nawigacja 

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 

budżet Działalnść lobbingowa Dziennik Urzędowy fundusze strukturalne kierownictwo kontakt leki majątek Minister Zdrowia MZ Narodowy Fundusz Zdrowia NFZ ogłoszenia Podsekretarz Stanu praca Program prac legislacyjnych projekt przetarg recepta refundacja refundowane regulamin rozporządzenie Sekretarz Stanu statut Świadczenia gwarantowane Świadczenia wysokospecjalistyczne zamówienia publiczne zdrowie

   Akty prawne 
 

Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie doskonalenia zawodowego ratowników medycznych



ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 14 czerwca 2007 r.
w sprawie doskonalenia zawodowego ratowników medycznych

Na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz.1410) zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:
1) formy doskonalenia zawodowego ratowników medycznych, zwanego dalej ,,doskonaleniem zawodowym”;
2) sposób i zakres doskonalenia zawodowego.

§ 2.

Doskonalenie zawodowe jest realizowane w następujących pozaszkolnych formach kształcenia:
1) kursu doskonalącego;
2) seminarium;
3) samokształcenia.

§ 3.

1. Kurs doskonalący jest formą kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż
30 godzin zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia pogłębienie
i aktualizację wiedzy i umiejętności z zakresu ratownictwa medycznego.
2. Kurs doskonalący jest realizowany według programu nauczania zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw zdrowia, uwzględniającego zakres wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 8, opracowanego przez zespół ekspertów, legitymujących się doświadczeniem zawodowym i dorobkiem naukowym w zakresie medycyny ratunkowej, powołany przez Dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działającego na podstawie odrębnych przepisów.
3. Kurs doskonalący jest prowadzony w formie stacjonarnej lub niestacjonarnej i jest zakończony egzaminem z zakresu wiedzy i umiejętności objętych programem nauczania, o którym mowa w ust. 2.

§ 4.

Seminarium jest formą kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż 5 godzin
zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia pogłębienie i aktualizację wiedzy
i umiejętności z zakresu ratownictwa medycznego, realizowaną zgodnie
z programem nauczania, uwzględniającym zakres wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 8, opracowanym przez organizatora kształcenia i zatwierdzonym przez konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej właściwego ze względu na siedzibę organizatora kształcenia.

§ 5.

Samokształcenie obejmuje:
1) przygotowanie i wygłoszenie referatu na kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym lub przedstawienie komunikatu albo plakatu;
2) udział w posiedzeniach szkoleniowych towarzystwa naukowego lub stowarzyszenia zawodowego;
3) przygotowanie i wygłoszenie referatu na posiedzeniu szkoleniowym towarzystwa naukowego, stowarzyszenia zawodowego lub przedstawienie komunikatu albo plakatu na tym posiedzeniu;
4) udział w kongresach, zjazdach, konferencjach lub sympozjach naukowych;
5) udział w warsztatach szkoleniowych i innych formach szkoleń organizowanych przez pracodawców;
6) udział w internetowych programach edukacyjnych;
7) opublikowanie jako autor lub współautor:
a) książki naukowej,
b) książki popularnonaukowej,
c) artykułu naukowego oryginalnego,
d) artykułu o charakterze poglądowym, rozdziału w książce naukowej lub popularnonaukowej,
e) artykułu popularnonaukowego, programu multimedialnego lub komunikatu z badań naukowych,
f) tłumaczenia książki lub artykułu naukowego lub popularnonaukowego
- z zakresu wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 8.

§ 6.

