nawigacja 

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 

budżet Działalnść lobbingowa Dziennik Urzędowy fundusze strukturalne kierownictwo kontakt leki majątek Minister Zdrowia MZ Narodowy Fundusz Zdrowia NFZ ogłoszenia Podsekretarz Stanu praca Program prac legislacyjnych projekt przetarg recepta refundacja refundowane regulamin rozporządzenie Sekretarz Stanu statut Świadczenia gwarantowane Świadczenia wysokospecjalistyczne zamówienia publiczne zdrowie

   Ustalenia z posiedzenia Kierownictwa Ministerstwa 
 

Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych



18.05.2007 pismo nr GIS-PR-020-85-7/MJ/06/07

10.07.2007 Uwagi do rozporządzenia




Przekazany do uzgodnień zewnętrznych
w dniu 18 maja 2007 roku

Termin zgłaszania uwag upływa
dnia 4 czerwca 2007 roku

Uwagi prosimy przesyłać na adres
a.kwolek@gis.gov.pl
oraz
m.jannasz@gis.gov.pl



ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia ……….. 2007 r.
w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych2)


Na podstawie art. 10 pkt 1 – 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1
Postanowienia ogólne


§ 1.

Rozporządzenie określa:
1) dopuszczalne cele stosowania w żywności substancji dodatkowych;
2) funkcje technologiczne substancji dodatkowych;
3) wykaz substancji dodatkowych (dozwolonych substancji dodatkowych), które mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane w żywności zgodnie z ich funkcjami technologicznymi, oraz szczegółowe warunki ich stosowania, w tym rodzaj środków spożywczych, do których mogą być stosowane, oraz dopuszczalne maksymalne poziomy;
4) szczegółowe wymagania w zakresie oznakowania substancji dodatkowych przeznaczonych i nieprzeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego.

§ 2.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do substancji pomagających w przetwarzaniu, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 37 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia3).

§ 3.

Dozwolonymi substancjami dodatkowymi nie są następujące składniki żywności:
1) substancje stosowane do wód przeznaczonych do spożycia przez ludzi określonych w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, butelkowanych naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód stołowych;
2) pektyna płynna, czyli produkty zawierające pektynę i pochodzące z wysuszonego miąższu jabłek, wysuszonych wytłoków z jabłek lub skórek owoców cytrusowych albo ich mieszaniny, otrzymane przez działanie rozcieńczonym kwasem, po którym następuje częściowa neutralizacja solami sodową i potasową;
3) baza gumy do żucia;
4) białe lub żółte dekstryny, prażona lub dekstrynizowana skrobia, skrobia modyfikowana działaniem kwasów lub zasad, skrobia bielona, fizycznie modyfikowana skrobia i skrobia traktowana enzymami amylolitycznymi;
5) chlorek amonu;
6) plazma krwi, żelatyna spożywcza, hydrolizaty białkowe i ich sole, białka mleka i gluten;
7) niespełniające funkcji substancji dodatkowych aminokwasy i ich sole, z wyjątkiem kwasu glutaminowego, glicyny, cysteiny i cystyny oraz ich soli;
8) kazeina i kazeiniany;
9) inulina.

§ 4.

W produkcji jednego środka spożywczego dopuszczalne jest stosowanie mieszaniny dozwolonych substancji dodatkowych, z zastrzeżeniem § 5.

§ 5.

Dozwolone substancje dodatkowe stosuje się zgodnie z ich funkcjami technologicznymi, w dawkach i na warunkach określonych w załącznikach nr 1-5 do rozporządzenia.

§ 6.

1. Maksymalne dopuszczalne poziomy dozwolonych substancji dodatkowych, określone załącznikach nr 2, 3 i 5 do rozporządzenia mają zastosowanie do gotowych do spożycia środków spożywczych, przygotowanych według instrukcji producenta.
2. Maksymalne dopuszczalne poziomy dozwolonych substancji dodatkowych, określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia mają zastosowanie do środków spożywczych wprowadzanych do obrotu, chyba, że przepisy tego załącznika do rozporządzenia stanowią inaczej.

§ 7.

1. Dozwolone substancje dodatkowe stosowane w żywności określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. Funkcje technologiczne dozwolonych substancji dodatkowych określa tabela 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia.
3. Wykaz dozwolonych substancji dodatkowych określa tabela 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia.

§ 8.

1. Dozwolone substancje dodatkowe, dla których nie zostały ustalone maksymalne, dozwolone poziomy, stosuje się w dawce najniższej, niezbędnej do osiągnięcia zamierzonego celu technologicznego, zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną i pod warunkiem, że ich stosowanie nie wprowadza konsumenta w błąd.
2. Jeżeli dla dozwolonej substancji dodatkowej nie zostały ustalone maksymalne, dozwolone poziomy, w rozporządzeniu oznacza się to znakiem „-” lub określeniem „quantum satis”.

Rozdział 2
Substancje słodzące


§ 9.

Substancje słodzące są substancjami dodatkowymi stosowanymi w żywności:
1) w celu nadania słodkiego smaku środkom spożywczym;
2) jako słodziki stołowe.

§ 10.

