Ustalenia z posiedzenia Kierownictwa Ministerstwa 
 

PROJEKT USTAWY o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej


15.01.2007r. Uwagi i propozycje zgłoszone do projektu
w trakcie uzgodnień zewnętrznych




Przekazany do uzgodnień zewnętrznych
w dniu 30 listopada 2006 roku

Termin zgłaszania uwag upływa
w dniu 30 grudnia 2006 roku

Uwagi prosimy przesyłać na adres
a.widarska@mz.gov.pl



Projekt 27.11.2006 r.



Ustawa
z dnia……………………
o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej



Art. 1.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm. 1)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 18 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Zakład udostępnia dokumentację, o której mowa w ust. 1:
1) pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu bądź osobie upoważnionej przez pacjenta,
2) zakładom opieki zdrowotnej, jednostkom organizacyjnym tych zakładów i osobom wykonującym zawód medyczny poza zakładami opieki zdrowotnej, jeżeli dokumentacja ta jest niezbędna do zapewnienia ciągłości świadczeń zdrowotnych,
3) właściwym do spraw zdrowia organom państwowym oraz organom samorządów zawodów medycznych w zakresie niezbędnym do wykonywania kontroli i nadzoru,
4) ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, sądom i prokuraturom oraz sądom i rzecznikom odpowiedzialności zawodowej, w związku z prowadzonym postępowaniem,
5) uprawnionym na mocy odrębnych ustaw organom i instytucjom, jeżeli badanie zostało przeprowadzone na ich wniosek,
6) organom rentowym oraz zespołom do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, w związku z prowadzonym przez nie postępowaniem,
7) podmiotom prowadzącym rejestry usług medycznych, w zakresie niezbędnym do prowadzenia tych rejestrów,
8) zakładom ubezpieczeń na zasadach określonych w przepisach o działalności ubezpieczeniowej,
9) osobom wykonującym zawód medyczny lekarza, lekarza dentysty albo pielęgniarki, będącym wizytatorami ośrodka akredytacyjnego, o którym mowa w art. 18c ust. 3, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia procedury oceniającej zakład opieki zdrowotnej.”;
2) art. 18c otrzymuje brzmienie:
„Art. 18c.
1. Zakład opieki zdrowotnej może wystąpić z wnioskiem o potwierdzenie spełniania standardów jakości w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania zakładu, określonych przez Radę Akredytacyjną, zwaną dalej „Radą”, i podawanych do publicznej wiadomości na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia.
2. Potwierdzenie spełniania standardów jakości w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania zakładu, zwane dalej „potwierdzeniem”, wydaje minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Rady, w formie certyfikatu akredytacyjnego, na podstawie ustalonych przez Radę wymagań, po przeprowadzeniu procedury oceniającej zakład opieki zdrowotnej, zwanej dalej „procedurą oceniającą”.
3. Procedurę oceniającą przeprowadza ośrodek akredytacyjny, będący jednostką podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwą w zakresie monitorowania jakości świadczeń zdrowotnych.
4. Procedura oceniająca polega na dokonaniu przeglądu zakładu opieki zdrowotnej, z którego jest sporządzany raport ze wskazaniem spełnionych i niespełnionych standardów, o których mowa w ust. 1.
5. Raport, o którym mowa w ust. 4, jest udostępniany kierownikowi zakładu opieki zdrowotnej, w którym przeprowadza się procedurę oceniającą. Kierownik zakładu, w terminie 14 dni od otrzymania raportu, może wnieść do niego zastrzeżenia.