1. Doskonalenie zawodowe realizowane jest w pięcioletnich okresach rozliczeniowych, zwanych dalej "okresami edukacyjnymi".
2. Okres edukacyjny rozpoczyna się z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym uzyskano dyplom uprawniający do wykonywania zawodu ratownika medycznego.
3. Za zrealizowanie każdej z form doskonalenia zawodowego, o których mowa w § 2, przysługują punkty edukacyjne:
1) za udział w kursie doskonalącym zakończonym egzaminem - 120 punktów edukacyjnych za cały kurs doskonalący;
2) za udział w seminarium - 1 punkt edukacyjny za każdą godzinę trwania seminarium, nie więcej jednak niż 8 punktów edukacyjnych za całe seminarium;
3) za przygotowanie i wygłoszenie referatu na kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym lub przedstawienie komunikatu albo plakatu - 5 punktów edukacyjnych;
4) za udział w posiedzeniu szkoleniowym, o którym mowa w § 5 pkt 2 - 2 punkty edukacyjne;
5) za przygotowanie i wygłoszenie referatu na posiedzeniu szkoleniowym towarzystwa naukowego, stowarzyszenia zawodowego lub przedstawienie komunikatu albo plakatu na tym posiedzeniu - 10 punktów edukacyjnych;
6) za udział w kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym - 2 punkty edukacyjne za każdy dzień, nie więcej jednak niż 10 punktów edukacyjnych za udział w całym kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym;
7) za udział w warsztatach szkoleniowych i innych formach szkolenia organizowanych przez pracodawców – 1 punkt edukacyjny za każdą godzinę trwania szkolenia, nie więcej jednak niż 80 punktów edukacyjnych za całe szkolenie;
8) za udział w internetowym programie edukacyjnym – 5 punktów edukacyjnych;
9) za opublikowanie jako autor lub współautor:
a) książki naukowej - 50 punktów edukacyjnych,
b) książki popularnonaukowej - 20 punktów edukacyjnych,
c) artykułu naukowego oryginalnego - 15 punktów edukacyjnych,
d) artykułu o charakterze poglądowym, rozdziału w książce naukowej lub popularnonaukowej - 10 punktów edukacyjnych,
e) artykułu popularnonaukowego, programu multimedialnego lub komunikatu z badań naukowych - 5 punktów edukacyjnych,
f) tłumaczenia książki lub artykułu naukowego lub popularnonaukowego – odpowiednio 50 % liczby punktów, o których mowa w lit. a - e.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 3 i 5, punkty edukacyjne zalicza się raz, niezależnie od liczby posiedzeń, na których był wygłaszany referat.
5. Dopełnienie przez ratownika medycznego obowiązku doskonalenia zawodowego polega na uzyskaniu w okresie edukacyjnym co najmniej 200 punktów edukacyjnych za udział w wybranych formach doskonalenia zawodowego, w tym co najmniej 120 punktów edukacyjnych za udział w kursie doskonalącym zakończonym egzaminem.
6. Punktów edukacyjnych uzyskanych ponad liczbę, o której mowa w ust. 5,
w danym okresie edukacyjnym nie zalicza się na następny okres edukacyjny.

§ 7.

1. Przebieg doskonalenia zawodowego dokumentuje się w karcie doskonalenia zawodowego, zwanej dalej „kartą doskonalenia”.
2. Karta doskonalenia zawiera:
1) imię i nazwisko ratownika medycznego;
2) nazwę i pieczątkę podmiotu zatrudniającego;
3) datę wydania i numer dyplomu potwierdzającego uzyskanie tytułu ratownika medycznego;
4) datę rozpoczęcia okresu edukacyjnego;
5) informacje dotyczące przebiegu doskonalenia zawodowego:
a) formę kształcenia,
b) nazwę i adres organizatora kształcenia,
c) czas trwania kształcenia, z uwzględnieniem liczby godzin zajęć edukacyjnych,
d) temat kształcenia, wraz z wykazem medycznych czynności ratunkowych realizowanych w trakcie kształcenia,
e) liczbę uzyskanych punktów edukacyjnych,
f) podpis organizatora kształcenia.
3. Ratownik medyczny załącza do karty doskonalenia dokumenty potwierdzające zrealizowanie danej formy doskonalenia zawodowego.
4. Karta doskonalenia z wymaganymi wpisami oraz dokumentami, o których mowa w ust. 3, stanowi dowód odbycia doskonalenia zawodowego i jest przedstawiana podmiotowi zatrudniającemu.

§ 8.

