tym z pożyczki Skarbu Państwa,
432 zakłady posiadały zobowiązania wynikające z indywidualnych roszczeń pracowników na podstawie art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw, na kwotę 764 mln zł, podlegające spłacie z pożyczki Skarbu Państwa.

Wykres 1
Zobowiązania objęte restrukturyzacją finansową
4,1 mld zł




Źródło: Dane Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia

W celu restrukturyzacji zobowiązań, zakłady opieki zdrowotnej korzystają z następujących źródeł finansowania (z uwagi na ciągły przebieg procesu restrukturyzacji i bieżące zbieranie informacji, przedstawione dane nie obejmują wszystkich jednostek):
553 zakłady korzysta z pożyczki Skarbu Państwa na kwotę 1,6 mld zł,
195 zakładów korzysta z kredytów bankowych na kwotę 1,1 mld zł,
wobec 396 zakładów umarzane są zobowiązania publicznoprawne na kwotę 682 mln zł, z czego umorzono 190 mln zł, do umorzenia pozostało 492 mln zł,
244 zakłady zawarło ugodę restrukturyzacyjną polegającą m.in. na umorzeniu zobowiązań cywilnoprawnych na kwotę 264 mln zł, z czego umorzono 139 mln zł, do umorzenia pozostało 125 mln zł,
wobec 64 zakładów opieki zdrowotnej zobowiązania cywilnoprawne przejmują podmioty, które utworzyły zakłady na kwotę 142 mln zł,
56 zakładów opieki zdrowotnej otrzymało pożyczkę od organu założycielskiego na kwotę 116 mln zł,
2 zakłady ubiegają się o organizację emisji obligacji na kwotę 29 mln zł,
329 zakładów uregulowało zobowiązania z własnych środków zakładu na kwotę 803 mln zł.
60 zakładów opieki zdrowotnej korzysta z innych źródeł finansowania (wsparcia finansowego ze strony jednostek samorządu terytorialnego, zaciągniętych pożyczek komercyjnych, umorzenia pożyczek przez organ założycielski, spłacenia poręczonych kredytów przez j.s.t., bony korporacyjne BISE).

Źródła pozyskania środków finansowych na restrukturyzację finansową poza pożyczką Skarbu Państwa w podziale na województwa prezentuje załącznik nr 1.

2. Zwiększenie środków z pożyczki, tzw. „IV transza”

Zobowiązania zakładów opieki zdrowotnej uregulowanych z tzw. „IV transzy” pożyczki Skarbu Państwa na podstawie art. 35b ust. 1 ustawy wynosiła ogółem 96 mln zł, z czego:
139 zakładów opieki zdrowotnej uregulowało zobowiązania, o których mowa w art. 35b ust. 5 pkt 1 ustawy (ZUS pracodawcy powstały po wypłaceniu „203”) na sumę 40 mln zł,
53 zakłady uregulowały zaległości, o których mowa w art. 35b ust. 5 pkt 2 ustawy (zobowiązania publicznoprawne objęte restrukturyzacją) na kwotę 28 mln zł,
55 zakładów uregulowało zobowiązania, o których mowa w art. 35b ust. 5 pkt 3 ustawy (zobowiązania cywilnoprawne objęte ugodą restrukturyzacyjną) na sumę 28 mln zł.
Informacje dotyczące zobowiązań objętych procesem restrukturyzacji finansowej prezentuje załącznik nr 2.

Wykres 2
Zobowiązania objęte restrukturyzacją w ramach tzw. "IV transzy" pożyczki
96 mln zł




Źródło: Dane Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia

Zakłady opieki zdrowotnej, niezależnie od tzw. „IV transzy” pożyczki regulowały zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez zakład z tytułu tzw. „ustawy 203” (ZUS pracodawcy powstały po wypłaceniu zobowiązań z tyt. ustawy „203”) korzystając z innych źródeł finansowania, tj.:
263 zakłady regulowały zobowiązania ze środków własnych na kwotę 84 mln zł,
29 zakładów skorzystało z kredytów bankowych na kwotę 12 mln zł,
8 zakładów zaciągnęło pożyczkę od organu założycielskiego na kwotę 2 mln zł.

Szczegółowe informacje o działaniach podejmowanych przez zakłady opieki zdrowotnej w procesie restrukturyzacji finansowej po nowelizacji ustawy, w podziale na województwa zawiera załącznik nr 3.

3. Pożyczka dla jednostek badawczo-rozwojowych

Nowelizacja ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej dała możliwość udzielenia pożyczki jednostkom badawczo-rozwojowym realizującym zadania określone w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm.) – publicznym zakładom opieki zdrowotnej. Do procesu restrukturyzacji finansowej przystąpiły dwie jednostki:
1) Instytut Matki i Dziecka w Warszawie,
2) Instytut Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi.

Zobowiązania jednostek badawczo-rozwojowych, objęte procesem restrukturyzacji finansowej wynoszą ogółem 118 mln zł, w tym:
zobowiązania cywilnoprawne w kwocie 23 mln zł,
zobowiązania publicznoprawne w wysokości 95 mln zł podlegające umorzeniu lub spłacie, w tym z pożyczki Skarbu Państwa.
Zakłady korzystają z następujących źródeł finansowania:
pożyczki Skarbu Państwa na kwotę 31 mln zł,
umorzenia zobowiązań publicznoprawnych na kwotę 28 mln zł,
kredytów bankowych na kwotę 12 mln zł,
możliwości przejęcia zobowiązań przez organ, który utworzył zakład na sumę 3 mln zł,
własnych środków na sumę 9 mln zł.

Zobowiązania wynikające z indywidualnych roszczeń pracowników na podstawie art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.) w wysokości 40 mln zł, uregulowane zostały z własnych środków ww. zakładów.



III. Informacja Banku Gospodarstwa Krajowego na temat pożyczki – dane na dzień 11.09.2007 r.


W związku z wejściem w życie ustawy do Banku Gospodarstwa Krajowego wpłynęło:
552 wnioski o pożyczkę na łączną kwotę ok. 1,6 mld zł, z czego podpisano:
- 551 umów o pożyczkę na łączną kwotę 1,6 mld zł,
- 290 aneksów zmniejszających o kwotę 77 mln zł.

Po zmianie wprowadzonej ustawą z dnia 9 czerwca 2006 r. o zmianie ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej do BGK wpłynęło:
229 wniosków o zwiększenie kwoty pożyczki na łączną kwotę 78 mln zł, z czego podpisano:
- 226 aneksów zwiększających kwoty pożyczki w wysokości 76 mln zł,
- 36 aneksów zmniejszających tzw. „IV transzę” pożyczki o kwotę 1 mln zł.
2 wnioski i podpisano umowy o pożyczkę dla jednostek badawczo – rozwojowych na kwotę 31 mln zł (Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie oraz Instytutu Zdrowia Centrum Matki Polki w Łodzi).