6. W przypadku wniesienia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 5, ośrodek akredytacyjny może je uwzględnić i dokonać niezbędnych korekt w raporcie, a w przypadku ich nieuwzględnienia dołącza je wraz ze swoim stanowiskiem do raportu, który jest przekazywany Radzie.
7. W przypadku, gdy zakład opieki zdrowotnej nie spełnia standardów, o których mowa w ust. 1, na wniosek Rady, minister właściwy do spraw zdrowia na piśmie odmawia wydania potwierdzenia.
8. W przypadku, o którym mowa w ust. 7, zakład opieki zdrowotnej może wnieść sprzeciw do ministra właściwego do spraw zdrowia. Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje zakładowi opieki zdrowotnej tylko raz.
9. Po rozpatrzeniu sprzeciwu minister właściwy do spraw zdrowia może wydać potwierdzenie, jeżeli uzna sprzeciw za zasadny.
10. Zakład opieki zdrowotnej może otrzymać potwierdzenie każdorazowo na okres nie dłuższy niż 3 lata.
11. Koszty przeprowadzenia procedury oceniającej, w tym przygotowania i przeprowadzenia przeglądów oraz opracowania raportu ponosi zakład opieki zdrowotnej, wnioskujący o wydanie potwierdzenia. Jeżeli obowiązek uzyskania potwierdzenia wynika z odrębnych przepisów, procedurę tę przeprowadza się bezpłatnie, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.”;
3) po art. 18c dodaje się art. 18ca w brzmieniu:
„Art. 18ca.
1. Rada składa się z nie więcej niż 12 osób, powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia, spośród przedstawicieli samorządów zawodów medycznych i organizacji społecznych, których działalność statutowa polega na działaniu na rzecz poprawy jakości w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej.
2. Kadencja członków Rady trwa 4 lata licząc od dnia ich powołania. Członkowie Rady pełnią swoje funkcje do czasu powołania ich następców.
3. W przypadku odwołania członka Rady lub jego śmierci przed upływem kadencji, minister właściwy do spraw zdrowia powołuje nowego członka Rady na okres do końca tej kadencji.
4. Ta sama osoba nie może być członkiem Rady więcej niż przez dwie kadencje.
5. Minister właściwy do spraw zdrowia może odwołać członka Rady przed upływem kadencji w przypadku:
1) zrzeczenia się funkcji,
2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji,
3) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego,
4) nieusprawiedliwionej nieobecności na co najmniej 3 posiedzeniach Rady,
5) na wniosek co najmniej 6 członków Rady,
6) działania niezgodnego z celami, dla których Rada została powołana.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia wskazuje spośród członków Rady przewodniczącego, a Rada wybiera zastępców przewodniczącego oraz ustala regulamin organizacyjny. Regulamin organizacyjny Rady zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.
7. Członek Rady jest obowiązany do złożenia ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, oświadczenia zawierającego dane o:
1) wszystkich zajmowanych lub pełnionych stanowiskach i zajęciach, z tytułu których pobiera wynagrodzenie oraz o wykonywanej działalności gospodarczej,
2) zajmowanych lub pełnionych stanowiskach i zajęciach, w tym w zakładach opieki zdrowotnej, nawet wówczas, gdy z tego tytułu nie pobiera żadnych świadczeń pieniężnych,
3) faktach materialnego wspierania działalności publicznej prowadzonej przez składającego oświadczenie,
4) darowiźnie otrzymanej od podmiotów krajowych lub zagranicznych, jeżeli jej wartość przekracza 50% minimalnego wynagrodzenia pracowników za pracę,
5) innych uzyskanych korzyściach, o wartościach większych niż wskazane w pkt 4, niezwiązanych z zajmowaniem stanowisk lub wykonywaniem zajęć albo pracy zawodowej, o których mowa w pkt 1,