1. Doskonalenie zawodowe obejmuje następujący zakres:
1) system ratownictwa medycznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w innych krajach;
2) systemy powiadamiania ratunkowego;
3) łączność - podstawowe pojęcia, alfabet międzynarodowy, zasady komunikacji przez radiotelefon, sieć przywoławcza, sieć telefonii komórkowej, nowoczesne systemy łączności, Globalny System Pozycjonowania;
4) jednostki współpracujące z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz inne jednostki realizujące zadania z zakresu ratownictwa medycznego;
5) Lotnicze Pogotowie Ratunkowe - zasady użycia śmigłowca, sposoby wezwania;
6) zasady farmakoterapii w stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego;
7) medyczne czynności ratunkowe, w szczególności:
a) ocena stanu osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego w celu ustalenia postępowania i podjęcie decyzji o dalszych medycznych czynnościach ratunkowych,
b) układanie osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego w pozycji właściwej dla rodzaju schorzenia lub odniesionych obrażeń,
c) prowadzenie podstawowej i zaawansowanej resuscytacji krążeniowo – oddechowej u dorosłych i dzieci według obowiązujących standardów,
d) bezprzyrządowe przywracanie drożności dróg oddechowych oraz przyrządowe przywracanie drożności dróg oddechowych z zastosowaniem rurki ustno – gardłowej, rurki nosowo – gardłowej, maski krtaniowej, rurki krtaniowej, konikopunkcji,
e) odsysanie dróg oddechowych,
f) podawanie tlenu, wspomaganie oddechu lub prowadzenie wentylacji zastępczej z użyciem maski twarzowej, zastawki jednokierunkowej, worka oddechowego, respiratora,
g) intubacja dotchawicza w laryngoskopii bezpośredniej w nagłym zatrzymaniu krążenia przez usta lub przez nos, bez użycia środków zwiotczających oraz prowadzenie wentylacji zastępczej,
h) wykonywanie defibrylacji ręcznej pod kontrolą EKG, wykonanie defibrylacji zautomatyzowanej,
i) wykonywanie kardiowersji elektrycznej i elektrostymulacji zewnętrznej,
j) wykonywanie EKG, monitorowanie czynności układu oddechowego, monitorowanie czynności układu krwionośnego,
k) wykonywanie kaniulacji żył obwodowych kończyn górnych i dolnych oraz żyły szyjnej zewnętrznej,
l) wykonywanie dojścia doszpikowego przy użyciu gotowego zestawu,
m) podawanie leków drogą dożylną, domięśniową, podskórną, dotchawiczą, doustną, doodbytniczą i wziewną oraz doszpikową przy użyciu gotowego zestawu,
n) odbarczenie odmy prężnej drogą nakłucia jamy opłucnowej,
o) cewnikowanie pęcherza moczowego, zakładanie sondy żołądkowej, płukanie żołądka,
p) pobieranie krwi żylnej i włośniczkowej do badań laboratoryjnych,
r) oznaczanie poziomu glukozy, elektrolitów w surowicy, z użyciem dostępnego sprzętu,
s) badanie gazometryczne krwi włośniczkowej,
t) opatrywanie ran, tamowanie krwotoków, unieruchamianie złamań, zwichnięć i skręceń, unieruchamianie kręgosłupa ze szczególnym uwzględnieniem odcinka szyjnego, asystowanie przy drobnych zabiegach chirurgicznych (zszywanie ran, zakładanie drenów),
u) odbieranie porodu nagłego w warunkach pozaszpitalnych,
w) segregacja medyczna w przypadku zdarzeń masowych i katastrof,
z) podejmowanie działań profilaktycznych w celu ograniczenia skutków zdrowotnych zdarzenia,
za) przygotowywanie pacjenta i opieka medyczna podczas transportu,
8) wsparcie psychologiczne dla ratownika medycznego i poszkodowanych, a w szczególności:
a) stres (rodzaje, źródła, skutki, różnice indywidualne) w działaniach ratowniczych,
b) wpływ stresu pourazowego na stosunki międzyludzkie,
c) zespół stresu pourazowego i jego objawy,
d) sytuacje trudne w kontakcie z poszkodowanymi i ich wpływ na sprawność funkcjonowania jednostki i zbiorowości osób (zbiegowisko, tłum, publiczność), nawiązywanie kontaktu z poszkodowanym i udzielanie wsparcia psychicznego,
e) zespołowe rozwiązywania problemów – umiejętność zachowania elastyczności w zmieniających się warunkach,
f) style i techniki radzenia sobie ze stresem.

§ 9.

Pierwszy okres edukacyjny rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2008 r.

§ 10.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

MINISTER ZDROWIA


1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924).




Wersja do drukuPowrót


Data publikacji:
       2007-06-14
Opublikowany przez: Małgorzata Woźniak-Juhre

Statystyka strony: 22725 wizyt

 
 

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniania na wniosek.

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Biuletyn Informacji Publicznej
 
2001-2019 © by Ministerstwo Zdrowia.