Obowiązująca kwota wszystkich umów (po uwzględnieniu zarówno aneksów zmniejszających jak i zwiększających) wg stanu na dzień 11.09.2007 r.
wynosi 1 646 730 170,03 zł.
Powyższe informacje zmieniają się w sposób ciągły w miarę wpływu do I O/BGK dokumentów źródłowych z oddziałów obsługujących pożyczki dla zoz.
Szczegółowe informacje dotyczące realizacji pożyczki Skarbu Państwa zawiera
załącznik nr 4.
Ponadto, do dnia 10 września 2007 r. do Banku Gospodarstwa Krajowego wpłynęło:
- 16 wniosków o organizację emisji obligacji na kwotę ok. 255 mln zł, z czego:
- 11 zakładów wycofało się z emisji obligacji,
- wydano 2 decyzje negatywne,
- z rozpatrywanych 3 wniosków na kwotę 58 mln zł dotychczas:
- wydano 2 decyzje pozytywne warunkowo (1 zakład zrezygnował – brak poręczenia organu założycielskiego),
- 1 wniosek o organizację emisji obligacji jest w trakcie rozpatrywania.

Wykres 3
Wykorzystanie pożyczki Skarbu Państwa
2,2 mld




Źródło: Dane Banku Gospodarstwa Krajowego wg dokumentacji źródłowej na dzień 10.09.2007 r.



IV. Umorzenie pożyczki Skarbu Państwa


Po zmianie wprowadzonej ustawą z dnia 9 czerwca 2006 r. o zmianie ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej, jednostki mogą dokonać wyboru jednego z dwóch wariantów umorzenia pożyczki Skarbu Państwa:
I wariant – obejmuje 70% umorzenia i spłatę 30% należności głównej wraz z odsetkami,
II wariant – dotyczy umorzenia pożyczki po zrzeczeniu się roszczeń z tytułu „ustawy 203” wobec Narodowego Funduszu Zdrowia, Skarbu Państwa lub innych jednostek sektora finansów publicznych do wysokości:
1) ozostałej do spłaty kwoty pożyczki albo kwoty pożyczki i środków uzyskanych z tytułu zwiększenia (tzw. IV transzy) jeżeli odpowiednio kwoty te były mniejsze lub równe kwocie roszczeń z tytułu zobowiązań zakładu wobec pracowników wynikających z tzw. „ustawy 203”,
2) zrzeczonego się roszczenia, jeżeli kwota pozostałej do spłaty pożyczki albo kwota pozostałej do spłaty pożyczki i środków uzyskanych z tytułu zwiększenia (tzw. „IV transzy”) była większa od kwoty roszczeń z tytułu zobowiązań zakładu wobec pracowników wynikających z tzw. „ustawy 203” (art. 35 ust. 10 c pkt 1 i 2 ustawy).

Z I wariantu umorzenia pożyczki Skarbu Państwa do dnia 31 lipca 2007 r. skorzystało 28 zakładów opieki zdrowotnej.

Wartościowe ujęcie rzeczywistej realizacji umorzenia pożyczki wg wariantu I
(wg danych na dzień 31 lipca 2007 r.)


Lata


Spłata należności głównej narastająco do 31.07.2007 r.

Spłata odsetek bieżących narastająco do 31.07.2007 r.

Umorzenie

2006

4 492 671,22

636 461,11

15 200 615,30


Lipiec 2007

5 918 083,71

782 034,93

13 830 700,83


Razem

10 410 754,93

1 418 496,04

29 031 316,13


Źródło: Dane Banku Gospodarstwa Krajowego, Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia.

Wykres 4
Rozkład zakładów ubiegających się o umorzenie pożyczki
w ramach wariantu I w latach 2006 - 2015
(dane na dzień 30 czerwca 2007 r. )




Źródło: Dane Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia.

Z wstępnych prognoz organów restrukturyzacyjnych zakładów opieki zdrowotnej wynika, że spośród 565 zakładów, wobec których toczy się postępowanie restrukturyzacyjne, 192 z nich - na dzień 30 czerwca 2007 r. – zamierza skorzystać z I wariantu umorzenia pożyczki SP. Zakłady te w okresie do 5 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o warunkach restrukturyzacji spłacą 30% należności głównej z tytułu pożyczki wraz z odsetkami za ten okres i będą ubiegały się o umorzenie pozostałej część pożyczki. Na przestrzeni lat 2006-2015, przy założeniu, że ww. jednostki podtrzymają swoje decyzje odnośnie wyboru wariantu, spłaconych zostanie 240 mln zł (tj. 30% należności głównej wraz z odsetkami), pozostała części pożyczki będzie podlegała umorzeniu w wysokości 357 mln zł. Dotychczas spośród 261 zakładów opieki zdrowotnej, w których zakończono postępowanie restrukturyzacyjne, pożyczkę umorzono wobec 28 zakładów opieki zdrowotnej na kwotę 29 mln zł. Zakłady te spłaciły 30% pożyczki wraz z odsetkami w wysokości 12 mln zł. Najwyższe nasilenie umorzenia pożyczki zakłada się w 2008 r. Wtedy warunki do umorzenia (wg prognozy na dzień 30 czerwca 2007 r.) będzie spełniało 69 zakładów na kwotę 125 mln zł.

Warunkiem skorzystania z II wariantu umorzenia pożyczki Skarbu Państwa jest zrzeczenie się roszczeń zakładu wobec Narodowego Funduszu Zdrowia, Skarbu Państwa lub innej jednostki sektora finansów publicznych - wynikających z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.). Wstępne prognozy organów restrukturyzacyjnych zakładów opieki zdrowotnej (wg stanu na dzień 30 czerwca 2007 r). dowiodły, że z II wariantu umorzenia pożyczki, spośród zakładów, które kończą postępowanie restrukturyzacyjne, zamierza skorzystać 167 jednostek na kwotę 568 mln zł.

Dotychczas z umorzenia w trybie art. 35 ust. 10c pkt 1 skorzystały 133 zakłady na sumę 411 mln zł. W zakładach tych umorzenie nastąpiło w wysokości pozostałej do spłaty kwoty pożyczki albo kwoty pożyczki i środków uzyskanych z tytułu zwiększenia (tzw. „IV transzy”), bowiem powyższe kwoty były mniejsze lub równe kwocie roszczeń z tytułu zobowiązań zakładów wobec pracowników wynikających z tytułu „ustawy 203”.

Do dnia 31 lipca 2007 r. z umorzenia pożyczki w trybie art. 35 ust. 10c pkt 2 skorzystało pięć zoz na kwotę 20 mln zł. Mają one umorzoną pożyczkę w wysokości z rzeczonego się roszczenia, bowiem kwota pozostałej do spłaty pożyczki albo kwota pozostałej do spłaty pożyczki i środków uzyskanych z tytułu zwiększenia (tzw. IV transzy”) była większa od kwoty roszczeń z tytułu zobowiązań zakładów wobec pracowników wynikających z „ustawy 203”.

Wykres 5
Rozkład zakładów ubiegających się o umorzenie pożyczki
w ramach wariantu II




Źródło: Dane Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia.