6) uczestnictwie w organach fundacji, spółek handlowych lub spółdzielni, nawet wówczas, gdy z tego tytułu nie pobiera się żadnych świadczeń pieniężnych.
8. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7, zawiera również dane dotyczące współmałżonka członka Rady.
9. Oświadczenie jest składane, za ostatni rok kalendarzowy, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następnego.
10. Oświadczenie jest przechowywane przez 10 lat od dnia złożenia, z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych.
11. Członek Rady podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, jeżeli między nim a zakładem opieki zdrowotnej składającym wniosek o potwierdzenie, zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. O wyłączeniu rozstrzyga przewodniczący Rady na wniosek lub z urzędu.
12. Działalność Rady jest finansowana z budżetu państwa, z części będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia.
13. Członkom Rady przysługuje miesięczne wynagrodzenie ryczałtowe.
14. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy skład oraz tryb powoływania członków Rady,
2) minimalne wymagania dla kandydatów na członków Rady,
3) szczegółowe zadania oraz tryb działania Rady,
4) szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania procedury oceniającej,
5) wzór potwierdzenia, o którym mowa w art. 18c ust. 2
- uwzględniając konieczność zapewnienia bezstronności i rzetelności przeprowadzenia procedury oceniającej,
6) wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 13, uwzględniając konieczność nieprzekroczenia przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski.”.
4) w art. 32g ust 1 - 3 otrzymują brzmienie:
„1. Czas pracy pracowników zatrudnionych w zakładzie opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 32i ust. 1, w przyjętym okresie rozliczeniowym nie może przekraczać 7 godzin 35 minut na dobę i przeciętnie 37 godzin 55 minut na tydzień, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. Czas pracy pracowników technicznych, obsługi i gospodarczych, w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin na tydzień.
3. Czas pracy pracowników niewidomych zatrudnionych na stanowiskach wymagających kontaktu z pacjentami, w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie może przekraczać 6 godzin na dobę i przeciętnie 30 godzin na tydzień.”;
5) uchyla się art. 32h;
6) w art. 32i ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, w stosunku do pracowników zakładu opieki zdrowotnej mogą być stosowane rozkłady czasu pracy, w których dopuszczalne jest przedłużenie wymiaru czasu pracy do 12 godzin na dobę, z zastrzeżeniem art. 32g ust. 2. W tych rozkładach czas pracy pracowników, o których mowa w art. 32g ust. 1 nie może przekraczać przeciętnie 37 godzin 55 minut na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym, a w stosunku do pracowników technicznych, gospodarczych i obsługi - przeciętnie 40 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym.”;
7) art. 32j otrzymuje brzmienie:
„Art. 32j.
1. Lekarze oraz inni posiadający wyższe wykształcenie pracownicy wykonujący zawód medyczny, zatrudnieni w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, mogą być zobowiązani do pełnienia w tym zakładzie dyżuru medycznego.
2. Za każdą godzinę pracy w godzinach nadliczbowych w ramach pełnionego dyżuru medycznego, poza przypadkami, o których mowa w ust. 3, przysługuje wynagrodzenie w wysokości co najmniej 130% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego.