Dozwolone substancje dodatkowe, które mogą być stosowane w żywności oraz wprowadzane do obrotu w celu sprzedazy konsumentom finalnym jako substancje słodzące oraz warunki ich stosowania określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 11.

Użyte w załączniku nr 2 do rozporządzenia określenia oznaczają:
1) „o obniżonej wartości energetycznej” - środki spożywcze o obniżonej o co najmniej 30% wartości energetycznej w porównaniu z oryginalnymi lub podobnymi środkami spożywczymi;
2) „bez dodatku cukru” - środki spożywcze bez dodatku cukru, tzn. bez żadnego dodatku mono- lub dicukrów lub jakichkolwiek środków spożywczych o właściwościach słodzących.

§ 12.

1. Substancje słodzące, o których mowa w § 10 mogą być obecne w środkach spożywczych:
1) złożonych (wieloskładnikowych) bez dodatku cukru lub o obniżonej wartości energetycznej, w złożonych, dietetycznych środkach spożywczych stosowanych w niskokalorycznej diecie oraz w złożonych środkach spożywczych o długim okresie przechowywania, z zastrzeżeniem § 13;
2) jeżeli dany środek spożywczy (składnik) jest przeznaczony wyłącznie do produkcji złożonego środka spożywczego, który spełnia wymagania określone w rozporządzeniu.

§ 13.

Substancje słodzące nie mogą być stosowane w środkach spożywczych dla niemowląt i małych dzieci, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, w tym również w środkach spożywczych dla niemowląt i małych dzieci ze schorzeniami, chyba, że przepisy niniejszego rozporządzenia stanowią inaczej.

§ 14.

Przepisów § 9 – 13 nie stosuje się do środków spożywczych o właściwościach słodzących.

Rozdział 3
Barwniki


§ 15.

1. Barwniki są substancjami dodatkowymi nadającymi lub przywracającymi barwę środkom spożywczym. Barwniki obejmują naturalne składniki żywności oraz naturalne źródła surowcowe, normalnie same niespożywane jako żywność i nieużywane jako charakterystyczne jej składniki; barwnikami są również preparaty otrzymane ze środków spożywczych i innych naturalnych źródeł surowcowych, uzyskane w procesie fizycznej lub chemicznej ekstrakcji, w której ekstrahuje się selektywnie pigmenty względem składników odżywczych albo aromatycznych.
2. Wykaz barwników dozwolonych i warunki ich stosowania w żywności określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
3. Dozwolone są laki glinowe barwników określonych w tabeli 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

§ 16.

Barwnikami, o których mowa w § 15 nie są:
1) środki spożywcze suszone lub zagęszczone oraz składniki aromatyczne stosowane w produkcji złożonych środków spożywczych, z powodu ich właściwości aromatycznych, smakowych lub odżywczych, przy tym mające skutek barwiący jako drugorzędny, w szczególności papryka, kurkuma i szafran;
2) barwniki używane do barwienia zewnętrznych, niejadalnych części środków spożywczych, takich jak powłoki serów i osłonki wyrobów mięsnych.

§ 17.

Barwniki nie mogą być dodawane do następujących środków spożywczych, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w § 19 – 22:
1) żywności nieprzetworzonej, czyli środków spożywczych, które nie podlegały żadnemu traktowaniu powodującemu znaczącą zmianę ich oryginalnego charakteru, z wyłączeniem takich czynności, jak: podział, rozdzielenie, rozcięcie, wyjęcie kości, siekanie, obdarcie, obranie, oczyszczenie, mielenie, krojenie, mycie, trybowanie, oziębienie, mrożenie, głębokie mrożenie, zmiażdżenie albo wyłuskanie, pakowanie lub rozpakowywanie;
2) naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód stołowych w opakowaniach jednostkowych;
3) mleka, mleka półtłustego i odtłuszczonego, pasteryzowanego lub sterylizowanego (włączając sterylizację UHT), bez dodatków smakowych i aromatów;
4) mleka czekoladowego;
5) mleka fermentowanego bez dodatków smakowych i aromatów;
6) mleka zagęszczonego i mleka w proszku;
7) maślanki bez dodatków smakowych i aromatów;
8) śmietany i śmietanki oraz śmietanki w proszku bez dodatków smakowych i aromatów;
9) olejów i tłuszczów zwierzęcych lub roślinnych;
10) jaj i przetworów z jaj (jaj w proszku, mrożonej masy jajowej itp.);
11) mąki i innych produktów przemiału zbóż oraz skrobi;
12) chleba i produktów podobnych;
13) makaronów i "gnocchi";
14) cukrów, włączając wszystkie mono- i dicukry;
15) przecierów, past i koncentratów pomidorowych, pomidorów w konserwach;
16) sosów na bazie pomidorów;
17) soków owocowych i nektarów owocowych oraz soków warzywnych;
18) owoców, warzyw (włączając ziemniaki) oraz grzybów w konserwach i suszonych, owoców i warzyw (włączając ziemniaki) oraz grzybów przetworzonych;
19) dżemów ekstra, galaretek ekstra, przecieru z kasztanów jadalnych, Creme de pruneaux;
20) ryb, mięczaków i skorupiaków, mięsa, drobiu i dziczyzny oraz ich przetworów, z wyjątkiem gotowych posiłków zawierających te składniki;
21) wyrobów z kakao, mas i kuwertur czekoladowych, składników czekoladowych w wyrobach czekoladowych, polew kakaowych, mas czekoladopodobnych;
22) kawy palonej, herbaty, cykorii, ekstraktów herbaty i cykorii, herbatek owocowych i ziołowych; herbacianych, roślinnych, owocowych i zbożowych preparatów do sporządzania naparów oraz mieszanek i mieszanek instant wszystkich wyszczególnionych produktów;
23) soli, zamienników soli, przypraw naturalnych (ziołowych i korzennych) i mieszanek tych przypraw;
24) wyrobów winiarskich gronowych określonych w art. 3 ustawy z dnia 22 stycznia 2004 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich oraz obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr 34, poz. 292);
25) Korn, Kornbrand, napojów spirytusowych owocowych określonych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1014/90 z dnia 24 kwietnia 1990 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy wykonawcze dla definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych (Dz.Urz.UE L 105 z 25.04.1990, str. 9, Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 10, str. 64) oraz rozporządzeniem Rady (EWG) NR 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiającym ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych (Dz.Urz.UE L 160 z dnia 12.06.1989, str. 1, Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 9, str. 59) wódek naturalnych z owoców, Ouzo, Grappa, Tsikoudia z Krety, Tsipouro z Macedonii, Tsipouro z Tessaly, Tsipouro z Tyrnavos, wódki naturalnej z wytłoków winogron Marque narodowej luksemburskiej, wódki naturalnej żytniej Marque narodowej luksemburskiej, London gin;
26) Sambuca, Maraschino i Mistra;
27) Sangria, Clarea i Zurra;
28) octu winnego;
29) żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci;
30) miodu pszczelego;
31) słodu i przetworów słodowych;
32) dojrzewających i niedojrzewających serów bez dodatków smakowych;
33) wyrobów z tłuszczu z mleka owczego i koziego;