Reasumując, do dnia 30 czerwca 2007 r. 141 zakładów zadeklarowało skorzystanie z umorzenia pożyczki na podstawie art. 35 ust. 10c pkt 1 w kwocie 445 mln zł, pozostałych 26 podmiotów wybrało umorzenie pożyczki w trybie art. 35 ust. 10c pkt 2 w wysokości 123 mln zł.

Wartościowe ujęcie umorzenia pożyczki SP w ramach wariantu II
(wg danych na dzień 31 lipca 2007 r.)




umorzenie w trybie art. 35 ust. 10c pkt 1


umorzenie w trybie art. 35 ust. 10c pkt 2

faktyczna realizacja

410 506 033, 67

19 449 315, 80

RAZEM
429 955 349, 47

Źródło: Dane Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia.

Zakłady opieki zdrowotnej mogły zrzekać się roszczeń pracowniczych wobec Narodowego Funduszu Zdrowia, Skarbu Państwa lub innej jednostki sektora finansów publicznych. Do dnia 30 czerwca 2007 r.:

158 zakładów opieki zdrowotnej zrzeknie się roszczeń wobec Narodowego Funduszu Zdrowia na kwotę 932 mln zł,
3 zakłady zrzekną się roszczeń wobec Skarbu Państwa na kwotę 17 mln zł,
1 zakład zadeklarował zrzeczenie się roszczeń wobec innych jednostek sektora finansów publicznych na kwotę 100 zł.

Wykres 6
Prognoza wysokości zrzeczenia się roszczeń
w związku z umorzeniem pożyczki w ramach wariantu II
wg danych na dzień 30.06.2007 r.





Źródło: Dane Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia.

Ze względu na toczące się postępowania restrukturyzacyjne, ponad połowa zakładów do dnia 30 czerwca 2007 r. zadeklarowała wstępnie wybór wariantu umorzenia pożyczki. Z prognoz wynika, że niewielka część podmiotów będzie zrzekała się roszczeń wobec Narodowego Funduszu Zdrowia, Skarbu Państwa i innych jednostek sektora finansów publicznych z tytułu ustawy „203” w celu umorzenia pożyczki Skarbu Państwa w trybie art. 35 ust. 10c pkt 2 ustawy. Większość zakładów będzie korzystała z I wariantu umorzenia, tj. umorzenia 70% po spłaceniu 30% należności głównej wraz z odsetkami.



V. Informacja o zadłużeniu samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej – stan na dzień 30 czerwca 2007 r.


Ministerstwo Zdrowia analizuje poziom zadłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej na podstawie danych uzyskiwanych od Wojewodów, uczelni medycznych, MON, MSWiA i jednostek nadzorowanych przez Ministra Zdrowia. Najbardziej aktualne informacje dotyczą czerwca 2007 r.

Łączna wartość wszystkich zobowiązań w skali kraju wyniosła wg stanu na 30 czerwca 2007 r. 10 104,9 mln i uległa obniżeniu w porównaniu do poprzedniego kwartału o 0,9%, natomiast zobowiązania wymagalne stanowiły 3 621,0 mln zł. Nastąpił spadek wartości zobowiązań wymagalnych w porównaniu do poprzedniego kwartału (o 2,9%), kiedy wartość zobowiązań wymagalnych wyniosła 3 728,1 mln zł.

Z łącznej kwoty zadłużenia spzoz w wysokości 3 621,0 mln zł (wg stanu na dzień 30 czerwca 2007 r.) największe zobowiązania dotyczą:
zobowiązań publicznoprawnych – 1 394,9 mln zł,
zobowiązań wobec dostawców leków i materiałów medycznych – 909,4 mln zł,
zobowiązań z tytułu zakupu usług obcych – 362,4 mln zł,
zobowiązań wobec dostawców sprzętu i aparatury medycznej – 210,3 mln zł.

Na spadek wartości zobowiązań wymagalnych w porównaniu do I kwartału 2007 r. największy wpływ miało zmniejszenie się zobowiązań publicznoprawnych o 119,0 mln zł (o 7,9%). Jednocześnie zanotowano wzrost niektórych pozycji zobowiązań wymagalnych, przy czym największy wobec dostawców leków i materiałów medycznych o 33,9 mln (o 3,9%).

Największe zadłużenie publicznych zakładów opieki zdrowotnej występuje w województwach:
dolnośląskim (700,5 mln zł),
mazowieckim (399,7 mln zł),
lubuskim (366,7 mln zł)
łódzkim (361,8 mln zł),

Najmniejsze zadłużenie spzoz występuje w województwie opolskim (14,0 mln zł), warmińsko-mazurskim (47,8 mln zł) i podlaskim (70,3 mln zł), ale należy zwrócić uwagę, że w tych województwach znajduje się mniejsza liczba zoz.

Na przestrzeni II kwartału 2007 roku zobowiązania wymagalne uległy obniżeniu w skali całego kraju, a największy nominalny spadek wartości zobowiązań wystąpił w województwie dolnośląskim (o 45,9 mln zł) i w województwie śląskim (o 27,9 mln zł). W 5 województwach wystąpił wzrost zadłużenia - największy w województwie wielkopolskim (o 15,2 mln zł, tj. 27,4%).

Dynamikę zmian zobowiązań w II kwartale 2007 r. przedstawiają załączniki 5-5e.

Analizując dynamikę zadłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w latach 2003-2007 (załącznik nr 6 - wykres) zauważamy, że największy przyrost zadłużenia miał miejsce w pierwszej połowie 2004 r., zobowiązania wymagalne wzrosły w tym okresie o ponad 1 mld zł. W drugiej połowie 2004 r. oraz w I kw. 2005 r. nastąpiło wyhamowanie tempa wzrostu zadłużenia, natomiast od drugiej połowy 2005 r. rozpoczął się systematyczny spadek wartości zobowiązań, które na przestrzeni 2 lat (30.06.2005 r. - 30.06.2007 r.) spadły o 2,62 mld zł. Należy również zauważyć, że systematycznie rośnie liczba jednostek niezadłużonych i wg stanu na 30.06.2007 r. jednostki bez zobowiązań wymagalnych stanowią 53 % wszystkich spzoz.

Ponadto, Ministerstwo Zdrowia dysponuje danymi o zobowiązaniach wymagalnych samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, pochodzącymi ze sprawozdań o stanie zobowiązań wg tytułów dłużnych oraz gwarancji i poręczeń Rb-Z, zebranych przez Ministerstwo Finansów na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001 roku w sprawie rodzajów i zasad sporządzania sprawozdań w zakresie państwowego długu publicznego oraz poręczeń i gwarancji jednostek sektora finansów publicznych (Dz. U. Nr 148, poz. 1653) oraz przez Główny Urząd Statystyczny na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 2006 r. w sprawie sprawozdań jednostek sektora finansów publicznych w zakresie operacji finansowych (Dz. U. Nr 113, poz. 770). W wartościach zobowiązań wymagalnych spzoz między sprawozdaniami Rb-Z a danymi omawianymi na wstępie występuje różnica wynikająca z prezentowania w sprawozdaniach Rb-Z zobowiązań wymagalnych w wartości nominalnej, zaś w danych zbieranych przez Ministerstwo Zdrowia wartość zobowiązań wymagalnych prezentowana jest w kwocie wymagającej zapłaty (łącznie z odsetkami). Dodatkowo wartości zobowiązań wymagalnych w sprawozdaniach Rb-Z nie obejmują zobowiązań wymagalnych z tyt. wyemitowanych papierów wartościowych, zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz przyjętych depozytów.