3. W przypadku dyżuru medycznego pełnionego w porze nocnej, za każdą godzinę pracy w godzinach nadliczbowych w ramach pełnionego dyżuru przysługuje wynagrodzenie w wysokości co najmniej 165% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, zaś w przypadku dyżuru pełnionego w soboty, niedziele i święta - co najmniej 200% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, bez względu na porę pełnienia dyżuru.
4. Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego oblicza się, dzieląc kwotę miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego wynikającą z osobistego zaszeregowania pracownika przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.
5. Zasad wynagradzania, o których mowa w ust. 2 i 3, nie stosuje się do lekarzy stażystów, których zasady wynagradzania określają odrębne przepisy.”;
8) po art. 32j dodaje się art. 32ja i 32jb w brzmieniu:
„Art. 32ja.
1. Lekarze oraz inni posiadający wyższe wykształcenie pracownicy wykonujący zawód medyczny, zatrudnieni w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, mogą być, po wyrażeniu na to zgody na piśmie, zobowiązani do pracy w zakładzie opieki zdrowotnej w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień, obliczonym jako średnia w odniesieniu do okresu rozliczeniowego.
2. Okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 4 miesiące.
3. Pracodawca jest obowiązany prowadzić i przechowywać ewidencję czasu pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, oraz udostępniać ją właściwym organom, które mogą, z powodów związanych z bezpieczeństwem lub zdrowiem pracowników, a także w celu zapewnienia właściwego poziomu udzielania świadczeń zdrowotnych, zakazać albo ograniczyć możliwość wydłużenia maksymalnego tygodniowego wymiaru czasu pracy.
4. Pracodawca nie może podejmować działań dyskryminujących wobec pracowników, którzy nie wyrazili zgody, o której mowa w ust. 1.
5. Pracodawca jest obowiązany dostarczać właściwym organom, o których mowa w ust. 3, na ich wniosek informacje o przypadkach, w których pracownicy wyrazili zgodę w celu wykonywania pracy w wymiarze przekraczającym 48 w tygodniu, obliczonym jako średnia w odniesieniu do okresu rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 2. Art. 32jb.
1. Pracownikowi, o którym mowa w art. 32j ust. 1, przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do pracowników pełniących dyżury medyczne, którym okresy odpoczynku, o których mowa w ust. 1, powinny być udzielane bezpośrednio po zakończeniu pełnienia dyżuru medycznego.
3. Pracownikowi, o którym mowa w art. 32j ust. 1, przysługuje w każdym tygodniu prawo, do co najmniej 24 godzin nieprzerwanego odpoczynku, udzielanego w okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 14 dni.”;
9) w art. 32k ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Za każdą godzinę pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, obliczanej zgodnie z art. 32j ust. 4.”;
10) art. 32l otrzymuje brzmienie:
„Art. 32l. Pracownikom wykonującym zawód medyczny, zatrudnionym w systemie pracy zmianowej w zakładach opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób, których stan zdrowia wymaga całodobowych świadczeń zdrowotnych, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości:
1) co najmniej 65% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, obliczanej zgodnie z art. 32j ust. 4, za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze nocnej,
2) co najmniej 45% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, obliczanej zgodnie z art. 32j ust. 4, za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze dziennej w niedziele i święta.”;
11) w art. 32ł ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przepis art. 32j ust. 4 stosuje się odpowiednio.”.