§ 18.

1. Barwniki mogą być obecne w następujących środkach spożywczych:
1) złożonych (wieloskładnikowych), z wyjątkiem środków spożywczych wymienionych w § 17 oraz jeżeli barwniki są dozwolone do jednego ze składników, które tworzą złożony środek spożywczy;
2) jeśli dany środek spożywczy (składnik) jest przeznaczony wyłącznie do produkcji złożonego środka spożywczego, który spełnia wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu.
2. Maksymalne dawki dozwolonych barwników oznaczają dawkę substancji barwiącej zawartej w preparacie barwiącym.

§ 19.

1. Barwniki dozwolone, które mogą być stosowane na zasadzie quantum satis do środków spożywczych określonych w tabeli 4 oraz do pozostałych środków spożywczych, określa tabela 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2
2. Barwniki, o których mowa w ust. 1 nie mogą być stosowane do środków spożywczych określonych w § 17 oraz w tabeli 5 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

§ 20.

1. Barwniki, które mogą być użyte pojedynczo lub łącznie, do środków spożywczych, określonych w tabeli 4, w maksymalnych dawkach określonych w tej tabeli, określa tabela 3 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
2. Środki spożywcze, do których mogą być stosowane barwniki określone w tabeli 3 określa labela 4.
3. Barwniki, o których mowa w ust. 2 można stosować do środków spożywczych określonych w tabeli 4 pod warunkiem, że ilości każdego z barwników: E 110, E 122, E 124 i E 155 nie mogą przekraczać 50 mg/kg lub 50 mg/l.

§ 21.

Środki spożywcze, do których mogą być stosowane tylko niektóre dozwolone barwniki określa tabela 5 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

§ 22.

Barwniki dozwolone tylko do niektórych zastosowań określa tabela 6 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

§ 23.

Do znakowania produktów mięsnych, w tym do znakowania przydatności mięsa do spożycia, stosuje się wyłącznie barwniki o numerach: E 129, E 133, E 155 lub mieszaninę barwników E 129 i E 133.

§ 24.

Do ozdabiania (dekoracji) skorupek jaj (np. pisanki wielkanocne) oraz do stemplowania skorupek jaj stosuje się wyłącznie dozwolone barwniki określone w tabeli 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

§ 25.

W celu sprzedaży konsumentom finalnym mogą być wprowadzane do obrotu barwniki określone w tabeli 1 załącznika nr 3 do rozporzadzenia, z wyjątkiem barwników o numerach: E 123, E 127, E 128, E 154, E 160b, E 161g, E 173 i E 180.

Rozdział 4
Substancje dodatkowe inne niż substancje słodzące i barwniki


§ 26.