Stan na dzień


Zobowiązania wymagalne spzoz (w mln zł)

31.12.2003 r.

4 733,0

31.12.2004 r.

5 684,4

31.12.2005 r.

4 875,4

31.12.2006 r.

3 603,7

30.06.2007 r.

3 628,4


Źródło: Sprawozdania Rb-Z



VI. Informacja z zakresu monitorowania regulowania zobowiązań wobec pracowników wynikających z tzw. „ustawy 203”


Ustawa o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej spełniła podstawowe zadanie - umożliwiła zakładom zaspokojenie indywidualnych roszczeń pracowników wynikających z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.) - znanych na dzień 31 grudnia 2004 r. Roszczenia pracownicze wynikające z niezrealizowania przez sp zoz-y zapisów ww. ustawy, podlegające procesowi restrukturyzacji wynosiły 765 mln zł.
Do dnia 20 czerwca 2007 r. zobowiązania wobec pracowników wynikające z tzw. „ustawy 203” zostały zaspokojone w 99%.

Z informacji uzyskanych od organów restrukturyzacyjnych zakładów opieki zdrowotnej (Ministra Zdrowia i Wojewodów) wynika, że do końca czerwca br.:
30 zakładów opieki zdrowotnej spośród 432 posiadających zaległości, nie zaspokoiło roszczeń pracowniczych z lat 2001-2004 wynikających z niezrealizowania tzw. „ustawy 203” na kwotę 7 mln zł,
65 zakładom pozostają do uregulowania ze środków własnych zobowiązania w wysokości 21 mln zł z tytułu odsetek od roszczeń pracowniczych z lat 2001-2004 – odnotowano spadek odsetek od zaległości pracowniczych o 42% w porównaniu do danych z informacji o przebiegu restrukturyzacji z marca 2007 r. (pożyczkę Skarbu Państwa można było przeznaczyć na uregulowanie tylko należności głównych).

Wykres 7
Nieuregulowane zobowiązania wobec pracowników z tytułu "ustawy 203"
wg stanu na dzień 30 czerwca 2007 r.




Źródło: Dane z Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia

Wysokość niezaspokojonych roszczeń pracowniczych z lat 2001-2004 wraz z odsetkami, w podziale na organy restrukturyzacyjne zawiera załącznik nr 7.
Do głównych przyczyn nieuregulowania zobowiązań z tytułu tzw. „ustawy 203” należą m.in.:
1) toczące się postępowania sądowe (zakłady mają zabezpieczone środki na zaspokojenie roszczeń, jednakże będą one mogły być wypłacone po wydaniu wyroków sądowych),
2) zaspokajanie roszczeń według terminów określonych w ugodach,
3) przyczyny formalne (np. niepodjęcie należności przez osoby zwolnione lub znajdujące się poza krajem, problemy w ustaleniu miejsca zamieszkania – środki przekazane na konta depozytowe do czasu zgłoszenia),
4) uznane roszczenia osób nieżyjących, brak ustanowionych spadkobierców.



VII. Zagrożone postępowania restrukturyzacyjne


Kończy się czas na wydawanie decyzji o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego w zakładach opieki zdrowotnej (mija 24 miesiące od dnia wydania decyzji o warunkach restrukturyzacji) - zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 78, poz. 684, z późn. zm.). W opinii organów restrukturyzacyjnych decyzję o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego może otrzymać 72 zakłady opieki zdrowotnej (Minister Zdrowia – 8, Wojewodowie – 64). Istnieje ryzyko, że zakłady te nie spełnią warunków określonych w art. 28 ustawy, a tym samym nie uregulują wszystkich zobowiązań podlegających restrukturyzacji. Zobowiązania tych zakładów kształtują się w następującej wysokości:

wg stanu na dzień 01.06.2007 r.

Lp.
Organ restrukturyzacyjny
Zobowiązania publicznoprawne powstałe przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz po dniu 31 grudnia 2004 r.
Zobowiązania powstałe w latach 1999-2004 objęte procesem restrukturyzacji
Zobowiązania cywilnoprawne objęte ugodą restrukturyzacyjną
Zobowiązania z tytułu tzw. "ustawy 203"
Zobowiązania publicznoprawne niepodlegające umorzeniu (art. 7 ustawy)
1. Minister Zdrowia

87 731 909,85

74 337 351,33

0,00

69 645 523,01

2. Wojewodowie

232 301 600,26

59 999 699,63

9 237 914,56

148 522 791,48

Razem

320 033 510,11

134 337 050,96

9 237 914,56

218 168 314,49

Razem zobowiązania
681 776 790,12

Do głównych przyczyn zagrożenia postępowań restrukturyzacyjnych, zgłaszanych przez dyrektorów zakładów opieki zdrowotnej należą:
1) brak płynności finansowej – problemy w bieżącym regulowaniu zobowiązań (zobowiązania bieżące znacznie przekraczają aktywa obrotowe),
2) brak możliwości refinansowania zobowiązań z tytułu tzw. „ustawy 203”,
3) zaniżane w przeszłości i obecnie kontrakty przez Narodowy Fundusz Zdrowia oraz brak finansowania w 100% nadwykonań świadczonych usług medycznych w zakresie procedur ratujących życie,
4) duże obciążenia z tytułu postępowań egzekucyjnych,
5) zawieszone postępowania sądowe (pozwany NFZ), które prawdopodobnie nie zakończą się w terminie restrukturyzacji,
6) brak zgody organu założycielskiego na poręczenie kredytu bankowego,
7) brak środków na uregulowanie odsetek od wynagrodzeń dla byłych pracowników zakładów opieki zdrowotnej,
8) duże zaległości w regulowaniu „trzynastych” pensji z lat 2000-2003,
9) wysokie koszty dostosowania budynków do wymogów rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22.06.2005 r.
10) wysokie roszczenia płacowe- zagrożenie akcją strajkową.

Informacja o zagrożonych postępowaniach restrukturyzacyjnych obejmuje dane do czerwca 2007 r. i nie uwzględnia oceny wpływu ostatnich uzgodnień płacowych na skalę zagrożenia procesu restrukturyzacji finansowej publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Z uwagi na toczące się postępowania restrukturyzacyjne liczba zakładów opieki zdrowotnej, wobec których istnieje ryzyko umorzenia postępowania może ulec zmianie.