Art. 2.

Ustawa wchodzi w życie, po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 1 – 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.



1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111, poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382, 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 124, poz. 1151 i 1152, Nr 171, poz. 1663, Nr 213, poz. 2081 i Nr 223, poz. 2215, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, Nr 169, poz. 1420, Nr 239, poz. 2020 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 518, Nr 143, poz. 1032 i Nr 191, poz. 1410.




Uzasadnienie


Przedkładany projekt ustawy o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej zawiera zmiany przepisów dotyczących:
1) akredytacji zakładów opieki zdrowotnej;
2) czasu pracy pracowników zakładów opieki zdrowotnej.

Ad. 1) Proponowana zmiana art. 18c ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm.) wynika z faktu, iż przepisy dodane do ustawy w 1997 r. wymagają dostosowania do obecnie obowiązujących zasad techniki prawodawczej, w szczególności w zakresie upoważnienia do wydania rozporządzenia Ministra Zdrowia. Ze względu na wadliwe brzmienie tego upoważnienia rozporządzenie w tej sprawie nie mogło być zostało dotąd wydane, a cały przepis art. 18c pozostawał przepisem martwym. Przede wszystkim, upoważnienie narusza art. 92 Konstytucji RP z powodu braku wytycznych dotyczących treści aktu wykonawczego. Ponadto niektóre zagadnienia przekazane do uregulowania w rozporządzeniu takie jak: zasady wyłaniania i odwoływania członków Rady Akredytacyjnej, czas trwania jej kadencji, zasady finansowania Rady Akredytacyjnej i ośrodka akredytacyjnego powinny być uregulowane w ustawie, nie zaś w akcie wykonawczym.
Przedkładany przepis reguluje możliwość wystąpienia przez zakład opieki zdrowotnej o wydanie potwierdzenia spełniania określonych standardów udzielania świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania zakładu. Potwierdzenie wydaje Minister Zdrowia, na wniosek Rady Akredytacyjnej, w formie certyfikatu akredytacyjnego, po przeprowadzeniu procedury oceniającej przez ośrodek akredytacyjny jednostki podległej ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, właściwej w zakresie monitorowania jakości świadczeń zdrowotnych.
Członków Rady Akredytacyjnej – w liczbie nie więcej niż 12 – powoływał będzie Minister Zdrowia spośród kandydatów zgłoszonych przez samorządy zawodów medycznych i organizacje, których działalność statutowa polega na działaniu na rzecz poprawy jakości w zakładach opieki zdrowotnej. Kadencja Rady Akredytacyjnej określona została na 4 lata. Projekt wskazuje okoliczności, w których minister zdrowia może odwołać członka Rady przed upływem kadencji. Z uwagi na potrzebę zapewnienia bezstronności członków Rady, proponuje się, aby składali oni coroczne oświadczenia o wykonywanej działalności i uzyskiwanych z różnych źródeł korzyściach. Ten sam wymóg dotyczy współmałżonka członka Rady.
W ustawie określono zasadę finansowania Rady Akredytacyjnej z budżetu państwa. Szczegółowe regulacje dotyczące wynagrodzenia członków Rady określone zostaną w rozporządzeniu Ministra Zdrowia.
Również rozporządzenie określi szczegółowy tryb wyłaniania członków Rady, zakres działania Rady tryb postępowania w celu uzyskania potwierdzenia.
Proponowane rozwiązania służą zapewnieniu bezstronności i rzetelności przeprowadzenia procedury oceniającej.
Ponadto, zaproponowano zmianę art. 18 ust. 3, który określa krąg podmiotów, którym zakład opieki zdrowotnej może udostępnić dokumentację medyczną. Z uwagi na fakt, iż wgląd do dokumentacji medycznej jest istotnym elementem procedury oceniającej, koniecznym było przyznanie takiego prawa wizytatorom, z zastrzeżeniem, że będą to osoby wykonujące zawód medyczny lekarza, lekarza dentysty albo pielęgniarki.