Dozwolonymi substancjami dodatkowymi innymi niż substancje słodzące i barwniki są następujące substancje:
1) substancje konserwujące - przedłużające trwałość środków spożywczych poprzez zabezpiecze nie ich przed rozkładem spowodowanym przez drobnoustroje;
2) przeciwutleniacze - przedłużające trwałość środków spożywczych poprzez zabezpieczenie ich przed rozkładem spowodowanym przez utlenianie, takim jak jełczenie tłuszczu i zmiany barwy;
3) kwasy - zwiększające kwasowość środków spożywczych lub wnoszące do nich kwaśny smak;
4) regulatory kwasowości - zmieniające lub ustalające kwasowość środków spożywczych;
5) stabilizatory - umożliwiające utrzymanie odpowiednich fizycznych lub chemicznych właściwości środka spożywczego; obejmują: substancje ułatwiające utrzymanie jednolitej dyspersji dwóch lub więcej niemieszających się substancji w środkach spożywczych, substancje, które stabilizują, zachowują lub intensyfikują istniejącą barwę środków spożywczych, oraz substancje, które zwiększają zdolność wiązania środków spożywczych, włączając w to tworzenie wiązań poprzecznych pomiędzy białkami umożliwiających związanie kawałków środka spożywczego i otrzymanie produktu rekonstytuowanego;
6) emulgatory - umożliwiające utworzenie lub utrzymanie jednolitej mieszaniny dwóch lub więcej wzajemnie niemieszających się faz, takich jak olej i woda, w środkach spożywczych;
7) sole emulgujące, które zmieniają białka zawarte w serze w formę zdyspergowaną i w związku z tym powodują jednorodne rozmieszczenie tłuszczu i innych składników;
8) zagęstniki - zwiększające lepkość środka spożywczego;
9) substancje żelujące - nadające środkom spożywczym konsystencję przez tworzenie żelu;
10) substancje wzmacniające smak i zapach - uwydatniające istniejący smak lub zapach środków spożywczych;
11) skrobie modyfikowane, które są otrzymane w wyniku działania jednego lub więcej czynników chemicznych na skrobie spożywcze, w tym skrobie bielone, skrobie poddane działaniu kwasów lub zasad, skrobie modyfikowane fizycznie lub enzymatycznie;
12) substancje wypełniające, które przyczyniają się do wypełnienia środków spożywczych bez istotnego wpływu na ich dostępną wartość energetyczną;
13) substancje wiążące (teksturotwórcze) - powodujące lub utrzymujące jędrność lub kruchość tkanek owoców i warzyw, lub współdziałające z substancjami żelującymi w utworzeniu lub wzmocnieniu żelu;
14) substancje utrzymujące wilgotność - zapobiegające wysychaniu środka spożywczego poprzez przeciwdziałanie wpływom atmosferycznym, posiadające niski stopień wilgotności lub ułatwiające rozpuszczanie się proszku w środowisku wodnym;
15) substancje spulchniające (zwiększające objętość) - uwalniające gaz, a tym samym zwiększające objętość ciasta;
16) substancje do stosowania na powierzchnię (substancje glazurujące), które po zastosowaniu na zewnętrzną powierzchnię środka spożywczego tworzą warstwę ochronną lub błyszczący wygląd;
17) substancje przeciwzbrylające - zapobiegające zlepianiu się poszczególnych cząstek środka spożywczego;
18) nośniki - używane do rozpuszczania, rozcieńczania, dyspergowania lub innego fizycznego modyfikowania dozwolonych substancji dodatkowych bez zmiany ich funkcji technologicznej (i które same nie wywołują działania technologicznego), w celu ułatwienia posługiwania się nimi, zastosowania lub użytkowania;
19) gazy do pakowania (inne niż powietrze) - wprowadzane do opakowania przed, w czasie lub po umieszczeniu środka spożywczego w tym opakowaniu;
20) gazy nośne (gazowe środki wypierające inne niż powietrze), które ułatwiają wypchnięcie środka spożywczego z pojemnika lub powodują uzyskanie odpowiedniej konsystencji środka spożywczego;
21) substancje pianotwórcze - umożliwiające utworzenie jednolitej dyspersji fazy gazowej w ciekłych lub stałych środkach spożywczych;
22) substancje przeciwpianotwórcze (substancje zapobiegające pienieniu), które chronią przed lub zmniejszają powstawanie piany;
23) sekwestranty, które tworzą związki chemiczne z jonami metali;
24) środki do przetwarzania mąki (polepszacze), inne niż emulgatory, które dodane do mąki lub ciasta polepszają jej wartość wypiekową.

§ 27.

1. Dozwolone substancje dodatkowe określone w § 26 mogą być obecne w następujących środkach spożywczych:
1) złożonych (wieloskładnikowych), z wyjątkiem środków spożywczych określonych w § 28 ust.3 i w § 29, jeżeli substancja dodatkowa jest dozwolona do jednego ze składników, które tworzą złożony środek spożywczy;
2) środkach spożywczych, do których został dodany aromat, określony w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, jeżeli substancja dodatkowa jest dozwolona do aromatu zgodnie z rozporządzeniem i jest ona wprowadzona do środka spożywczego wraz z aromatem, pod warunkiem, że substancja dodatkowa nie pełni funkcji technologicznej w finalnym środku spożywczym;
3) przeznaczonych wyłącznie do produkcji złożonego środka spożywczego, spełniającego wymagania określone w rozporządzeniu.
2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt i środków spożywczych uzupełniających obejmujących produkty zbożowe przetworzone i inne środki spożywcze dla niemowląt i małych dzieci, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, chyba, że przepisy rozporządzenia stanowią inaczej.
3. Zawartość substancji dodatkowych w aromatach powinna być ograniczona do ilości minimalnej, koniecznej do zagwarantowania bezpieczeństwa i jakości aromatów oraz do ułatwienia ich przechowywania.
4. Obecność substancji dodatkowych w aromatach nie może wprowadzać w błąd konsumenta lub stanowić ryzyka dla jego zdrowia.
5. W przypadku, gdy substancja dodatkowa jest obecna w środku spożywczym w wyniku dodatku aromatu i pełni funkcję technologiczną w środku spożywczym, powinna być ona traktowana jako substancja dodatkowa zastosowana do środka spożywczego, a nie do aromatu.