VIII. Rozwiązania nowelizacji ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 158, poz. 1104)


Na podstawie danych z Banku Gospodarstwa Krajowego szacuje się, iż uwzględniając zarówno aneksy zmniejszające jak i zwiększające kwoty pożyczki Skarbu Państwa do wykorzystania nadal pozostało około 550 mln zł, zarezerwowanych w ustawie budżetowej na rok 2007 wyłącznie na restrukturyzację zobowiązań w ochronie zdrowia. Kolejna nowelizacja ustawy ma na celu zwiększenie efektywności prowadzonych procesów restrukturyzacji finansowej samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, mająca wpływ na skuteczniejsze wydawanie pozytywnych decyzji kończących postępowanie restrukturyzacyjne i umorzenie części pożyczki z budżetu państwa.

Ustawa przewiduje możliwość uzyskania przez samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, uczestniczące w procesie restrukturyzacji finansowej kolejnego zwiększenia pożyczki z budżetu państwa. Warunkiem pozyskania zwiększenia pożyczki jest m.in. posiadanie przez zakład ostatecznej decyzji o warunkach restrukturyzacji oraz złożenie zabezpieczenia odpowiadającego kwocie zwiększenia pożyczki w postaci zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in blanco lub zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot. Wniosek o zwiększenie kwoty pożyczki należy złożyć w terminie do 1 października 2007 r.

Maksymalna wysokość zwiększenia pożyczki jest obliczana według wzoru uwzględniającego przeciętne zatrudnienie w zakładzie w roku 2004, ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2004 r. oraz liczbę miesięcy w roku.
Środki ze zwiększenia kwoty pożyczki mogą być przeznaczone na:
1) spłatę należności głównych i odsetek za zwłokę z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez zakład w związku z zaspokojeniem przez zakład, po dniu 31 grudnia 2004 r. należności głównych z tytułu roszczeń pracowniczych wynikających z tzw. „ustawy 203”,
2) spłatę należności głównych i odsetek z tytułu składek na ubezpieczenie emerytalne, składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne,
3) spłatę należności głównych z tytułu zobowiązań cywilnoprawnych objętych ugodą restrukturyzacyjną,
4) spłatę kredytu obrotowego lub pożyczki udzielonej przez podmiot, który utworzył zakład, z wyłączeniem odsetek, w części która została przeznaczona na uregulowanie należności z tytułu należności głównych i odsetek za zwłokę z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez zakład w związku z zaspokojeniem przez zakład, po dniu 31 grudnia 2004 r. należności głównych z tytułu roszczeń pracowniczych wynikających z „ustawy 203”,
5) spłatę kredytu obrotowego lub pożyczki udzielonej przez podmiot, który utworzył zakład, z wyłączeniem odsetek, w części która została przeznaczona na uregulowanie zobowiązań, o których mowa w art. 4 lub,
6) spłatę zobowiązań z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez zakład, powstałych po wszczęciu postępowania restrukturyzacyjnego od wypłaconych wynagrodzeń,
7) pokrycie kosztów opłaty prowizyjnej za podejmowane czynności przez BGK.

Uzyskane na zasadach określonych w nowelizacji ustawy środki z tytułu zwiększenia pożyczki mogą być umorzone na zasadach określonych w ustawie. Zgodnie z ustawą, samodzielnemu publicznemu zakładowi opieki zdrowotnej w stosunku, do którego wydano ostateczną decyzję o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego, który w okresie do 5 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o warunkach restrukturyzacji spłaci 30% należności głównej z tytułu pożyczki i z tytułu zwiększenia pożyczki wraz z odsetkami za ten okres, umarza się pozostałą część pożyczki i środków uzyskanych z tytułu jej zwiększenia. Możliwe jest również 100% umorzenie już uzyskanych pożyczek wraz ze zwiększeniami, jeżeli zakład do dnia 1 września 2007 r. nie zrzekł się roszczeń wobec Narodowego Funduszu Zdrowia, Skarbu Państwa lub innej jednostki sektora finansów publicznych.

Ustawa przewiduje również, iż do dnia wydania decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego albo decyzji o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego nie podlegają egzekucji z mocy prawa wierzytelności zakładu wobec Narodowego Funduszu Zdrowia oraz środki przekazane przez Narodowy Fundusz Zdrowia na rachunek bankowy zakładu w związku z zaspokojeniem wierzytelności przypadających zakładowi z tytułu udzielania świadczeń zdrowotnych przed ukończeniem udzielania tych świadczeń w wysokości nie przekraczającej 75% każdorazowej wypłaty, chyba że chodzi o wierzytelność pracowników zakładu z tytułu pracy wykonywanej przy udzielaniu tych świadczeń.

Wprowadzenie tego przepisu ma na celu zapobieżenie istotnemu pogorszeniu sytuacji finansowej zakładów opieki zdrowotnej, do którego może dojść w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 stycznia 2007 r. (syg. P5/05 Dz. U. 2007, Nr 7, poz. 58). W wyroku Trybunał Konstytucyjny stwierdził nieważność art. 831 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania cywilnego, stanowiącego, że w przypadku egzekucji wierzytelności przypadających dłużnikowi od państwowych jednostek organizacyjnych, możliwe jest zajęcie jedynie 25% każdorazowej wypłaty. W rezultacie doszło do istotnego pogorszenia sytuacji finansowej zakładów opieki zdrowotnej obciążonych wysokimi zobowiązaniami wymagalnymi. W niektórych sytuacjach, jeżeli zobowiązania objęte egzekucją komorniczą są wyższe od wartości kontraktu, na rachunek bankowy zakładu będą wpływały kwoty odpowiadające wartości wynagrodzeń pracowników, pozbawiając zakład możliwości pokrywania pozostałych kosztów funkcjonowania. W konsekwencji zagrożona może być ciągłość dostępu pacjentów do świadczeń udzielanych przez te zakłady.

Prognoza wykorzystania pożyczki Skarbu Państwa wraz z wysokością zobowiązań zawiera załącznik nr 12



IX. Restrukturyzacja finansowa zakładów opieki zdrowotnej w Polsce w ujęciu retrospektywnym


Restrukturyzacja finansowa obejmowała znane na dzień 31 grudnia 2004 r. zobowiązania publicznoprawne, zobowiązania cywilnoprawne oraz indywidualne roszczenia pracowników wynikające z tzw. „ustawy 203” – powstałe w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. Restrukturyzacja polegała na umorzeniu zobowiązań publicznoprawnych (poza zobowiązaniami z tytułu składek na ubezpieczenie emerytalne, składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego, składek na ubezpieczenie zdrowotne wraz z odsetkami za zwłokę, podlegającymi spłacie w ratach) oraz na zawarciu przez zakłady ugód restrukturyzacyjnych z wierzycielami wierzytelności cywilnoprawnych (art. 5 ust. 1 ustawy). Restrukturyzacja finansowa mogła obejmować także zawarcie przez zakłady ugód z pracownikami w zakresie roszczeń wynikających z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.).