Ad. 2) Niniejszy projekt ustawy ma na celu dostosowanie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U Nr 91, poz. 408, z późn. zm.) do przepisów dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie niektórych aspektów organizacji czasu pracy, w wykładni przyjętej przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.
Europejski Trybunału Sprawiedliwości m.in. w sprawach SiMAP oraz Jaeger, stwierdził, że „dyżur pełniony przez lekarza mającego obowiązek znajdować się w szpitalu musi być w całości uważany za czas pracy, nawet wówczas, jeżeli taka osoba może odpoczywać w miejscu pracy w czasie, w którym jej usługi nie są potrzebne.”. W tym zakresie przepis art. 32j ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U Nr 91, poz. 408, z późn. zm.), stanowiący w szczególności, iż lekarze oraz inni posiadający wyższe wykształcenie pracownicy wykonujący zawód medyczny, zatrudnieni w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, mogą być zobowiązani do pełnienia w tym zakładzie dyżuru medycznego, jest niezgodny przepisami prawa wspólnotowego.
Projekt przewiduje uchylenie art. 32 j ust 2, stanowiącego, iż czasu pełnia dyżuru nie wlicza się do czasu pracy. Równocześnie znosi ograniczenie liczby dyżurów, do których pełnienia może zostać zobowiązany pracownik zakładu opieki zdrowotnej.
Przewidziane w projekcie wprowadzenie do ustawy o zakładach opieki zdrowotnej art. 32 ja, umożliwiającego zobowiązanie lekarza lub innej osoby wykonującej zawód medyczny zatrudnionej z zakładzie opieki zdrowotnej do pracy w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień, w okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 4 miesiące (tzw. klauzula opt-out). Zmian ta pozwoli w zakładach opieki zdrowotnej korzystać z przewidzianej w dyrektywie 2003/88/WE możliwości wydłużania czasu pracy ponad 48 godzin na tydzień (tzw. klauzula „opt-out”).
Przepisy art. 32ja określają ponadto katalog wymogów (wynikających wprost z art. 22 dyrektywy 2003/88/WE), które muszą zostać spełnione, aby pracownik mógł być zobowiązany do pracy w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień, obliczonym jako średnia w odniesieniu do okresu rozliczeniowego nie dłuższego niż 4 miesiące.
Zgodnie z projektem, zobowiązanie pracownika będzie mogło nastąpić w momencie spełnienia szeregu warunków. Pracownik musi wyrazi zgodę na piśmie na wykonywanie pracy w wymiarze przekraczającym 48 godzi na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym, Pracodawca będzie zobowiązany prowadzić i przechowywać ewidencje czasu pracy pracowników, wykonujących pracę w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień oraz udostępnić ją właściwym organom (Państwowa Inspekcja Pracy, organy sprawujące nadzór nad działalnością zakładów), które będą mogły z powodów związanych z bezpieczeństwem lub zdrowiem pracowników, a także w celu zapewnienia właściwego poziomu udzielania świadczeń zdrowotnych, zakazać albo ograniczyć możliwość wydłużenia maksymalnego tygodniowego wymiaru czasu pracy.
Projekt wprowadza również zakaz podejmowania przez pracodawcę jakichkolwiek działań dyskryminujących wobec pracowników, którzy nie wyrazili zgody na objęcie ich klauzulą opt-out, czyli na pracę w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień.
Przewidziane w projekcie wprowadzenie nowego art. 32jb stworzyć ma możliwość udzielania pracownikom pełniącym dyżur medyczny 11 godzinnego odpoczynku dobowego bezpośrednio po zakończeniu pełnienia dyżuru.
Art. 32jb zakłada również wprowadzenie do ustawy o zoz przepisów zgodnie, z którym pracownikom pełniącym dyżur medyczny okresy 24 godzinnego odpoczynku tygodniowego, mogą zostać udzielone w okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 14 dni.
Proponowany przepis jest zgodny art. 16 lit a dyrektywy 2003/88/WE, stanowiącym, że Państwa Członkowskie mogą ustanowić w celu stosowania art. 5 (tygodniowy okres odpoczynku) okres rozliczeniowy nieprzekraczający 14 dni.
Projekt ustawy zmierza do harmonizacji przepisów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej z przepisami Kodeksu pracy. W art. 32 g i art. 32i dostosowano tygodniowy wymiar czasu pracy, do obecnie obowiązującego w Kodeksie pracy przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy. Przewidziane w projekcie uchylenie art. 32 h oraz zmiana brzmienia art. 32l służą usunięciu z przepisów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie funkcjonującego już pojęcia „dni dodatkowo wolne od pracy”.
Zmiany brzmienia przepisów art. 32k ust. 2 oraz art. 32l ust. 2 wynikają ze zmiany numeracji jednostek redakcyjnych art. 32j.
3- miesięczne vacatio legis uzasadnione jest koniecznością dostosowania organizacji pracy w zakładach opieki zdrowotnej oraz dokumentów tego dotyczących do nowych rozwiązań proponowanych w przedmiotowym projekcie ustawy w zakresie zmian czasu pracy.




Ocena Skutków Regulacji


Ocena skutków regulacji przeprowadzona została odrębnie dla przepisów dotyczących akredytacji oraz przepisów dotyczących czasu pracy.

I. przepisy dotyczące akredytacji zakładów opieki zdrowotnej:

1) Podmioty, na które oddziałuje ustawa:
Ustawa będzie oddziaływała na zakłady opieki zdrowotnej, Radę Akredytacyjną oraz ośrodek akredytacyjny.