§ 28.

1. Dozwolone substancje dodatkowe, inne niż substancje słodzące i barwniki oraz warunki ich stosowania w żywności określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
2. Substancje dodatkowe, inne niż substancje słodzące i barwniki, ogólnie dozwolone do stosowania w żywności zgodnie z zasadą quantum satis określa tabela 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz § 29.
3. Substancji dodatkowych, o których mowa w ust. 2, z wyjątkami określonymi w załączniku nr 4 do rozporządzenia, nie stosuje się do:
1) żywności nieprzetworzonej;
2) miodu pszczelego;
3) niezemulgowanych olejów i tłuszczów pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego;
4) masła;
5) mleka pasteryzowanego i sterylizowanego, włączając sterylizację UHT, w tym mleka pełnego, półtłustego i odtłuszczonego; pasteryzowanej śmietanki oraz śmietany niepoddanej obróbce termicznej;
6) fermentowanych przetworów mlecznych zawierających żywe kultury bakterii, niearomatyzowanych i bez dodatków smakowych;
7) naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód stołowych;
8) kawy, z wyjątkiem aromatyzowanej kawy instant i ekstraktów kawy;
9) herbaty w liściach niearomatyzowanej;
10) cukru (cukru białego), cukru ekstra białego (cukru rafinowanego), cukru przemysłowego, płynnego cukru (roztworu cukru), płynnego cukru inwertowanego (roztworu cukru inwertowanego), syropu cukru inwertowanego, syropu glukozowego, syropu glukozowego w proszku, jednowodnej glukozy (jednowodnej dekstrozy), bezwodnej glukozy (bezwodnej dekstrozy);
11) suchych makaronów, z wyjątkiem makaronów bezglutenowych lub makaronów przeznaczonych do diet niskobiałkowych, zgodnie z rozporządzeniem MZ…..
12) maślanki naturalnej niearomatyzowanej lub bez dodatków smakowych, z wyjątkiem maślanki sterylizowanej.

§ 29.

Środki spożywcze, do których wolno stosować ograniczoną liczbę dozwolonych substancji dodatkowych, wymienionych w tabeli 1, określa tabela 2 załącznika nr 4 do rozporządzenia.

§ 30.

1. Sorbiniany, benzoesany i para-hydroksybenzoesany warunkowo dozwolone do stosowania w żywności określa tabela 3 załącznika nr 4do rozporządzenia.
2. Środki spożywcze, do których mogą być stosowane sorbiniany, benzoesany i para-hydroksybenzoesany określone w tabeli 3, określa tabela 4 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
3. Dwutlenek siarki i siarczyny warunkowo dopuszczone do stosowania w żywności, określa tabela 5 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
4. Środki spożywcze, do których mogą być stosowane dwutlenek siarki i siarczyny określone w tabeli 5, określa tabela 6 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
5. Inne konserwanty, dla których określa się maksymalną dawkę w środku spożywczym, określa tabela 7 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
6. Inne konserwanty, dla których określa się ilości wprowadzone w trakcie produkcji oraz ich pozostałości w środku spożywczym, określa tabela 8 załącznika nr4 do rozporządzenia.
7. Inne przeciwutleniacze oraz ich zastosowanie w środkach spożywczych określa tabela 9 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
8. Inne dozwolone substancje dodatkowe i ich zastosowanie w środkach spożywczych określa tabela 10 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
9. Nośniki stosowane do dozwolonych substancji dodatkowych określa tabela 11 załącznika nr 4 do rozporządzenia.

Rozdział 5
Substancje dodatkowe
stosowane w produkcji żywności dla niemowląt i małych dzieci


§ 31.

1. Preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i środki spożywcze uzupełniające obejmujące produkty zbożowe przetworzone i inne środki spożywcze dla niemowląt i małych dzieci, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, mogą zawierać E 414 (guma arabska, guma akacjowa) i E 551 (dwutlenek krzemu) w wyniku dodatku preparatów odżywczych zawierających E 414 w ilości nie większej niż 150 g/kg i E 551 w ilości nie większej niż 10 g/kg oraz E 421 (mannitol), jeżeli jest on użyty jako nośnik witaminy B12 (nie mniej niż jedna część witaminy B12 na 1.000 części mannitolu).
2. Zawartość substancji E 414 w produkcie gotowym do spożycia nie może przekraczać 10 mg/kg.

§ 32.

1. Preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i środki spożywcze uzupełniające, obejmujące produkty zbożowe przetworzone i inne środki spożywcze przeznaczone dla niemowląt i małych dzieci, mogą zawierać sól sodową oktenylobursztynianu skrobiowego E 1450 w wyniku dodatku preparatów witaminowych lub preparatów zawierających wielonienasycone kwasy tłuszczowe.
2. Ilość E 1450 w produkcie gotowym do spożycia, wniesiona z preparatami witaminowymi, nie może przekraczać 100 mg/kg, a wniesiona z preparatami zawierającymi wielonienasycone kwasy tłuszczowe - 1.000 mg/kg.