W efekcie działania ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej od dnia 21 maja do dnia 22 sierpnia 2005 r. wpłynęły 572 wnioski o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego. Organy restrukturyzacyjne postanowiły wszcząć postępowanie restrukturyzacyjne dla 565 zakładów opieki zdrowotnej (patrz zał. nr 8). Decyzje odmowne wydano dla 7 zakładów opieki zdrowotnej. Zakłady te posiadały negatywne opinie podmiotów tworzących dla projektów programów restrukturyzacyjnych oraz nie spełniały warunków ustawowych. Decyzje odmowne wydawano również z przyczyn formalnych – zakłady nieterminowo i niezgodnie z wymogami ustawy składały wnioski o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego.

Celem uzyskania środków na restrukturyzację finansową, zakłady mogły emitować obligacje zaciągać pożyczkę z budżetu państwa za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego oraz zaciągać kredyty bankowe. Źródła pozyskania środków finansowych na restrukturyzację zobowiązań zawierają załączniki nr 1 i 4. Zakłady mogły występować do jednostki samorządu terytorialnego o udzielenie poręczenia spłaty należności głównej od wyemitowanych przez nich obligacji oraz mogły występować do Banku Gospodarstwa Krajowego o udzielenie poręczenia zapłaty odsetek od obligacji ze środków Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych (art. 34).

Umorzeniu podlegają zobowiązania publicznoprawne wraz z odsetkami z tytułu:
1) podatków wobec budżetu państwa oraz należności celnych,
2) składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika oraz na Fundusz Pracy, z wyjątkiem składek na ubezpieczenie emerytalne,
3) zobowiązań wobec PFRON,
4) opłat za korzystanie ze środowiska oraz za szczególne korzystanie z wód oraz administracyjnych kar pieniężnych,
5) opłat za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa w części stanowiącej dochód budżetu państwa,
6) odsetek za zwłokę, opłaty prolongacyjnej, opłaty dodatkowej, kosztów upomnienia oraz kosztów egzekucyjnych od ww. zobowiązań.

Decyzja o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego stanowi podstawę dla organów będących wierzycielami zobowiązań publicznoprawnych do umorzenia tych zobowiązań

Restrukturyzacji finansowej podlegały również należności z tytułu zobowiązań podatkowych stanowiących dochody budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz zobowiązań publicznoprawnych, w części dotyczącej przychodów wojewódzkich, powiatowych i gminnych funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, jeżeli organ stanowiący właściwej jednostki samorządu terytorialnego podjął uchwałę o restrukturyzacji tych należności. Powstający w wyniku podjęcia uchwały ubytek dochodów jednostek samorządu terytorialnego nie podlega rekompensacie z budżetu państwa (art. 9).

Pożyczka Skarbu Państwa była udzielana zakładom, jeżeli w dniu złożenia wniosku o pożyczkę zakłady te posiadały: postanowienie o wszczęciu postępowania restrukturyzacyjnego, pozytywnie zaopiniowany projekt programu restrukturyzacyjnego, ustanowione zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa na wypadek roszczeń wynikających z niewypełnienia warunków umowy o pożyczkę w postaci zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in blanco lub zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot oraz złożyły pisemne oświadczenie o wysokości przeciętnego rocznego zatrudnienia w zakładzie w latach 2001-2002. Dane dotyczące wysokości przyznanej pożyczki Skarbu Państwa na restrukturyzację zobowiązań zakładów opieki zdrowotnej, w podziale na organy restrukturyzacyjne zawiera załącznik nr 4.

Wobec zakładów opieki zdrowotnej, które uzgodniły projekt programu restrukturyzacyjnego z wierzycielami wierzytelności publicznoprawnych, zawarły ugodę restrukturyzacyjną z wierzycielami wierzytelności cywilnoprawnych, uzyskały pozytywną opinię do projektu programu restrukturyzacyjnego i z analizy wniosku oraz dołączonych do niego dokumentów i danych, a także przedłożonych opinii wynikało, że zamierzone działania prowadzić będą do efektywnego działania zakładu w przyszłości, organy restrukturyzacyjne wydawały decyzje o warunkach restrukturyzacji. Do dnia 10 września 2007 r. wydano 541 decyzji o warunkach restrukturyzacji oraz 19 decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego (patrz zał. nr 9).

Aby w zakładzie opieki zdrowotnej można było zakończyć postępowanie restrukturyzacyjne powinien on posiadać uregulowane zaległości z tytułu:

1) składek na ubezpieczenie emerytalne, składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne,
2) zobowiązań publicznoprawnych powstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz po dniu 31 grudnia 2004 r., ponadto zakład powinien:
3) zrealizować ugodę zawartą z wierzycielami wierzytelności cywilnoprawnych,
4) zaspokoić roszczenia pracownicze z tytułu tzw. „ustawy 203” oraz przedłożyć organowi restrukturyzacyjnemu:
1) zaświadczenie o nieposiadaniu zaległości publicznoprawnych powstałych przed dniem 1 stycznia 1999 r. oraz po dniu 31 grudnia 2004 r.,
2) oświadczenie o zrealizowaniu ugody zawartej z wierzycielami wierzytelności cywilnoprawnych oraz dokonaniu spłaty wierzytelności wierzyciela cywilnoprawnego podlegające spłacie w całości, jeżeli ich suma w dniu 31 grudnia 2004 r. nie przekraczała kwoty 2000 zł, o ile jest prowadzone postępowanie w sprawie restrukturyzacji zobowiązań cywilnoprawnych oraz zaspokoił roszczenia z tytułu tzw. „ustawy 203”,
3) zaświadczenie o nieposiadaniu zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie emerytalne, składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne (art. 7).

Do dnia 10 września 2007 r. organy restrukturyzacyjne podjęły decyzje o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego w stosunku do 261 zakładów opieki zdrowotnej, tj. 46% zakładów uczestniczących w procesie restrukturyzacji finansowej. Odsetek zakończonych postępowań restrukturyzacyjnych w podziale na województwa prezentuje załącznik nr 10.

Lista zakładów opieki zdrowotnej, które otrzymały decyzję o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego jest ogłaszana co najmniej raz na 6 miesięcy w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski B”.

Wykres 8
Przebieg procesu restrukturyzacji w ujęciu retrospektywnym



Źródło: Dane Urzędów Wojewódzkich, Wojewódzkich Centrów Zdrowia Publicznego i Ministerstwa Zdrowia

Szczegółowe dane dotyczące procesu restrukturyzacji finansowej w zakładach opieki zdrowotnej, dla których organem restrukturyzacyjnym jest Minister Zdrowia oraz w zakładach jednostek samorządu terytorialnego, dla których organem restrukturyzacyjnym jest Wojewoda prezentuje tabela nr 11.



X. Dotacja


Drugim mechanizmem wspierającym działania restrukturyzacyjne było umożliwienie uzyskania dotacji na mocy art. 40 ustawy przez zakłady opieki zdrowotnej, które w dniu złożenia wniosku o dotację nie posiadały zaległości w spłacie zobowiązań znanych na dzień 31 grudnia 2004 roku oraz nie podlegających restrukturyzacji finansowej. Dotacja służyła wsparciu działań polegających na:
restrukturyzacji zatrudnienia,
zmianach w strukturze organizacyjnej zakładu,
innych działaniach mających na celu poprawę sytuacji ekonomicznej zakładu, bądź jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych.