2) Konsultacje społeczne
Projekt zostanie umieszczony na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia oraz w Biuletynie Informacji Publicznej, stosownie do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stosowania prawa (Dz.U. Nr 169, poz. 1414). W tym trybie nie zostało zgłoszone zainteresowanie pracami nad projektem.
Ponadto, projekt zostanie przekazany do konsultacji następującym podmiotom: Naczelnej Radzie Lekarskiej, Naczelnej Radzie Pielęgniarek i Położnych, Naczelnej Radzie Aptekarskiej, Krajowej Radzie Diagnostów Laboratoryjnych, Ogólnopolskiemu Porozumieniu Związków Zawodowych, Sekretariatowi Ochrony Zdrowia Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, Federacji Związków Zawodowych Pracowników Ochrony Zdrowia, Ogólnopolskiemu Związkowi Zawodowemu Lekarzy, Ogólnopolskiemu Związkowi Zawodowemu Pielęgniarek i Położnych, Krajowemu Sekretariatowi Ochrony Zdrowia NSZZ „Solidarność 80”, Forum Związków Zawodowych, Unii Metropolii Polskich, Związkowi Powiatów Polskich, Związkowi Miast Polskich, Związkowi Gmin Wiejskich RP, Unii Miasteczek Polskich, Konwentowi Marszałków RP, Federacji Związków Gmin i Powiatów RP, Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.

3) Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego
Projektowany przepis będzie miał wpływ na budżet państwa, z którego finansowana będzie działalność Rady Akredytacyjnej. Wynagrodzenie członków Rady określone zostanie
w stosownym rozporządzeniu Ministra Zdrowia. Wstępnie proponuje się, aby miesięczny ryczałt dla członków Rady wynosił:
- dla przewodniczącego: 80% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;
- dla pozostałych członków: 60% ww. wynagrodzenia.
Szacuje się, iż wynikające stąd koszty dla budżetu państwa będą wynosiły ok. 222 096 zł.
Przeciętne miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku wynosiło w 2005 r. - 2509,26 zł.
2509,26 x 80% x 12 mies. = ok. 2008 x 12 = ok. 24 096 zł
2509,26 x 60% x 12 mies. x 11 członków = ok. 1500 x 12 x 11 = 198 000 zł.
Środki finansowe na ten cel są przewidziane w budżecie części 46 – Zdrowie na 2007 r.
Zakład opieki zdrowotnej będzie ponosił koszty procesu akredytacji, które wynosiłyby ok. 10 000 zł (w tym koszty wizytacji: osobowe 4000 zł, hotel 2000 zł, koszty dojazdu i diet 1000 zł; oraz koszty administracyjne i wydania certyfikatu 3000 zł). Szacuje się, iż liczba składanych przez zakłady opieki zdrowotnej wniosków wynosiłaby ok. 30 rocznie.
Ośrodkiem akredytacyjnym jest istniejąca już, powołana przez Ministra Zdrowia jednostka budżetowa – Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia. W związku z jej funkcjonowaniem nie będą ponoszone dodatkowe koszty.

4) Wpływ regulacji na rynek pracy
Projektowana regulacja nie będzie miała wpływu na rynek pracy.

5) Wpływ na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki
Uzyskanie przez zakład opieki zdrowotnej certyfikatu akredytacyjnego potwierdza spełnianie przez ten zakład standardów jakości w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i funkcjonowania zakładu. Posiadanie takiego certyfikatu umocni konkurencyjną pozycję zakładu opieki zdrowotnej na rynku świadczeń zdrowotnych.

6) Wpływ na sytuację i rozwój regionów
Projektowana regulacja nie będzie miała bezpośredniego wpływu na sytuację i rozwój regionów. Jednak funkcjonowanie w regionie zakładów opieki zdrowotnej posiadających certyfikat akredytacyjny może potencjalnie przyczynić się do rozwoju także innych gałęzi gospodarki.

7) Wpływ regulacji na ochronę zdrowia i zmniejszenie ryzyka chorób
Regulacja nie będzie miała bezpośredniego wpływu na ochronę zdrowia i zmniejszenie ryzyka chorób. Uzyskanie certyfikatu akredytacyjnego jest potwierdzeniem wysokiej jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych oraz prawidłowego funkcjonowania zakładu opieki zdrowotnej.

8) Zgodność z prawem Unii Europejskiej
Regulacja jest zgodna z prawem Unii Europejskiej.

II. przepisy dotyczące czasu pracy w zakładzie opieki zdrowotnej:

Przedmiotowa regulacja wywiera wpływ na:
-zakłady opieki zdrowotnej przeznaczone dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, w których pełnione są dyżury medyczne,
-lekarzy oraz innych posiadających wyższe wykształcenie pracowników wykonujących zawód medyczny, zatrudnionych w zakładach opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych.