§ 33.

1. Preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i środki spożywcze uzupełniające, obejmujące produkty zbożowe przetworzone i inne środki spożywcze dla niemowląt i małych dzieci, mogą zawierać E 301 (L-askorbinian sodu), stosowanego w dawce quantum satis, przy powlekaniu preparatów odżywczych zawierających wielonienasycone kwasy tłuszczowe.
2. Zawartość E 301 w produkcie gotowym do spożycia nie może przekraczać 75 mg/l.

§ 34.

Do produkcji przetworów mlecznych ukwaszanych, przeznaczonych do początkowego żywienia niemowląt o dobrym stanie zdrowia, mogą być używane niechorobotwórcze kultury bakterii kwasu mlekowego L(+).

§ 35.

Jeżeli więcej niż jedna z substancji E 322, E 471, E 472c i E 473 jest dodana do środka spożywczego przeznaczonego do początkowego żywienia niemowląt, to maksymalny poziom zawartości każdej z tych substancji w produkcie zostaje pomniejszony o część równą zawartości wszystkich pozostałych substancji razem w tym produkcie.

§ 36.

Do produkcji przetworów mlecznych ukwaszanych, przeznaczonych do dalszego żywienia niemowląt o dobrym stanie zdrowia, mogą być używane niechorobotwórcze kultury bakterii kwasu mlekowego L(+).

§ 37.

Jeżeli więcej niż jedna z substancji E 322, E 471, E 472c i E 473 jest dodana do środka spożywczego przeznaczonego do dalszego żywienia niemowląt, to maksymalny poziom zawartości każdej z tych substancji w tym produkcie zostaje pomniejszony o część równą zawartości wszystkich pozostałych substancji razem w tym produkcie.

§ 38.

Jeżeli więcej niż jedna z substancji E 407, E 410 i E 412 jest dodana do środka spożywczego przeznaczonego do dalszego żywienia niemowląt, to maksymalny poziom ustalony dla każdej z tych substancji w tym środku spożywczym musi być obniżony odpowiednio o łączną zawartość pozostałych dwóch substancji.

§ 39.

1. Dozwolone substancje dodatkowe i warunki ich stosowania do żywności dla niemowląt i małych dzieci określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.
2. Maksymalne dawki dozwolonych substancji dodatkowych, stosowanych w produkcji preparatów przeznaczonych do początkowego żywienia niemowląt o dobrym stanie zdrowia, określa tabela 1 załącznika nr 5 do rozporządzenia.
3. Maksymalne dawki dozwolonych substancji dodatkowych, stosowanych w produkcji preparatów przeznaczonych do dalszego żywienia niemowląt o dobrym stanie zdrowia, określa tabela 2 załącznika nr 5 do rozporządzenia.
4. Maksymalne dawki dozwolonych substancji dodatkowych, stosowanych w produkcji środków spożywczych uzupełniających dla niemowląt i małych dzieci o dobrym stanie zdrowia, określa tabela 3 załącznika nr 5 do rozporządzenia.

§ 40.

W produkcji żywności dla niemowląt i małych dzieci, przeznaczonej do specjalnych celów medycznych, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, stosuje się dozwolone substancje dodatkowe, o których w § 31 – 39, z wyjątkiem substancji E 333 i E 341, oraz substancje, o których mowa w § 41.

§ 41.

Maksymalne dawki dozwolonych substancji dodatkowych stosowanych do żywności dla niemowląt i małych dzieci, przeznaczonej do specjalnych celów medycznych oraz uwarunkowania szczegółowe określa tabela 4 załącznika nr 5 do rozporządzenia.

Rozdział 6
Wymagania w zakresie znakowania dozwolonych substancji dodatkowych


§ 42.