Na ten cel w ustawie budżetowej na rok 2005 zostały zaplanowane środki w wysokości 100 mln zł. Minister Finansów, na wniosek Ministra Zdrowia, po pozytywnym zaopiniowaniu przez Komisję Finansów Publicznych Sejmu RP, zwiększył dotację o kolejne 100 070 tys. zł. Łączna kwota przeznaczona na wsparcie działań restrukturyzacyjnych dla niezasłużonych zakładów opieki zdrowotnej wynosiła więc 200 070 tys. zł. Szczegółowe warunki i kryteria ubiegania się o dotacje zostały określone w zaakceptowanym w dniu 23.05.2005 r. przez Kierownictwo Ministerstwa Zdrowia „Programie pomocy publicznej i restrukturyzacji w ochronie zdrowia w roku 2005”.

Do dnia 21 lipca 2005 r. (ustawowy ostateczny termin składania wniosków o dotację) złożono:
321 wniosków o dotację na łączną kwotę 638,2 mln zł, w tym 3 wnioski były nie rozpatrzone ze względu na przekazanie ich z pominięciem organu restrukturyzacyjnego, w związku z powyższym do rozpatrzenia pozostało 318 wniosków.
15 wniosków odrzucono z przyczyn formalnych,
dla 303 zakładów opieki zdrowotnej Kierownictwo Ministerstwa Zdrowia zaakceptowało propozycje podziału dotacji na łączną kwotę 200 070 tys. zł.

Ministerstwo Zdrowia wysłało do wszystkich jednostek umowy o dotację w celu ich podpisania - wszystkie zakłady odesłały zwrotnie podpisane umowy. Część zakładów wystąpiła o aneksy do umów. Warunkiem przekazania środków w ramach dotacji było przedłożenie przez zakład faktur dotyczących zakwalifikowanych zadań. Do dnia 30 grudnia 2005 r. przekazano do zakładów opieki zdrowotnej 145 734 796,90 zł. Wykorzystanie środków z uwzględnieniem środków niewygasających wynosiło 95,95%. Ponadto informujemy, że przeniesienie środków na wydatki niewygasające z upływem roku budżetowego 2005 zgłosiło 96 zakładów na kwotę 46 221 219 zł. na dzień 30.06.2006 r. z wydatków niewygasających zostało zrealizowane 44 250 674,50 zł, co stanowiło 95,7%. Łączna kwota przekazana z dotacji wynosiła 190 341 624,66 zł, co stanowi 95,1%. Wykorzystanie dotacji obrazuje załącznik nr 13.

Szczegółowe informacje na temat złożonych wniosków, podziału dotacji oraz wydatków niewygasających przedstawiają załączniki nr 14 i 15.

Do dnia 15.02.2007 r. zostało skontrolowanych 185 zakładów opieki zdrowotnej (co stanowi 78,4 %), które otrzymały dotację w ramach „Programu pomocy publicznej i restrukturyzacji w ochronie zdrowia w roku 2005”, dla których organem założycielskim są jednostki samorządu terytorialnego. W wyniku przeprowadzonych kontroli przez wojewodów, o zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie z zapisami umowy wystąpiono do 4 zakładów:
Miejska Przychodnia Zdrowia w Ozorkowie (dotacja została wykorzystana po terminie obowiązywania umowy)
Powiatowy Zespół Opieki Zdrowotnej w Zgierzu (dotacja została wykorzystana po terminie obowiązywania umowy)
Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa-Żoliborz (dotacja została wykorzystana po terminie obowiązywania umowy)
Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Kędzierzynie-Koźlu (w dniu złożenia wniosku zakład posiadał zaległości w spłacie zobowiązań znanych na dzień 31.12.2004 r., co wykluczało z ubiegania się o dotację w ramach „Programu pomocy publicznej i restrukturyzacji w ochronie zdrowia w roku 2005”.

Ponadto do dnia 15.02.2007 r. zostały skontrolowane w 100 % zakłady opieki zdrowotnej, które otrzymały dotację w ramach „Programu pomocy publicznej i restrukturyzacji w ochronie zdrowia w roku 2005” podległe MON i MSWiA. W wyniku kontroli o zwrot dotacji wystąpiono do 2 zakładów, dla których organem założycielskim jest MSWiA:
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Sanatorium Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Jeleniej Górze (dotacja została wykorzystana po terminie obowiązywania umowy)
Zakład Opieki Zdrowotnej Sanatorium Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Kudowie Zdroju (dotacja została wykorzystana po terminie obowiązywania umowy)

Natomiast w jednostkach podległych i nadzorowanych przez Ministra Zdrowia jeszcze trwają kontrole. Do dnia 15.02.2007 r. skontrolowanych zostało 13 zakładów, co stanowi 36,1 %.
Dotacja w skontrolowanych zakładach została wykorzystana, zgodnie z zapisami umowy.
Ogółem kontrolą zostało objętych 229 zakładów opieki zdrowotnej, które otrzymały dotację w ramach „Programu pomocy publicznej i restrukturyzacji w ochronie zdrowia w roku 2005”, co stanowi 75,6 %.



XI. Podsumowanie


1. Następuje spadek zadłużenia wymagalnego zakładów opieki zdrowotnej, przy niewielkim spadku łącznej wartości wszystkich zobowiązań w skali kraju (wg danych na dzień 30 czerwca br. łączna wartość zobowiązań spadła o 0,9% w porównaniu do poprzedniego kwartału, tj. z 10 198,1 mln zł do 10 104, 9 mln zł). I tak:
na koniec 2004 r. wynosiło 5 872 mln zł,
na koniec 2005 r. wynosiło 4 933 mln zł,
na koniec 2006 r. wynosiło 3 724 mln zł,
na koniec czerwca 2007 r. 3 621 mln zł.
Wyhamowanie tempa wzrostu zadłużenia zoz zaobserwowano już w II połowie 2004 r. oraz w I kw. 2005 r. Od drugiej połowy 2005 r. rozpoczął się systematyczny spadek wartości zobowiązań, które na przestrzeni 2 lat (30.06.2005 r. – 30.06.2007 r.) spadły o 2,62 mld zł. Systematycznie, jednak wolno rośnie liczba jednostek niezadłużonych. Wg stanu na dzień 30.06.2007 r. jednostki bez zobowiązań wymagalnych stanowią 53% wszystkich sp zoz.
2. Zostały zaspokojone indywidualne roszczenia pracownicze wynikające z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.). Wg stanu na dzień 20 czerwca 2007 r. roszczenia pracownicze zaspokojono w 99%. Wypłata pozostałej kwoty zobowiązań nie została zrealizowana z uwagi na brak ustanowionych spadkobierców, toczące się postępowania sądowe oraz z przyczyn formalnych (niepodjęcie należności przez osoby zwolnione lub znajdujące się poza krajem).
3. Ustawa spowodowała, że zakłady podjęły działania wpływające na poprawę ich sytuacji finansowej. Jednostki realizują programy restrukturyzacyjne, zatwierdzone przez organy restrukturyzacyjne, jednakże ustawa nie określiła narzędzi dla tych organów do przeprowadzania kontroli realizacji programów naprawczych.
4. Do dnia 10 września 2007 r. postępowanie restrukturyzacyjne zakończono w 261 zakładach opieki zdrowotnej, tj. 46% zakładach uczestniczących w procesie restrukturyzacji finansowej.
5. Bank Gospodarstwa Krajowego podpisał 553 umowy o pożyczkę Skarbu Państwa na łączną kwotę 1,6 mld zł oraz 226 aneksów zwiększających pożyczkę na kwotę 76 mln zł. Obowiązująca kwota wszystkich umów (po uwzględnieniu zarówno aneksów zmniejszających jak i zwiększających) wg stanu na dzień 11.09.2007 r. wynosi 1 646 730 170,03 zł. Pozostało do wykorzystania 553 mln zł (środki pozostają do wykorzystania poza sp zoz uczestniczącymi w procesie restrukturyzacji finansowej w ramach ostatniej nowelizacji ustawy).
6. Dotacja przyznana zakładom opieki zdrowotnej na poprawę infrastruktury zakładów i podniesienie poziomu jakości świadczeń zdrowotnych wykorzystana została w 95,1%.