1. Wpływ przedmiotowej regulacji na dochody i wydatki budżetu i sektora publicznego.
Wejście w życie przedmiotowego projektu ustawy nie będzie miało bezpośredniego wpływu na dochody i wydatki budżetu. Zakłady opieki zdrowotnej przeznaczone dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, w których pełnione są dyżury medyczne mogą ponieść dodatkowe koszty związane z koniecznością zmiany organizacji czasu pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których pełnione mogą być dyżury. Praca w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień wymagać będzie zawarcia z pracownikiem porozumienia (wyrażenia przez niego zgody na stosowanie klauzuli opt-out).
Wejście w życie przedmiotowego projektu ustawy może zwiększyć koszty funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej, w których pełnione są dyżury medyczne. Z analiz prowadzonych przez Ministerstwo Zdrowia wynika, że koszt uznania czasu pełnienia dyżuru za czas pracy zwiększy koszty funkcjonowania zakładów o ok. 750 mln zł. Jednakże, przy założeniu, że znaczna część lekarzy obecnie pełniących dyżury medyczne zdecyduje się na pracę w wymiarze przekraczającym 48 godzin tygodniowo (wyrażą zgodę na zastosowanie wobec nich klauzuli opt-out) koszt wejścia w życie niniejszej regulacji powinien być znacznie niższy. Koszt wynagradzania pracownika za czas pełnienia dyżuru utrzymany zostanie na obecnie obowiązującym poziomie, tj. będzie wyższy niż wynagrodzenie za normalną pracę co powinno zachęcać lekarzy do korzystania z klauzuli opt-out umożliwiającej im pełnienie dyżuru medycznego w wymiarze 38 godzin tygodniowo (78 godzin tygodniowo to czas w którym pracownik może pracować przy zachowaniu 90 godzin odpoczynku dobowego i tygodniowego).

2. Wpływ przedmiotowej regulacji na ochronę zdrowia ludności.
Projekt nowelizacji nie będzie miał wpływu na ochronne zdrowia ludności.

3.Wpływ przedmiotowej regulacji na rynek pracy
Wejście w życie przedmiotowej regulacji może spowodować konieczność zatrudnienia dodatkowych lekarzy w tych zakładach opieki zdrowotnej, w których lekarze obecnie pełniący dyżury nie wyrażą zgody na pracę w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień.

4. Wpływ regulacji na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie przedsiębiorstw
Wejście w życie przedmiotowego projektu ustawy nie będzie miało wpływu na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie przedsiębiorstw

5. Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionów.
Wejście w życie przedmiotowego projektu ustawy nie będzie miało wpływu na rozwój regionów.

6. Konsultacje społeczne
Projekt ustawy konsultowany będzie z organizacjami pracowników, pracodawców funkcjonującymi w ochronie zdrowia, samorządami zawodów medycznych.
Projekt będzie przekazany także organizacjom reprezentującym podmioty, które utworzyły zakłady opieki zdrowotnej oraz Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.
Ponadto projekt ustawy zostanie umieszczony na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia oraz w Biuletynie Informacji Publicznej, stosownie do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stosowania prawa (Dz.U. Nr 169, poz. 1414). W tym trybie nie zostało zgłoszone zainteresowanie pracami nad projektem.



Wersja do drukuPowrót


Data publikacji:
       2006-11-30
Opublikowany przez: Małgorzata Woźniak-Juhre
Data ostatniej zmiany:
       2007-01-15
Ostatnio zmieniony przez:
       Małgorzata Woźniak-Juhre

Pokaż rejestr zmian


Schowaj rejestr zmian
Data modyfikacji Modyfikowany przez Akcja
2007-01-15Małgorzata Woźniak-Juhre 

Statystyka strony: 10098 wizyt

 
2001-2019 © by Ministerstwo Zdrowia.