1. Na opakowaniach i pojemnikach dozwolonych substancji dodatkowych, nieprzeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego, sprzedawanych odrębnie lub w mieszaninach, umieszcza się, w miejscach łatwo widocznych, czytelne i nie dające się usunąć następujące informacje:
1) nazwę i numer każdej substancji określone w tabeli 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia albo, w przypadku braku takich danych, precyzyjny opis substancji umożliwiający jej jednoznaczne określenie;
2) wyszczególnienie, w porządku wagowym zmniejszającym się, każdej z substancji w produkcie;
3) nazwę dozwolonej substancji dodatkowej i wyszczególnienie, w porządku wagowym zmniejszającym się, każdego dodatku w produkcie - jeżeli substancje dodatkowe zawierają inne substancje, materiały lub składniki żywności ułatwiające przechowywanie, sprzedaż, standaryzację, rozcieńczanie lub rozpuszczanie dozwolonej substancji dodatkowej lub ich mieszanin;
4) oznaczenie "do stosowania w żywności" lub "do ograniczonego stosowania w żywności", albo dokładniejszy opis przeznaczenia do żywności;
5) w przypadku, gdy jest to niezbędne, specjalne warunki przechowywania i stosowania;
6) wskazówki dotyczące stosowania, jeżeli ich pominięcie mogłoby spowodować nieprawidłowe zastosowanie dozwolonej substancji dodatkowej;
7) oznaczenie umożliwiające identyfikację partii lub serii;
8) dane identyfikujące podmiot działający na rynku spożywczym, który produkuje lub pakuje substancje dodatkowe lub, jeżeli jego działalność jest zarejestrowana w państwie członkowskim Unii Europejskiej, wprowadza te substancje do obrotu, obejmujące nazwę lub firmę, a w przypadku podmiotu niebedącego przedsiębiorcą nazwę (imię i nazwisko), oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania;
9) wykaz procentowej zawartości każdego składnika podlegającego ograniczeniu ilościowemu w żywności lub odpowiednią informację o składzie, pozwalającą nabywcy na dostosowanie się do przepisów mających zastosowanie do danego środka spożywczego; jeżeli to samo ograniczenie ilościowe ma zastosowanie do grupy składników stosowanych pojedynczo lub łącznie, można podać jedną wartość procentową dotyczącą takich składników;
10) masę netto.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, podaje się w języku łatwo zrozumiałym dla odbiorcy, o ile nie zostały podjęte inne działania w celu poinformowania odbiorcy.
3. W przypadku umieszczenia w dobrze widocznym miejscu na opakowaniu lub pojemniku zawierającym dozwoloną substancję dodatkową oznaczenia "przeznaczone do produkcji środków spożywczych, a nie do sprzedaży detalicznej", obowiązek podania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 6 - 9 dotyczy tylko dokumentów związanych z daną przesyłką, dostarczanych wraz z dostawą lub przed nią.

§ 43.

1. Opakowania i pojemniki dozwolonych substancji dodatkowych przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego muszą zawierać następujące widoczne, czytelne i nieusuwalne informacje:
1) nazwę oraz numer danej substancji dodatkowej określone w tabeli 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia, albo, jeśli nie zostały one określone, szczegółowy opis substancji pozwalający na odróżnienie jej od substancji, z którymi mogłaby być ona pomylona;
2) informacje, o których mowa w § 42 ust. 1 pkt 2 – 8 i 10;
3) datę minimalnej trwałości;
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, podaje się w języku łatwo zrozumiałym dla odbiorcy, o ile nie zostały podjęte inne działania w celu poinformowania odbiorcy.

§ 44.

1. W oznakowaniu słodzików stołowych, o których mowa w § 9 pkt 2, należy podawać określenie „stołowe słodziki na bazie…..”, z podaniem nazwy substancji słodzącej wchodzącej w ich skład.
2. Oznakowanie stołowych słodzików zawierających alkohole wielowodorotlenowe (poliole), lub aspartam, lub sól aspartamu i acesulfamu, musi zawierać następujące ostrzeżenia:
1) alkohole wielowodorotlenowe (poliole): „spożycie w nadmiernych ilościach może mieć efekt przeczyszczający”;
2) aspartam lub sól aspartamu i acesulfamu: „zawiera źródło fenyloalaniny”.


Rozdział 7
Przepisy przejściowe i końcowe


§ 45.

Środki spożywcze niespełniające wymagań określonych rozporządzeniem mogą być wprowadzane do obrotu nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2007 r.

§ 46.

Zmiany przepisów rozporządzenia, które wchodzą w życie z dniem 15 lutego 2008 r. określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

§ 47.

W zakresie określonym niniejszym rozporządzeniem traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych i substancji pomagających w przetwarzaniu (Dz. U. Nr Nr 94, poz. 933 oraz z 2005 r. Nr 79, poz. 693).

§ 48.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Zdrowia


1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131, poz. 924).
2) Rozporządzenie wdraża postanowienia:
1) dyrektywy Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użytku w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 40 z 11.02.1989, str. 27; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 13, t. 9, str. 311, z późn. zm.),
2) Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/34/WE z dnia 30 czerwca 1994 r. zmieniającej dyrektywę 89/107/EWG o ujednoliceniu przepisów prawa Państw Członkowskich w zakresie substancji dodatkowych do żywności, dopuszczonych do stosowania w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia dla ludzi (Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 1),
3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/35/WE z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 13, t. 13, str. 288, z późn. zm.),
4) dyrektywy 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 13; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 13, t. 13, str. 298),
5) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 61 z 18.03.1995, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 13, t. 15, str. 50, z późn. zm.),
6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/83/WE z dnia 19 grudnia 1996 r. zmieniającej dyrektywę 94/35/WE o substancjach słodzących przeznaczonych do stosowania w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 48 z 19.02.1997, str. 16),
7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/85/WE z dnia 19 grudnia 1996 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE o substancjach dodatkowych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 86 z 28.03.1997, str. 4),
8) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/72/WE z dnia 15 października 1998 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE o substancjach dodatkowych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 295 z 04.11.1998, str. 18),
9) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/5/WE z dnia 12 lutego 2001 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE o substancjach dodatkowych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 52 z 22.02.2001, str. 19),
10) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/52/WE z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE w zakresie warunków stosowania substancji dodatkowej E 425 konjac (Dz. Urz. WE L 178 z 17.07.2003, str. 23),
11) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/114/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE o substancjach dodatkowych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 24 z 29.01.2004, str. 58),
12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/115/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniającej dyrektywę 94/35/WE o substancjach słodzących przeznaczonych do stosowania w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 24 z 29.01.2004, srt. 65).
13) m) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/52/WE z dnia 5 lipca 2006 r. zmieniająca dyrektywę 95/2/WE w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące oraz dyrektywę 94/35/WE w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 204 z 26.07.2006, srt. 10).

