nawigacja 

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 

budżet Działalnść lobbingowa Dziennik Urzędowy fundusze strukturalne kierownictwo kontakt leki majątek Minister Zdrowia MZ Narodowy Fundusz Zdrowia NFZ ogłoszenia Podsekretarz Stanu praca Program prac legislacyjnych projekt przetarg recepta refundacja refundowane regulamin rozporządzenie Sekretarz Stanu statut Świadczenia gwarantowane Świadczenia wysokospecjalistyczne zamówienia publiczne zdrowie

   Akty prawne 
 

Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie centrum urazowego



Dz.U.10.118.803 → z dnia 2 lipca 2010 r.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 18 czerwca 2010 r.
w sprawie centrum urazowego


Na podstawie art. 39d ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410, z późn. zm.2)zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe wymagania organizacyjne centrum urazowego, w zakresie minimalnego wyposażenia diagnostycznego oraz technicznego;
2) minimalne zasoby kadrowe zespołu urazowego;
3) kryteria kwalifikacji osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego do leczenia w centrum urazowym;
4) sposób postępowania z pacjentem urazowym.

§ 2.

1. Centrum urazowe zapewnia dostęp do sprzętu i aparatury medycznej, umożliwiających całodobowe i niezwłoczne wykonywanie badań diagnostycznych, bez konieczności przewożenia pacjenta urazowego specjalistycznymi środkami transportu sanitarnego,
w szczególności:
1) RTG;
2) USG, USG – Doppler;
3) Echo-kardiografii;
4) tomografii komputerowej (spiralnej, wielorzędowej);
5) rezonansu magnetycznego;
6) angiografii i radiologii interwencyjnej;
7) diagnostyki laboratoryjnej, w tym mikrobiologicznej.
2. Centrum urazowe posiada sprzęt i aparaturę medyczną niezbędną do wykonywania przyłóżkowej i całodobowej endoskopii diagnostycznej i zabiegowej, w szczególności:
1) gastroskop;
2) kolonoskop;
3) bronchoskop.

§ 3.

Szpital, w którym znajduje się centrum urazowe dysponuje sprzętem zapewniającym:
1) łączność telefoniczną realizowaną co najmniej przez jednego operatora telefonii stacjonarnej i jednego operatora telefonii mobilnej z:
a) lekarzem koordynatorem ratownictwa medycznego,
b) dyspozytorami medycznymi,
c) innymi zakładami opieki zdrowotnej,
d) regionalnymi centrami krwiodawstwa i krwiolecznictwa;
2) łączność radiową z:
a) lekarzem koordynatorem ratownictwa medycznego,
b) dyspozytorami medycznymi,
c) zespołami ratownictwa medycznego, w tym lotniczymi zespołami ratownictwa medycznego;
3) bezprzewodowe przywoływanie osób, w szczególności członków zespołu urazowego;
4) dokonywanie bieżących konsultacji telemedycznych między oddziałami szpitala, w którym znajduje się centrum urazowe oraz z innymi zakładami opieki zdrowotnej w sposób gwarantujący zachowanie poufności danych osoby, której konsultacja dotyczy, w szczególności poprzez system kodowania danych umożliwiających identyfikację danych osobowych.

§ 4.

1. W skład zespołu urazowego wchodzą, co najmniej:
1) lekarz szpitalnego oddziału ratunkowego posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny ratunkowej;
2) lekarz lub lekarze posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny mającej zastosowanie w leczeniu pacjenta urazowego w szczególności chirurgii ogólnej, ortopedii i traumatologii narządu ruchu, neurochirurgii lub chirurgii naczyniowej;
3) lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii lub lekarz posiadający specjalizację II stopnia w dziedzinie anestezjologii lub anestezjologii i reanimacji lub anestezjologii i intensywnej terapii.
2. Pracami zespołu urazowego kieruje kierownik zespołu urazowego.
3. Kierownik zakładu opieki zdrowotnej, w którym znajduje się centrum urazowe:
1) określa skład zespołu urazowego spośród lekarzy, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4;
2) wyznacza kierownika zespołu urazowego spośród lekarzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2.
4. W razie potrzeby, w zależności od rodzaju obrażeń występujących u pacjenta urazowego, w skład zespołu urazowego wchodzi lekarz lub lekarze posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w innych dziedzinach medycyny, niż wymienione w ust. 1; decyzję w tym zakresie podejmuje kierownik zespołu urazowego.