XII. Wnioski


1. Ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 78, poz. 684, z późn. zm.) umożliwiła zakładom zaspokojenie indywidualnych roszczeń pracowniczych z tytułu tzw. „ustawy 203”, tym samym spełniła swoje podstawowe zadanie.
2. Ustawa umożliwiła zakładom zrzeczenie się roszczeń pracowniczych wobec Narodowego Funduszu Zdrowia, Skarbu Państwa oraz innej jednostki sektora finansów publicznych. Prognozuje się, iż 158 zakładów opieki zdrowotnej zrzeknie się roszczeń wobec NFZ na kwotę 932 mln zł. Minister Zdrowia jest w trakcie podpisywania 5 umów o zrzeczenie się roszczeń na łączną kwotę 29 mln zł. Podsumowanie dotyczące liczby zakładów opieki zdrowotnej, korzystających z możliwości zrzeczenia się roszczeń z tytułu zobowiązań zakładów wobec pracowników wynikających z tzw. „ustawy 203” będzie możliwe w terminie późniejszym ze względu na przesunięcie terminu zawierania umów do dnia 30 listopada 2007 r.
3. Restrukturyzacją finansową została objęta tylko część publicznych zakładów opieki zdrowotnej, niemniej jej efekty stały się widoczne już w pierwszym okresie funkcjonowania. W wyniku działania ustawy od 2005 r. obserwuje się systematyczny spadek zobowiązań wymagalnych oraz utrzymuje się na tym samym poziomie a nawet ulega niewielkiemu obniżeniu łączna wartość wszystkich zobowiązań w skali kraju. Zważywszy, iż zahamowanie tempa zadłużenia w zrestrukturyzowanych zakładach może być przejściowe, ze względu na okresowy charakter funkcjonowania ustawy, należy podjąć kolejne działania skierowane na reformowanie obszaru finansów publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
4. Przystąpienie do procesu restrukturyzacji zadłużenia wiązało się z podjęciem przez jednostki szeregu działań naprawczych służących poprawie ich sytuacji ekonomiczno-finansowej. W programach restrukturyzacyjnych, opiniowanych przez organy tworzące zakłady, wskazano zamierzone działania umożliwiające terminowe regulowanie zobowiązań publicznoprawnych i obsługę zadłużenia, a także proponowane zmiany organizacyjne. Realizacja założeń zawartych w programach restrukturyzacyjnych powinna stanowić przedmiot kontroli ze strony organów tworzących te zakłady i stanowić podstawę do szczegółowej analizy jej efektów przez organy restrukturyzacyjne, biorąc pod uwagę zmiany w obszarach i wydarzenia w samych samodzielnych publicznych zakładach opieki zdrowotnej – inne działania poprawiające sytuację finansową zakładów, tj. program „Wzmocnienie Bezpieczeństwa Zdrowotnego Obywateli”, przekształcenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w spółki kapitałowe czy wydarzenia związane z żądaniami płacowymi, które spowodowały pogarszanie sytuacji finansowej zakładów opieki zdrowotnej.



Załączniki
Załącznik 1 Źródła pozyskania środków finansowych na restrukturyzację zobowiązań - poza pożyczką SP

Załącznik 2 Zobowiązania zakładów podlegające restrukturyzacji finansowej

Załącznik 3 Działania podejmowane przez zakłady w procesie restrukturyzacji - po nowelizacji ustawy

Załącznik 4 Realizacja pożyczki Skarbu Państwa w podziale na organy restrukturyzacyjne

Załącznik 5 Dynamika zobowiązań ogółem i wymagalnych samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w podziale na województwa (mln zł)

Załącznik 5a Dynamika zadłużenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w latach 2003 - 2007

Załącznik 5b Dynamika zobowiązań wymagalnych samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w podziale na województwa w mln zł

Załącznik 5c Struktura zobowiązań samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej wg stanu na dzień 30 czerwca 2007 r. (w mln zł)

Załącznik 5d Struktura zobowiązań wymagalnych - stan na 30 czerwca 2007 r.

Załącznik 5e Zmiany w strukturze zobowiązań wymagalnych samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej (w okresie od 31.12.2003 do 30.06.2007)

Załącznik 6 Poziom i dynamika zobowiązań wymagalnych samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w latach 2003-2007

Załącznik 7 Realizacja roszczeń pracowniczych z tytułu tzw. "ustawy 203"

Załącznik 8 Przebieg procesu restrukturyzacji publicznych zoz-ów - etap I

Załącznik 9 Przebieg procesu restrukturyzacji publicznych zoz-ów - etap II

Załącznik 10 Odsetek zakończonych postępowań restrukturyzacyjnych w skali kraju wg stanu na dzień 07.09.2007 r.

Załącznik 11 Dane dotyczące procesu restrukturyzacji finansowej zakładów opieki zdrowotnej

Załącznik 12 Prognoza wykorzystania pożyczki Skarbu Państwa oraz wysokość zobowiązań zakładów opieki zdrowotnej

Załącznik 13 Realizacja programu pomocy publicznej i restrukturyzacji w ochronie zdrowia w 2005 r.

Załącznik 14 Zbiorcze zestawienie podziału dotacji

Załącznik 15 Kwoty przyznane jako dotacje, zgłoszone na wydatki niewygasające z upływem roku budżetowego 2005







Wersja do drukuPowrót


Data publikacji:
       2007-11-26
Opublikowany przez: Małgorzata Woźniak-Juhre

Statystyka strony: 11623 wizyt

 
 

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniania na wniosek.

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Biuletyn Informacji Publicznej
 
2001-2019 © by Ministerstwo Zdrowia.