3) Substancje pomagające w przetwarzaniu można stosować w produkcji żywności, gdy ich użycie jest technologicznie uzasadnione, pod warunkiem, że nie spowoduje ono zagrożenia dla zdrowia lub zycia człowieka.


Załączniki do projektu rozporzadzenia od nr 1 do nr 6



Uzasadnienie


Projekt rozporządzenia jest wykonaniem upoważnienia zawartego art. 10 pkt 1 – 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225).

Projekt rozporządzenia wdraża postanowienia:
dyrektywy Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użytku w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 40 z 11.02.1989, str. 27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 13, t. 9, str. 311),,
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/35/WE z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 3, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 13, t. 13, str. 288),
dyrektywy 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 13; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 13, t. 13, str. 298),
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 61 z 18.03.1995, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 13, t. 15, str. 50).

Projekt rozporządzenia określa dopuszczalne cele stosowania w żywności substancji dodatkowych oraz ich funkcje technologiczne. Ponadto projekt rozporządzenia określa wykaz substancji dodatkowych (dozwolonych substancji dodatkowych), które mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane w żywności zgodnie z ich funkcjami technologicznymi oraz szczegółowe warunki ich stosowania, w tym rodzaj środków spożywczych, do których mogą być stosowane oraz dopuszczalne maksymalne dawki.

Z uwagi na znaczną ilość zmian przepisów rozporządzenia, które wejdą w życie z dniem 15 lutego 2008 r., zmiany te, ze względów praktycznych, określone zostały w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

W związku z tym, że zakres regulacji objętej projektowanym rozporządzeniem tylko w części obejmuje zakres rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych i substancji pomagających w przetwarzaniu (Dz. U. Nr 94, poz. 933 oraz z 2005 r. Nr 79, poz. 693), trwają równoległe prace legislacyjne nad projektem rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie rozpuszczalników ekstrakcyjnych, które mogą być stosowane w produkcji żywności oraz nad projektem rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie stosowania oraz oznakowania aromatów. Te trzy projektowane rozporządzenia zastąpią rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 kwietnia 2004 r. Zgodnie z uwagą zgłoszoną przez Departament Prawny Ministerstwa Zdrowia rozporządzenia te wejdą w życie w jednym terminie. Przyjęcie takiego rozwiązania jest uzasadnione tym, aby całość materii (regulowanej dotychczas przez wyżej wymienione Ministra Zdrowia z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych i substancji pomagających w przetwarzaniu (Dz. U. Nr 94, poz. 933 oraz z 2005 r. Nr 79, poz. 693)), objęta trzema projektami rozporządzeń zaczęła obowiązywać w tej samej dacie.

Projektowane rozporządzenie nie podlega procedurze notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039, z późn. zm.).

Projektowane rozporządzenie nie spowoduje skutków finansowych dla budżetu państwa.
Projekt rozporządzenia jest zgodny z prawem UE.




Ocena Skutków Regulacji
projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych



1. Podmioty, na które oddziałują projektowane regulacje.
Projektowane rozporządzenie obejmuje zakresem regulacji producentów żywności i podmioty wprowadzające do obrotu żywność.

2. Wyniki przeprowadzonych konsultacji społecznych.
W ramach konsultacji projekt zostanie przekazany związkom i zrzeszeniom przedsiębiorców branży spożywczej zajmujących się produkcją i obrotem żywnością, w tym Radzie Gospodarki Żywnościowej oraz organizacjom konsumentów – Radzie Krajowej Federacji Konsumentów, Stowarzyszeniu Konsumentów Polskich i Stowarzyszeniu Ochrony Zdrowia Konsumentów. Wyniki konsultacji zostaną omówionej w niniejszej ocenie po ich zakończeniu.
Projekt zostanie również opublikowany na stronach Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Zdrowia.

3. Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego.
Projektowane regulacje nie będą miały wpływu na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego.

4. Wpływ regulacji na rynek pracy.
Regulacje zaproponowane w projekcie rozporządzenia nie będą miały wpływu na rynek pracy.

5. Wpływ regulacji na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość.
Projektowane regulacje nie będą miały wpływu na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość.

6. Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionalny.
Regulacje zaproponowane w projekcie rozporządzenia nie będą miały wpływu na sytuację i rozwój regionalny.

7. Wpływ regulacji na zdrowie ludzi.
Projektowane regulacje zapewnią odpowiednie wymagania zdrowotne dotyczące stosowania substancji dodatkowych w produkcji żywności. Tym samym pozytywnie wpłyną na stan zdrowia społeczeństwa.





Wersja do drukuPowrót


Data publikacji:
       2007-05-18
Opublikowany przez: Małgorzata Woźniak-Juhre

Statystyka strony: 11003 wizyt

 
 

Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniania na wniosek.

Informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku.

Biuletyn Informacji Publicznej
 
2001-2019 © by Ministerstwo Zdrowia.