§ 5.

Osobę w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego kwalifikuje się do leczenia w centrum urazowym w przypadku, gdy jest pacjentem urazowym w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, spełniającym następujące kryteria:
1) występujące co najmniej dwa spośród następujących obrażeń anatomicznych:
a) penetrujące rany głowy lub tułowia lub urazy tępe z objawami uszkodzenia narządów wewnętrznych głowy, klatki piersiowej i brzucha,
b) amputacja kończyny powyżej kolana lub łokcia,
c) rozległe zmiażdżenia kończyn,
d) uszkodzenie rdzenia kręgowego,
e) złamanie kończyny z uszkodzeniem naczyń i nerwów,
f) złamanie co najmniej dwóch proksymalnych kości długich kończyn lub miednicy;
2) towarzyszące co najmniej dwa spośród następujących zaburzeń parametrów fizjologicznych:
a) ciśnienie skurczowe krwi równe lub poniżej 80 mm Hg,
b) tętno co najmniej 120 na minutę,
c) częstość oddechu poniżej 10 lub powyżej 29 na minutę,
d) stan świadomości w skali Glasgow (GCS) równy lub poniżej 8,
e) saturacja krwi tętniczej równa lub poniżej 90%.

§ 6.

1. Osoba wchodząca w skład zespołu ratownictwa medycznego zgłasza dyspozytorowi medycznemu stwierdzenie kryteriów, o których mowa w § 5 i pozostaje w kontakcie
z lekarzem szpitalnego oddziału ratunkowego szpitala wskazanego przez dyspozytora medycznego, w którym znajduje się centrum urazowe, do czasu przyjęcia pacjenta urazowego do tego oddziału.
2. Przepisu ust. 1, w zakresie obowiązku pozostawania w kontakcie z lekarzem szpitalnego oddziału ratunkowego szpitala wskazanego przez dyspozytora medycznego, nie stosuje się do lotniczego zespołu ratownictwa medycznego.
3. Kierownik zakładu opieki zdrowotnej, w którym nie znajduje się centrum urazowe lub lekarz przez niego wyznaczony, w przypadku stwierdzenia kryteriów, o których mowa w § 5, pozostaje w kontakcie z lekarzem szpitalnego oddziału ratunkowego szpitala, w którym znajduje się centrum urazowe, najbliższego pod względem czasu dotarcia.

§ 7.

1. W szpitalnym oddziale ratunkowym zlokalizowanym w szpitalu, w którym funkcjonuje centrum urazowe przeprowadza się wstępną diagnostykę pacjenta urazowego oraz jego leczenie w zakresie niezbędnym dla stabilizacji funkcji życiowych.
2. Decyzję w sprawie kolejności udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pacjentowi urazowemu, w przypadku rozbieżności pomiędzy członkami zespołu urazowego, podejmuje kierownik zespołu urazowego.
3. Dalsza diagnostyka i wielospecjalistyczne leczenie pacjenta urazowego w centrum urazowym odbywa się w oddziale wskazanym przez kierownika zespołu urazowego.

§ 8.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

MINISTER ZDROWIA



1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 216, poz. 1607).
2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 89, poz. 590 i Nr 166, poz. 1172, z 2008 r. Nr 17, poz. 101 i Nr 237, poz. 1653 oraz z 2009 r. Nr 11, poz. 59 i Nr 122, poz. 1007.




Wersja do drukuPowrót


Data publikacji:
       2010-06-21
Opublikowany przez: Małgorzata Woźniak-Juhre

Statystyka strony: 13588 wizyt

 
 

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniania na wniosek.

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Biuletyn Informacji Publicznej
 
2001-2019 © by Ministerstwo Zdrowia.